Wörterbuch für Latein-Deutsch und Deutsch-Latein

Formentabelle zu „compugnare“

Verb

Präsens (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	compugno	compugnor
2. Person Singular	compugnas	compugnare, compugnaris
3. Person Singular	compugnat	compugnatur
1. Person Plural	compugnamus	compugnamur
2. Person Plural	compugnatis	compugnamini
3. Person Plural	compugnant	compugnantur

Imperfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	compugnabam	compugnabar
2. Person Singular	compugnabas	compugnabare, compugnabaris
3. Person Singular	compugnabat	compugnabatur
1. Person Plural	compugnabamus	compugnabamur
2. Person Plural	compugnabatis	compugnabamini
3. Person Plural	compugnabant	compugnabantur

Futur I (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	compugnabo	compugnabor
2. Person Singular	compugnabis	compugnabere, compugnaberis
3. Person Singular	compugnabit	compugnabitur
1. Person Plural	compugnabimus	compugnabimur
2. Person Plural	compugnabitis	compugnabimini
3. Person Plural	compugnabunt	compugnabuntur

Perfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	compugnavi	—
2. Person Singular	compugnavisti	—
3. Person Singular	compugnavit	—
1. Person Plural	compugnavimus	—
2. Person Plural	compugnavistis	—
3. Person Plural	compugnare, compugnavere, compugnaverunt	—

Plusquamperfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	compugnaveram	—
2. Person Singular	compugnaveras	—
3. Person Singular	compugnaverat	—
1. Person Plural	compugnaveramus	—
2. Person Plural	compugnaveratis	—
3. Person Plural	compugnaverant	—

Futur II (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	compugnavero	—
2. Person Singular	compugnaris, compugnaveris	—
3. Person Singular	compugnaverit	—
1. Person Plural	compugnaverimus	—
2. Person Plural	compugnaveritis	—
3. Person Plural	compugnaverint	—

Präsens (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	compugnem	compugner
2. Person Singular	compugnes	compugnere, compugneris
3. Person Singular	compugnet	compugnetur
1. Person Plural	compugnemus	compugnemur
2. Person Plural	compugnetis	compugnemini
3. Person Plural	compugnent	compugnentur

Imperfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	compugnarem	compugnarer
2. Person Singular	compugnares	compugnarere, compugnareris
3. Person Singular	compugnaret	compugnaretur
1. Person Plural	compugnaremus	compugnaremur
2. Person Plural	compugnaretis	compugnaremini
3. Person Plural	compugnarent	compugnarentur

Perfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	compugnaverim	—
2. Person Singular	compugnaris, compugnaveris	—
3. Person Singular	compugnaverit	—
1. Person Plural	compugnaverimus	—
2. Person Plural	compugnaveritis	—
3. Person Plural	compugnaverint	—

Plusquamperfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	compugnavissem	—
2. Person Singular	compugnavisses	—
3. Person Singular	compugnavisset	—
1. Person Plural	compugnavissemus	—
2. Person Plural	compugnavissetis	—
3. Person Plural	compugnavissent	—

Infinitiv
	Präsens	Perfekt
Aktiv	compugnare	compugnavisse
Passiv	compugnari, compugnarier	—

Imperativ I
	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	compugna	compugnare
3. Person Singular	—	—
2. Person Plural	compugnate	compugnamini
3. Person Plural	—	—

Imperativ II
	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	compugnato	compugnator
3. Person Singular	compugnato	compugnator
2. Person Plural	compugnatote	—
3. Person Plural	compugnanto	compugnantor

PPP
	Singular	Plural
Nominativ	compugnata, compugnatum, compugnatus	compugnata, compugnatae, compugnati
Genitiv	compugnatae, compugnati	compugnatarum, compugnatorum
Dativ	compugnatae, compugnato	compugnatis
Akkusativ	compugnatam, compugnatum	compugnata, compugnatas, compugnatos
Ablativ	compugnata, compugnato	compugnatis
Vokativ	compugnata, compugnate, compugnatum	compugnata, compugnatae, compugnati

PPA
	Singular	Plural
Nominativ	compugnans	compugnantes, compugnantia
Genitiv	compugnantis	compugnantium, compugnantum
Dativ	compugnanti	compugnantibus
Akkusativ	compugnans, compugnantem	compugnantes, compugnantia
Ablativ	compugnante, compugnanti	compugnantibus
Vokativ	compugnans	compugnantes, compugnantia

PFA
	Singular	Plural
Nominativ	compugnatura, compugnaturum, compugnaturus	compugnatura, compugnaturae, compugnaturi
Genitiv	compugnaturae, compugnaturi	compugnaturarum, compugnaturorum
Dativ	compugnaturae, compugnaturo	compugnaturis
Akkusativ	compugnaturam, compugnaturum	compugnatura, compugnaturas, compugnaturos
Ablativ	compugnatura, compugnaturo	compugnaturis
Vokativ	compugnatura, compugnature, compugnaturum	compugnatura, compugnaturae, compugnaturi

Gerundivum
	Singular	Plural
Nominativ	compugnandum, compugnanda, compugnandus	compugnanda, compugnandae, compugnandi
Genitiv	compugnandae, compugnandi	compugnandarum, compugnandorum
Dativ	compugnandae, compugnando	compugnandis
Akkusativ	compugnandum, compugnandam	compugnanda, compugnandas, compugnandos
Ablativ	compugnanda, compugnando	compugnandis
Vokativ	compugnandum, compugnanda, compugnande	compugnanda, compugnandae, compugnandi

152 (228) Formen für „compugnare“

Wortschatz · Textstellen · Datenschutz · Impressum