Formentabelle zu „commorare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commoro | commoror |
| 2. Person Singular | commoras | commorare, commoraris |
| 3. Person Singular | commorat | commoratur |
| 1. Person Plural | commoramus | commoramur |
| 2. Person Plural | commoratis | commoramini |
| 3. Person Plural | commorant | commorantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commorabam | commorabar |
| 2. Person Singular | commorabas | commorabare, commorabaris |
| 3. Person Singular | commorabat | commorabatur |
| 1. Person Plural | commorabamus | commorabamur |
| 2. Person Plural | commorabatis | commorabamini |
| 3. Person Plural | commorabant | commorabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commorabo | commorabor |
| 2. Person Singular | commorabis | commorabere, commoraberis |
| 3. Person Singular | commorabit | commorabitur |
| 1. Person Plural | commorabimus | commorabimur |
| 2. Person Plural | commorabitis | commorabimini |
| 3. Person Plural | commorabunt | commorabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commoravi | — |
| 2. Person Singular | commoravisti | — |
| 3. Person Singular | commoravit | — |
| 1. Person Plural | commoravimus | — |
| 2. Person Plural | commoravistis | — |
| 3. Person Plural | commorare, commoravere, commoraverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commoraveram | — |
| 2. Person Singular | commoraveras | — |
| 3. Person Singular | commoraverat | — |
| 1. Person Plural | commoraveramus | — |
| 2. Person Plural | commoraveratis | — |
| 3. Person Plural | commoraverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commoravero | — |
| 2. Person Singular | commoraris, commoraveris | — |
| 3. Person Singular | commoraverit | — |
| 1. Person Plural | commoraverimus | — |
| 2. Person Plural | commoraveritis | — |
| 3. Person Plural | commoraverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commorem | commorer |
| 2. Person Singular | commores | commorere, commoreris |
| 3. Person Singular | commoret | commoretur |
| 1. Person Plural | commoremus | commoremur |
| 2. Person Plural | commoretis | commoremini |
| 3. Person Plural | commorent | commorentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commorarem | commorarer |
| 2. Person Singular | commorares | commorarere, commorareris |
| 3. Person Singular | commoraret | commoraretur |
| 1. Person Plural | commoraremus | commoraremur |
| 2. Person Plural | commoraretis | commoraremini |
| 3. Person Plural | commorarent | commorarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commoraverim | — |
| 2. Person Singular | commoraris, commoraveris | — |
| 3. Person Singular | commoraverit | — |
| 1. Person Plural | commoraverimus | — |
| 2. Person Plural | commoraveritis | — |
| 3. Person Plural | commoraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commoravissem | — |
| 2. Person Singular | commoravisses | — |
| 3. Person Singular | commoravisset | — |
| 1. Person Plural | commoravissemus | — |
| 2. Person Plural | commoravissetis | — |
| 3. Person Plural | commoravissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | commorare | commoravisse |
| Passiv | commorari, commorarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | comora, commora | commorare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | commorate | commoramini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | commorato | commorator |
| 3. Person Singular | commorato | commorator |
| 2. Person Plural | commoratote | — |
| 3. Person Plural | commoranto | commorantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | commoratus, commorata, commoratum, comoratus | commorati, commorata, commoratae |
| Genitiv | commorati, commoratae | commoratarum, commoratorum |
| Dativ | commoratae, commorato | commoratis |
| Akkusativ | commoratum, commoratam | commorata, commoratas, commoratos |
| Ablativ | commorata, commorato | commoratis |
| Vokativ | commorata, commoratum, commorate | commorati, commorata, commoratae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | commorans, comorans | commorantes, commorantia |
| Genitiv | commorantis | comorantium, commorantium, commorantum |
| Dativ | commoranti | commorantibus |
| Akkusativ | commorans, commorantem, comorans | commorantes, commorantia |
| Ablativ | commorante, commoranti | commorantibus |
| Vokativ | commorans, comorans | commorantes, commorantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | commoraturus, commoratura, commoraturum | commoratura, commoraturae, commoraturi |
| Genitiv | commoraturae, commoraturi | commoraturarum, commoraturorum |
| Dativ | commoraturae, commoraturo | commoraturis |
| Akkusativ | commoraturam, commoraturum | commoratura, commoraturas, commoraturos |
| Ablativ | commoratura, commoraturo | commoraturis |
| Vokativ | commoratura, commorature, commoraturum | commoratura, commoraturae, commoraturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | commorandum, commoranda, commorandus | commorandi, commoranda, commorandae |
| Genitiv | commorandi, commorandae | commorandarum, commorandorum |
| Dativ | commorandae, commorando | commorandis |
| Akkusativ | commorandum, commorandam | commoranda, commorandas, commorandos |
| Ablativ | commoranda, commorando | commorandis |
| Vokativ | commorandum, commoranda, commorande | commorandi, commoranda, commorandae |
152 (234) Formen für „commorare“