Formentabelle zu „compensare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | compenso | compensor |
| 2. Person Singular | compensas | compensare, compensaris |
| 3. Person Singular | compensat | compensatur |
| 1. Person Plural | compensamus | compensamur |
| 2. Person Plural | compensatis | compensamini |
| 3. Person Plural | compensant | compensantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | compensabam | compensabar |
| 2. Person Singular | compensabas | compensabare, compensabaris |
| 3. Person Singular | compensabat | compensabatur |
| 1. Person Plural | compensabamus | compensabamur |
| 2. Person Plural | compensabatis | compensabamini |
| 3. Person Plural | compensabant | compensabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | compensabo | compensabor |
| 2. Person Singular | compensabis | compensabere, compensaberis |
| 3. Person Singular | compensabit | compensabitur |
| 1. Person Plural | compensabimus | compensabimur |
| 2. Person Plural | compensabitis | compensabimini |
| 3. Person Plural | compensabunt | compensabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | compensavi | — |
| 2. Person Singular | compensavisti | — |
| 3. Person Singular | compensavit | — |
| 1. Person Plural | compensavimus | — |
| 2. Person Plural | compensavistis | — |
| 3. Person Plural | compensare, compensarunt, compensavere, compensaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | compensaveram | — |
| 2. Person Singular | compensaveras | — |
| 3. Person Singular | compensaueratque, compensaverat | — |
| 1. Person Plural | compensaveramus | — |
| 2. Person Plural | compensaveratis | — |
| 3. Person Plural | compensaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | compensavero | — |
| 2. Person Singular | compensaris, compensaveris | — |
| 3. Person Singular | compensaverit | — |
| 1. Person Plural | compensaverimus | — |
| 2. Person Plural | compensaveritis | — |
| 3. Person Plural | compensaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | compensem | compenser |
| 2. Person Singular | compenses | compensere, compenseris |
| 3. Person Singular | compenset | compensetur |
| 1. Person Plural | compensemus | compensemur |
| 2. Person Plural | compensetis | compensemini |
| 3. Person Plural | compensent | compensentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | compensarem | compensarer |
| 2. Person Singular | compensares | compensarere, compensareris |
| 3. Person Singular | compensaret | compensaretur |
| 1. Person Plural | compensaremus | compensaremur |
| 2. Person Plural | compensaretis | compensaremini |
| 3. Person Plural | compensarent | compensarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | compensaverim | — |
| 2. Person Singular | compensaris, compensaveris | — |
| 3. Person Singular | compensaverit | — |
| 1. Person Plural | compensaverimus | — |
| 2. Person Plural | compensaveritis | — |
| 3. Person Plural | compensaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | compensavissem | — |
| 2. Person Singular | compensavisses | — |
| 3. Person Singular | compensavisset | — |
| 1. Person Plural | compensavissemus | — |
| 2. Person Plural | compensavissetis | — |
| 3. Person Plural | compensavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | compensa | compensare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | compensate | compensamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | compensato | compensator |
| 3. Person Singular | compensato | compensator |
| 2. Person Plural | compensatote | — |
| 3. Person Plural | compensanto | compensantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | compensatum, compensata, compensatus | compensata, compensatae, compensati |
| Genitiv | compensatae, compensati | compensatarum, compensatorum |
| Dativ | compensato, compensatae | compensatis |
| Akkusativ | compensatum, compensatam | compensata, compensatas, compensatos |
| Ablativ | compensato, compensata | compensatis |
| Vokativ | compensata, compensatum, compensate | compensata, compensatae, compensati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | compensans | compensantes, compensantia |
| Genitiv | compensantis | compensantium, compensantum |
| Dativ | compensanti | compensantibus |
| Akkusativ | compensans, compensantem | compensantes, compensantia |
| Ablativ | compensante, compensanti | compensantibus |
| Vokativ | compensans | compensantes, compensantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | compensatura, compensaturum, compensaturus | compensatura, compensaturae, compensaturi |
| Genitiv | compensaturae, compensaturi | compensaturarum, compensaturorum |
| Dativ | compensaturo, compensaturae | compensaturis |
| Akkusativ | compensaturam, compensaturum | compensatura, compensaturas, compensaturos |
| Ablativ | compensaturo, compensatura | compensaturis |
| Vokativ | compensatura, compensature, compensaturum | compensatura, compensaturae, compensaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | compensandum, compensanda, compensandus | compensandi, compensanda, compensandae |
| Genitiv | compensandi, compensandae | compensandarum, compensandorum |
| Dativ | compensandae, compensando | compensandis |
| Akkusativ | compensandum, compensandam | compensanda, compensandas, compensandos |
| Ablativ | compensanda, compensando | compensandis |
| Vokativ | compensandum, compensanda, compensande | compensandi, compensanda, compensandae |
152 (230) Formen für „compensare“