Wörterbuch für Latein-Deutsch und Deutsch-Latein

Formentabelle zu „complorare“

Verb

Präsens (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	comploro	comploror
2. Person Singular	comploras	complorare, comploraris
3. Person Singular	complorat	comploratur
1. Person Plural	comploramus	comploramur
2. Person Plural	comploratis	comploramini
3. Person Plural	complorant	complorantur

Imperfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	complorabam	complorabar
2. Person Singular	complorabas	complorabare, complorabaris
3. Person Singular	complorabat	complorabatur
1. Person Plural	complorabamus	complorabamur
2. Person Plural	complorabatis	complorabamini
3. Person Plural	complorabant	complorabantur

Futur I (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	complorabo	complorabor
2. Person Singular	complorabis	complorabere, comploraberis
3. Person Singular	complorabit	complorabitur
1. Person Plural	complorabimus	complorabimur
2. Person Plural	complorabitis	complorabimini
3. Person Plural	complorabunt	complorabuntur

Perfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	comploravi	—
2. Person Singular	comploravisti	—
3. Person Singular	comploravit	—
1. Person Plural	comploravimus	—
2. Person Plural	comploravistis	—
3. Person Plural	complorare, comploravere, comploraverunt	—

Plusquamperfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	comploraveram	—
2. Person Singular	comploraveras	—
3. Person Singular	comploraverat	—
1. Person Plural	comploraveramus	—
2. Person Plural	comploraveratis	—
3. Person Plural	comploraverant	—

Futur II (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	comploravero	—
2. Person Singular	comploraris, comploraveris	—
3. Person Singular	comploraverit	—
1. Person Plural	comploraverimus	—
2. Person Plural	comploraveritis	—
3. Person Plural	comploraverint	—

Präsens (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	complorem	complorer
2. Person Singular	complores	complorere, comploreris
3. Person Singular	comploret	comploretur
1. Person Plural	comploremus	comploremur
2. Person Plural	comploretis	comploremini
3. Person Plural	complorent	complorentur

Imperfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	complorarem	complorarer
2. Person Singular	complorares	complorarere, complorareris
3. Person Singular	comploraret	comploraretur
1. Person Plural	comploraremus	comploraremur
2. Person Plural	comploraretis	comploraremini
3. Person Plural	complorarent	complorarentur

Perfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	comploraverim	—
2. Person Singular	comploraris, comploraveris	—
3. Person Singular	comploraverit	—
1. Person Plural	comploraverimus	—
2. Person Plural	comploraveritis	—
3. Person Plural	comploraverint	—

Plusquamperfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	comploravissem	—
2. Person Singular	comploravisses	—
3. Person Singular	comploravisset	—
1. Person Plural	comploravissemus	—
2. Person Plural	comploravissetis	—
3. Person Plural	comploravissent	—

Infinitiv
	Präsens	Perfekt
Aktiv	complorare	comploravisse
Passiv	complorari, complorarier	—

Imperativ I
	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	complora	complorare
3. Person Singular	—	—
2. Person Plural	complorate	comploramini
3. Person Plural	—	—

Imperativ II
	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	complorato	complorator
3. Person Singular	complorato	complorator
2. Person Plural	comploratote	—
3. Person Plural	comploranto	complorantor

PPP
	Singular	Plural
Nominativ	comploratus, complorata, comploratum	complorati, complorata, comploratae
Genitiv	complorati, comploratae	comploratarum, comploratorum
Dativ	comploratae, complorato	comploratis
Akkusativ	comploratamque, comploratam, comploratum	complorata, comploratas, comploratos
Ablativ	complorata, complorato	comploratis
Vokativ	complorata, complorate, comploratum	complorati, complorata, comploratae

PPA
	Singular	Plural
Nominativ	complorans	complorantes, complorantia
Genitiv	complorantis	complorantium, complorantum
Dativ	comploranti	complorantibus
Akkusativ	complorans, complorantem	complorantes, complorantia
Ablativ	complorante, comploranti	complorantibus
Vokativ	complorans	complorantes, complorantia

PFA
	Singular	Plural
Nominativ	comploratura, comploraturum, comploraturus	comploratura, comploraturae, comploraturi
Genitiv	comploraturae, comploraturi	comploraturarum, comploraturorum
Dativ	comploraturae, comploraturo	comploraturis
Akkusativ	comploraturam, comploraturum	comploratura, comploraturas, comploraturos
Ablativ	comploratura, comploraturo	comploraturis
Vokativ	comploratura, complorature, comploraturum	comploratura, comploraturae, comploraturi

Gerundivum
	Singular	Plural
Nominativ	comploranda, complorandum, complorandus	comploranda, complorandae, complorandi
Genitiv	complorandae, complorandi	complorandarum, complorandorum
Dativ	complorandae, complorando	complorandis
Akkusativ	complorandam, complorandum	comploranda, complorandas, complorandos
Ablativ	comploranda, complorando	complorandis
Vokativ	comploranda, complorande, complorandum	comploranda, complorandae, complorandi

152 (229) Formen für „complorare“

Wortschatz · Textstellen · Datenschutz · Impressum