Formentabelle zu „concalare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
concalo | concalor |
| 2. Person Singular | concalas | concalare, concalaris |
| 3. Person Singular | concalat | concalatur |
| 1. Person Plural | concalamus | concalamur |
| 2. Person Plural | concalatis | concalamini |
| 3. Person Plural | concalant | concalantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concalabam | concalabar |
| 2. Person Singular | concalabas | concalabare, concalabaris |
| 3. Person Singular | concalabat | concalabatur |
| 1. Person Plural | concalabamus | concalabamur |
| 2. Person Plural | concalabatis | concalabamini |
| 3. Person Plural | concalabant | concalabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concalabo | concalabor |
| 2. Person Singular | concalabis | concalabere, concalaberis |
| 3. Person Singular | concalabit | concalabitur |
| 1. Person Plural | concalabimus | concalabimur |
| 2. Person Plural | concalabitis | concalabimini |
| 3. Person Plural | concalabunt | concalabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concalavi | — |
| 2. Person Singular | concalavisti | — |
| 3. Person Singular | concalavit | — |
| 1. Person Plural | concalavimus | — |
| 2. Person Plural | concalavistis | — |
| 3. Person Plural | concalare, concalavere, concalaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concalaveram | — |
| 2. Person Singular | concalaveras | — |
| 3. Person Singular | concalaverat | — |
| 1. Person Plural | concalaveramus | — |
| 2. Person Plural | concalaveratis | — |
| 3. Person Plural | concalaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concalavero | — |
| 2. Person Singular | concalaris, concalaveris | — |
| 3. Person Singular | concalaverit | — |
| 1. Person Plural | concalaverimus | — |
| 2. Person Plural | concalaveritis | — |
| 3. Person Plural | concalaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concalem | concaler |
| 2. Person Singular | concales | concalere, concaleris |
| 3. Person Singular | concalet | concaletur |
| 1. Person Plural | concalemus | concalemur |
| 2. Person Plural | concaletis | concalemini |
| 3. Person Plural | concalent | concalentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concalarem | concalarer |
| 2. Person Singular | concalares | concalarere, concalareris |
| 3. Person Singular | concalaret | concalaretur |
| 1. Person Plural | concalaremus | concalaremur |
| 2. Person Plural | concalaretis | concalaremini |
| 3. Person Plural | concalarent | concalarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concalaverim | — |
| 2. Person Singular | concalaris, concalaveris | — |
| 3. Person Singular | concalaverit | — |
| 1. Person Plural | concalaverimus | — |
| 2. Person Plural | concalaveritis | — |
| 3. Person Plural | concalaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concalavissem | — |
| 2. Person Singular | concalavisses | — |
| 3. Person Singular | concalavisset | — |
| 1. Person Plural | concalavissemus | — |
| 2. Person Plural | concalavissetis | — |
| 3. Person Plural | concalavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | concalare | concalavisse |
| Passiv | concalari, concalarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | concala | concalare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | concalate | concalamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | concalato | concalator |
| 3. Person Singular | concalato | concalator |
| 2. Person Plural | concalatote | — |
| 3. Person Plural | concalanto | concalantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | concalata, concalatum, concalatus | concalata, concalatae, concalati |
| Genitiv | concalatae, concalati | concalatarum, concalatorum |
| Dativ | concalatae, concalato | concalatis |
| Akkusativ | concalatam, concalatum | concalata, concalatas, concalatos |
| Ablativ | concalata, concalato | concalatis |
| Vokativ | concalata, concalate, concalatum | concalata, concalatae, concalati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | concalans | concalantes, concalantia |
| Genitiv | concalantis | concalantium, concalantum |
| Dativ | concalanti | concalantibus |
| Akkusativ | concalans, concalantem | concalantes, concalantia |
| Ablativ | concalante, concalanti | concalantibus |
| Vokativ | concalans | concalantes, concalantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | concalatura, concalaturum, concalaturus | concalatura, concalaturae, concalaturi |
| Genitiv | concalaturae, concalaturi | concalaturarum, concalaturorum |
| Dativ | concalaturae, concalaturo | concalaturis |
| Akkusativ | concalaturam, concalaturum | concalatura, concalaturas, concalaturos |
| Ablativ | concalatura, concalaturo | concalaturis |
| Vokativ | concalatura, concalature, concalaturum | concalatura, concalaturae, concalaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | concalanda, concalandum, concalandus | concalanda, concalandae, concalandi |
| Genitiv | concalandae, concalandi | concalandarum, concalandorum |
| Dativ | concalandae, concalando | concalandis |
| Akkusativ | concalandam, concalandum | concalanda, concalandas, concalandos |
| Ablativ | concalanda, concalando | concalandis |
| Vokativ | concalanda, concalande, concalandum | concalanda, concalandae, concalandi |
152 (228) Formen für „concalare“