Formentabelle zu „commilitare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commilito, conmilito | commilitor |
| 2. Person Singular | commilitas | commilitare, commilitaris |
| 3. Person Singular | commilitat | commilitatur |
| 1. Person Plural | commilitamus | commilitamur |
| 2. Person Plural | commilitatis | commilitamini |
| 3. Person Plural | commilitant | commilitantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commilitabam | commilitabar |
| 2. Person Singular | commilitabas | commilitabare, commilitabaris |
| 3. Person Singular | commilitabat | commilitabatur |
| 1. Person Plural | commilitabamus | commilitabamur |
| 2. Person Plural | commilitabatis | commilitabamini |
| 3. Person Plural | commilitabant | commilitabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commilitabo | commilitabor |
| 2. Person Singular | commilitabis | commilitabere, commilitaberis |
| 3. Person Singular | commilitabit | commilitabitur |
| 1. Person Plural | commilitabimus | commilitabimur |
| 2. Person Plural | commilitabitis | commilitabimini |
| 3. Person Plural | commilitabunt | commilitabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commilitavi | — |
| 2. Person Singular | commilitavisti | — |
| 3. Person Singular | commilitavit | — |
| 1. Person Plural | commilitavimus | — |
| 2. Person Plural | commilitavistis | — |
| 3. Person Plural | commilitare, commilitavere, commilitaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commilitaveram | — |
| 2. Person Singular | commilitaveras | — |
| 3. Person Singular | commilitaverat | — |
| 1. Person Plural | commilitaveramus | — |
| 2. Person Plural | commilitaveratis | — |
| 3. Person Plural | commilitaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commilitavero | — |
| 2. Person Singular | commilitaris, commilitaveris | — |
| 3. Person Singular | commilitaverit | — |
| 1. Person Plural | commilitaverimus | — |
| 2. Person Plural | commilitaveritis | — |
| 3. Person Plural | commilitaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commilitem | commiliter |
| 2. Person Singular | commilitesque, commilites | commilitere, commiliteris |
| 3. Person Singular | commilitet | commilitetur |
| 1. Person Plural | commilitemus | commilitemur |
| 2. Person Plural | commilitetis | commilitemini |
| 3. Person Plural | commilitent | commilitentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commilitarem | commilitarer |
| 2. Person Singular | commilitares | commilitarere, commilitareris |
| 3. Person Singular | commilitaret | commilitaretur |
| 1. Person Plural | commilitaremus | commilitaremur |
| 2. Person Plural | commilitaretis | commilitaremini |
| 3. Person Plural | commilitarent | commilitarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commilitaverim | — |
| 2. Person Singular | commilitaris, commilitaveris | — |
| 3. Person Singular | commilitaverit | — |
| 1. Person Plural | commilitaverimus | — |
| 2. Person Plural | commilitaveritis | — |
| 3. Person Plural | commilitaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commilitavissem | — |
| 2. Person Singular | commilitavisses | — |
| 3. Person Singular | commilitavisset | — |
| 1. Person Plural | commilitavissemus | — |
| 2. Person Plural | commilitavissetis | — |
| 3. Person Plural | commilitavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | commilitare | commilitavisse |
| Passiv | commilitari, commilitarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | commilita | commilitare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | commilitate | commilitamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | commilitato | commilitator |
| 3. Person Singular | commilitato | commilitator |
| 2. Person Plural | commilitatote | — |
| 3. Person Plural | commilitanto | commilitantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | commilitata, commilitatum, commilitatus | commilitata, commilitatae, commilitati |
| Genitiv | commilitatae, commilitati | commilitatarum, commilitatorum |
| Dativ | commilitatae, commilitato | commilitatis |
| Akkusativ | commilitatam, commilitatum | commilitata, commilitatas, commilitatos |
| Ablativ | commilitata, commilitato | commilitatis |
| Vokativ | commilitata, commilitate, commilitatum | commilitata, commilitatae, commilitati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | commilitans | commilitantes, commilitantia |
| Genitiv | commilitantis | commilitantium, commilitantum |
| Dativ | commilitanti | commilitantibus |
| Akkusativ | commilitans, commilitantem | commilitantes, commilitantia |
| Ablativ | commilitante, commilitanti | commilitantibus |
| Vokativ | commilitans | commilitantes, commilitantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | commilitatura, commilitaturum, commilitaturus | commilitatura, commilitaturae, commilitaturi |
| Genitiv | commilitaturae, commilitaturi | commilitaturarum, commilitaturorum |
| Dativ | commilitaturae, commilitaturo | commilitaturis |
| Akkusativ | commilitaturam, commilitaturum | commilitatura, commilitaturas, commilitaturos |
| Ablativ | commilitatura, commilitaturo | commilitaturis |
| Vokativ | commilitatura, commilitature, commilitaturum | commilitatura, commilitaturae, commilitaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | commilitanda, commilitandum, commilitandus | commilitanda, commilitandae, commilitandi |
| Genitiv | commilitandae, commilitandi | commilitandarum, commilitandorum |
| Dativ | commilitandae, commilitando | commilitandis |
| Akkusativ | commilitandam, commilitandum | commilitanda, commilitandas, commilitandos |
| Ablativ | commilitanda, commilitando | commilitandis |
| Vokativ | commilitanda, commilitande, commilitandum | commilitanda, commilitandae, commilitandi |
152 (230) Formen für „commilitare“