Formentabelle zu „concamarare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concamaro | concamaror |
| 2. Person Singular | concamaras | concamarare, concamararis |
| 3. Person Singular | concamarat | concamaratur |
| 1. Person Plural | concamaramus | concamaramur |
| 2. Person Plural | concamaratis | concamaramini |
| 3. Person Plural | concamarant | concamarantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concamarabam | concamarabar |
| 2. Person Singular | concamarabas | concamarabare, concamarabaris |
| 3. Person Singular | concamarabat | concamarabatur |
| 1. Person Plural | concamarabamus | concamarabamur |
| 2. Person Plural | concamarabatis | concamarabamini |
| 3. Person Plural | concamarabant | concamarabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concamarabo | concamarabor |
| 2. Person Singular | concamarabis | concamarabere, concamaraberis |
| 3. Person Singular | concamarabit | concamarabitur |
| 1. Person Plural | concamarabimus | concamarabimur |
| 2. Person Plural | concamarabitis | concamarabimini |
| 3. Person Plural | concamarabunt | concamarabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concamaravi | — |
| 2. Person Singular | concamaravisti | — |
| 3. Person Singular | concamaravit | — |
| 1. Person Plural | concamaravimus | — |
| 2. Person Plural | concamaravistis | — |
| 3. Person Plural | concamarare, concamaravere, concamaraverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concamaraveram | — |
| 2. Person Singular | concamaraveras | — |
| 3. Person Singular | concamaraverat | — |
| 1. Person Plural | concamaraveramus | — |
| 2. Person Plural | concamaraveratis | — |
| 3. Person Plural | concamaraverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concamaravero | — |
| 2. Person Singular | concamararis, concamaraveris | — |
| 3. Person Singular | concamaraverit | — |
| 1. Person Plural | concamaraverimus | — |
| 2. Person Plural | concamaraveritis | — |
| 3. Person Plural | concamaraverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concamarem | concamarer |
| 2. Person Singular | concamares | concamarere, concamareris |
| 3. Person Singular | concamaret | concamaretur |
| 1. Person Plural | concamaremus | concamaremur |
| 2. Person Plural | concamaretis | concamaremini |
| 3. Person Plural | concamarent | concamarentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concamararem | concamararer |
| 2. Person Singular | concamarares | concamararere, concamarareris |
| 3. Person Singular | concamararet | concamararetur |
| 1. Person Plural | concamararemus | concamararemur |
| 2. Person Plural | concamararetis | concamararemini |
| 3. Person Plural | concamararent | concamararentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concamaraverim | — |
| 2. Person Singular | concamararis, concamaraveris | — |
| 3. Person Singular | concamaraverit | — |
| 1. Person Plural | concamaraverimus | — |
| 2. Person Plural | concamaraveritis | — |
| 3. Person Plural | concamaraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concamaravissem | — |
| 2. Person Singular | concamaravisses | — |
| 3. Person Singular | concamaravisset | — |
| 1. Person Plural | concamaravissemus | — |
| 2. Person Plural | concamaravissetis | — |
| 3. Person Plural | concamaravissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | concamarare | concamaravisse |
| Passiv | concamarari, concamararier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | concamara | concamarare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | concamarate | concamaramini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | concamarato | concamarator |
| 3. Person Singular | concamarato | concamarator |
| 2. Person Plural | concamaratote | — |
| 3. Person Plural | concamaranto | concamarantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | concamaratum, concamarata, concamaratus | concamarata, concamaratae, concamarati |
| Genitiv | concamaratae, concamarati | concamaratarum, concamaratorum |
| Dativ | concamaratae, concamarato | concamaratis |
| Akkusativ | concamaratum, concamaratam | concamarata, concamaratas, concamaratos |
| Ablativ | concamarata, concamarato | concamaratis |
| Vokativ | concamaratum, concamarata, concamarate | concamarata, concamaratae, concamarati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | concamarans | concamarantes, concamarantia |
| Genitiv | concamarantis | concamarantium, concamarantum |
| Dativ | concamaranti | concamarantibus |
| Akkusativ | concamarans, concamarantem | concamarantes, concamarantia |
| Ablativ | concamarante, concamaranti | concamarantibus |
| Vokativ | concamarans | concamarantes, concamarantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | concamaratura, concamaraturum, concamaraturus | concamaratura, concamaraturae, concamaraturi |
| Genitiv | concamaraturae, concamaraturi | concamaraturarum, concamaraturorum |
| Dativ | concamaraturae, concamaraturo | concamaraturis |
| Akkusativ | concamaraturam, concamaraturum | concamaratura, concamaraturas, concamaraturos |
| Ablativ | concamaratura, concamaraturo | concamaraturis |
| Vokativ | concamaratura, concamarature, concamaraturum | concamaratura, concamaraturae, concamaraturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | concamaranda, concamarandum, concamarandus | concamaranda, concamarandae, concamarandi |
| Genitiv | concamarandae, concamarandi | concamarandarum, concamarandorum |
| Dativ | concamarandae, concamarando | concamarandis |
| Akkusativ | concamarandam, concamarandum | concamaranda, concamarandas, concamarandos |
| Ablativ | concamaranda, concamarando | concamarandis |
| Vokativ | concamaranda, concamarande, concamarandum | concamaranda, concamarandae, concamarandi |
152 (228) Formen für „concamarare“