Formentabelle zu „communicare“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | communicabam | communicabar |
| 2. Person Singular | communicabas | communicabare, communicabaris |
| 3. Person Singular | comunicabat, communicabat | communicabatur |
| 1. Person Plural | communicabamus | communicabamur |
| 2. Person Plural | communicabatis | communicabamini |
| 3. Person Plural | communicabant | communicabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | communicabo | communicabor |
| 2. Person Singular | communicabis | communicabere, communicaberis |
| 3. Person Singular | communicabit | communicabitur |
| 1. Person Plural | communicabimus | communicabimur |
| 2. Person Plural | communicabitis | communicabimini |
| 3. Person Plural | communicabunt | communicabuntur |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | communicaveram | — |
| 2. Person Singular | communicaveras | — |
| 3. Person Singular | communicaverat | — |
| 1. Person Plural | communicaveramus | — |
| 2. Person Plural | communicaveratis | — |
| 3. Person Plural | communicaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | communicavero | — |
| 2. Person Singular | communicaris, communicaveris | — |
| 3. Person Singular | communicarit, communicaverit | — |
| 1. Person Plural | communicaverimus | — |
| 2. Person Plural | communicaveritis | — |
| 3. Person Plural | communicaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | communicem | communicer |
| 2. Person Singular | communices | communicere, communiceris |
| 3. Person Singular | communicet | communicetur |
| 1. Person Plural | communicemus | communicemur |
| 2. Person Plural | communicetis | communicemini |
| 3. Person Plural | communicent | communicentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | communicarem | communicarer |
| 2. Person Singular | communicares | communicarere, communicareris |
| 3. Person Singular | communicaret | communicaretur |
| 1. Person Plural | communicaremus | communicaremur |
| 2. Person Plural | communicaretis | communicaremini |
| 3. Person Plural | communicarent | communicarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | communicaverim | — |
| 2. Person Singular | communicaris, communicaveris | — |
| 3. Person Singular | communicarit, communicaverit | — |
| 1. Person Plural | communicaverimus | — |
| 2. Person Plural | communicaveritis | — |
| 3. Person Plural | communicaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | communicavissem | — |
| 2. Person Singular | communicasses, communicavisses | — |
| 3. Person Singular | communicavisset | — |
| 1. Person Plural | communicavissemus | — |
| 2. Person Plural | communicavissetis | — |
| 3. Person Plural | communicassent, communicavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | communica | communicare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | communicate | communicamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | communicato, communicatoreis | communicator |
| 3. Person Singular | communicato, communicatoreis | communicator |
| 2. Person Plural | communicatote | — |
| 3. Person Plural | communicanto | communicantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | communicatum, communicata, communicatus | communicata, communicati, communicatae |
| Genitiv | communicati, communicatae | communicatarum, communicatorum |
| Dativ | communicato, communicatae, communicatoreis | communicatis |
| Akkusativ | communicatam, communicatum | communicatos, communicata, communicatas |
| Ablativ | communicato, communicata, communicatoreis | communicatis |
| Vokativ | communicatum, communicata, communicate | communicata, communicati, communicatae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | communicans | communicantes, communicantia |
| Genitiv | communicantis | communicantium, communicantum |
| Dativ | communicanti | communicantibus |
| Akkusativ | communicans, communicantem | communicantes, communicantia |
| Ablativ | communicante, communicanti | communicantibus |
| Vokativ | communicans | communicantes, communicantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | communicaturum, communicatura, communicaturus | communicatura, communicaturae, communicaturi |
| Genitiv | communicaturae, communicaturi | communicaturarum, communicaturorum |
| Dativ | communicaturae, communicaturo | communicaturis |
| Akkusativ | communicaturum, communicaturam | communicatura, communicaturas, communicaturos |
| Ablativ | communicatura, communicaturo | communicaturis |
| Vokativ | communicaturum, communicatura, communicature | communicatura, communicaturae, communicaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | communicanda, communicandum, communicandus | communicanda, communicandae, communicandi |
| Genitiv | communicandae, communicandi | communicandarum, communicandorum |
| Dativ | communicando, communicandae | communicandis |
| Akkusativ | communicandum, communicandam | communicanda, communicandas, communicandos |
| Ablativ | communicando, communicanda | communicandis |
| Vokativ | communicandum, communicanda, communicande | communicanda, communicandae, communicandi |
152 (246) Formen für „communicare“