Formentabelle zu „concacare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concaco | concacor |
| 2. Person Singular | concacas | concacare, concacaris |
| 3. Person Singular | concacat | concacatur |
| 1. Person Plural | concacamus | concacamur |
| 2. Person Plural | concacatis | concacamini |
| 3. Person Plural | concacant | concacantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concacabam | concacabar |
| 2. Person Singular | concacabas | concacabare, concacabaris |
| 3. Person Singular | concacabat | concacabatur |
| 1. Person Plural | concacabamus | concacabamur |
| 2. Person Plural | concacabatis | concacabamini |
| 3. Person Plural | concacabant | concacabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concacabo | concacabor |
| 2. Person Singular | concacabis | concacabere, concacaberis |
| 3. Person Singular | concacabit | concacabitur |
| 1. Person Plural | concacabimus | concacabimur |
| 2. Person Plural | concacabitis | concacabimini |
| 3. Person Plural | concacabunt | concacabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concacavi | — |
| 2. Person Singular | concacavisti | — |
| 3. Person Singular | concacavit | — |
| 1. Person Plural | concacavimus | — |
| 2. Person Plural | concacavistis | — |
| 3. Person Plural | concacarunt, concacare, concacavere, concacaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concacaveram | — |
| 2. Person Singular | concacaveras | — |
| 3. Person Singular | concacaverat | — |
| 1. Person Plural | concacaveramus | — |
| 2. Person Plural | concacaveratis | — |
| 3. Person Plural | concacaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concacavero | — |
| 2. Person Singular | concacaris, concacaveris | — |
| 3. Person Singular | concacaverit | — |
| 1. Person Plural | concacaverimus | — |
| 2. Person Plural | concacaveritis | — |
| 3. Person Plural | concacaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concacem | concacer |
| 2. Person Singular | concaces | concacere, concaceris |
| 3. Person Singular | concacet | concacetur |
| 1. Person Plural | concacemus | concacemur |
| 2. Person Plural | concacetis | concacemini |
| 3. Person Plural | concacent | concacentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concacarem | concacarer |
| 2. Person Singular | concacares | concacarere, concacareris |
| 3. Person Singular | concacaret | concacaretur |
| 1. Person Plural | concacaremus | concacaremur |
| 2. Person Plural | concacaretis | concacaremini |
| 3. Person Plural | concacarent | concacarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concacaverim | — |
| 2. Person Singular | concacaris, concacaveris | — |
| 3. Person Singular | concacaverit | — |
| 1. Person Plural | concacaverimus | — |
| 2. Person Plural | concacaveritis | — |
| 3. Person Plural | concacaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | concacavissem | — |
| 2. Person Singular | concacavisses | — |
| 3. Person Singular | concacavisset | — |
| 1. Person Plural | concacavissemus | — |
| 2. Person Plural | concacavissetis | — |
| 3. Person Plural | concacavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | concacare | concacavisse |
| Passiv | concacari, concacarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | concaca | concacare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | concacate | concacamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | concacato | concacator |
| 3. Person Singular | concacato | concacator |
| 2. Person Plural | concacatote | — |
| 3. Person Plural | concacanto | concacantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | concacata, concacatum, concacatus | concacata, concacatae, concacati |
| Genitiv | concacatae, concacati | concacatarum, concacatorum |
| Dativ | concacatae, concacato | concacatis |
| Akkusativ | concacatam, concacatum | concacata, concacatas, concacatos |
| Ablativ | concacata, concacato | concacatis |
| Vokativ | concacata, concacate, concacatum | concacata, concacatae, concacati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | concacans | concacantes, concacantia |
| Genitiv | concacantis | concacantium, concacantum |
| Dativ | concacanti | concacantibus |
| Akkusativ | concacans, concacantem | concacantes, concacantia |
| Ablativ | concacante, concacanti | concacantibus |
| Vokativ | concacans | concacantes, concacantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | concacatura, concacaturum, concacaturus | concacatura, concacaturae, concacaturi |
| Genitiv | concacaturae, concacaturi | concacaturarum, concacaturorum |
| Dativ | concacaturae, concacaturo | concacaturis |
| Akkusativ | concacaturam, concacaturum | concacatura, concacaturas, concacaturos |
| Ablativ | concacatura, concacaturo | concacaturis |
| Vokativ | concacatura, concacature, concacaturum | concacatura, concacaturae, concacaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | concacanda, concacandum, concacandus | concacanda, concacandae, concacandi |
| Genitiv | concacandae, concacandi | concacandarum, concacandorum |
| Dativ | concacandae, concacando | concacandis |
| Akkusativ | concacandam, concacandum | concacanda, concacandas, concacandos |
| Ablativ | concacanda, concacando | concacandis |
| Vokativ | concacanda, concacande, concacandum | concacanda, concacandae, concacandi |
152 (229) Formen für „concacare“