Formentabelle zu „commonere“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commoneo | commoneor |
| 2. Person Singular | commones | commonere, commoneris |
| 3. Person Singular | commonet | commonetur |
| 1. Person Plural | commonemus | commonemur |
| 2. Person Plural | commonetis | commonemini |
| 3. Person Plural | commonent | commonentur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commonebam | commonebar |
| 2. Person Singular | commonebas | commonebare, commonebaris |
| 3. Person Singular | commonebat | commonebatur |
| 1. Person Plural | commonebamus | commonebamur |
| 2. Person Plural | commonebatis | commonebamini |
| 3. Person Plural | commonebant | commonebantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commonebo | commonebor |
| 2. Person Singular | commonebis | commonebere, commoneberis |
| 3. Person Singular | commonebit | commonebitur |
| 1. Person Plural | commonebimus | commonebimur |
| 2. Person Plural | commonebitis | commonebimini |
| 3. Person Plural | commonebunt | commonebuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commonui | — |
| 2. Person Singular | commonuisti | — |
| 3. Person Singular | commonuit | — |
| 1. Person Plural | commonuimus | — |
| 2. Person Plural | commonuistis | — |
| 3. Person Plural | commonuere, commonuerunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commonueram | — |
| 2. Person Singular | commonueras | — |
| 3. Person Singular | commonuerat | — |
| 1. Person Plural | commonueramus | — |
| 2. Person Plural | commonueratis | — |
| 3. Person Plural | commonuerant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commonuero | — |
| 2. Person Singular | commonueris | — |
| 3. Person Singular | commonuerit | — |
| 1. Person Plural | commonuerimus | — |
| 2. Person Plural | commonueritis | — |
| 3. Person Plural | commonuerint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commoneam | commonear |
| 2. Person Singular | commoneas | commoneare, commonearis |
| 3. Person Singular | commoneat | commoneatur |
| 1. Person Plural | commoneamus | commoneamur |
| 2. Person Plural | commoneatis | commoneamini |
| 3. Person Plural | commoneant | commoneantur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commonerem | commonerer |
| 2. Person Singular | commoneres | commonerere, commonereris |
| 3. Person Singular | commoneret | commoneretur |
| 1. Person Plural | commoneremus | commoneremur |
| 2. Person Plural | commoneretis | commoneremini |
| 3. Person Plural | commonerent | commonerentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commonuerim | — |
| 2. Person Singular | commonueris | — |
| 3. Person Singular | commonuerit | — |
| 1. Person Plural | commonuerimus | — |
| 2. Person Plural | commonueritis | — |
| 3. Person Plural | commonuerint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commonuissem | — |
| 2. Person Singular | commonuisses | — |
| 3. Person Singular | commonuisset | — |
| 1. Person Plural | commonuissemus | — |
| 2. Person Plural | commonuissetis | — |
| 3. Person Plural | commonuissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | commonere | commonuisse |
| Passiv | commoneri, commonerier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | commone, commoneferi | commonere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | commonete | commonemini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | commoneto | commonetor |
| 3. Person Singular | commoneto | commonetor |
| 2. Person Plural | commonetote | — |
| 3. Person Plural | commonento | commonentor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | commonita, commonitum, commonitus | commoniti, commonita, commonitae |
| Genitiv | commoniti, commonitae | commonitarum, commonitorum |
| Dativ | commonitae, commonito, commonitoreis | commonitis |
| Akkusativ | commonitam, commonitum | commonita, commonitas, commonitos |
| Ablativ | commonita, commonito, commonitoreis | commonitis |
| Vokativ | commonita, commonite, commonitum | commoniti, commonita, commonitae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | commonens | commonentes, commonentia |
| Genitiv | commonentis | commonentium, commonentum |
| Dativ | commonenti | commonentibus |
| Akkusativ | commonens, commonentem | commonentes, commonentia |
| Ablativ | commonente, commonenti | commonentibus |
| Vokativ | commonens | commonentes, commonentia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | commonitura, commoniturum, commoniturus | commonitura, commoniturae, commonituri |
| Genitiv | commoniturae, commonituri | commoniturarum, commoniturorum |
| Dativ | commoniturae, commonituro | commonituris |
| Akkusativ | commonituram, commoniturum | commonitura, commonituras, commonituros |
| Ablativ | commonitura, commonituro | commonituris |
| Vokativ | commonitura, commoniture, commoniturum | commonitura, commoniturae, commonituri |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | commonendum, commonenda, commonendus | commonenda, commonendae, commonendi |
| Genitiv | commonendae, commonendi | commonendarum, commonendorum |
| Dativ | commonendae, commonendo | commonendis |
| Akkusativ | commonendum, commonendam | commonenda, commonendas, commonendos |
| Ablativ | commonenda, commonendo | commonendis |
| Vokativ | commonendum, commonenda, commonende | commonenda, commonendae, commonendi |
152 (230) Formen für „commonere“