Formentabelle zu „commendare“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commendabam | commendabar |
| 2. Person Singular | commendabas | commendabare, commendabaris |
| 3. Person Singular | commendabat | commendabatur |
| 1. Person Plural | commendabamus | commendabamur |
| 2. Person Plural | commendabatis | commendabamini |
| 3. Person Plural | commendabant | commendabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commendabo | commendabor |
| 2. Person Singular | commendabis | commendabere, commendaberis |
| 3. Person Singular | commendabit | commendabitur |
| 1. Person Plural | commendabimus | commendabimur |
| 2. Person Plural | commendabitis | commendabimini |
| 3. Person Plural | commendabunt | commendabuntur |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commendaveram | — |
| 2. Person Singular | commendaveras | — |
| 3. Person Singular | commendaverat, commendarat | — |
| 1. Person Plural | commendaveramus | — |
| 2. Person Plural | commendaveratis | — |
| 3. Person Plural | commendaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commendavero | — |
| 2. Person Singular | commendaris, commendaveris | — |
| 3. Person Singular | commendarit, commendaverit | — |
| 1. Person Plural | commendaverimus | — |
| 2. Person Plural | commendaveritis | — |
| 3. Person Plural | commendaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commendem | commender |
| 2. Person Singular | commendes | commendere, commenderis |
| 3. Person Singular | commendet | commendetur |
| 1. Person Plural | commendemus | commendemur |
| 2. Person Plural | commendetis | commendemini |
| 3. Person Plural | commendent | commendentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commendarem | commendarer |
| 2. Person Singular | commendares | commendarere, commendareris |
| 3. Person Singular | commendaret | commendaretur |
| 1. Person Plural | commendaremus | commendaremur |
| 2. Person Plural | commendaretis | commendaremini |
| 3. Person Plural | commendarent | commendarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commendaverim | — |
| 2. Person Singular | commendaris, commendaveris | — |
| 3. Person Singular | commendarit, commendaverit | — |
| 1. Person Plural | commendaverimus | — |
| 2. Person Plural | commendaveritis | — |
| 3. Person Plural | commendaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | commendassem, commendavissem | — |
| 2. Person Singular | commendavisses | — |
| 3. Person Singular | commendasset, commendavisset | — |
| 1. Person Plural | commendavissemus | — |
| 2. Person Plural | commendavissetis | — |
| 3. Person Plural | commendavissent | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | commendato, comendato, commendatoreis | commendator |
| 3. Person Singular | commendato, comendato, commendatoreis | commendator |
| 2. Person Plural | commendatote | — |
| 3. Person Plural | commendanto | commendantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | commendatus, commendatum, commendata, conmendatum | commendati, commendata, commendatae |
| Genitiv | commendatae, commendati | comendatorum, commendatarum, commendatorum |
| Dativ | commendatae, commendato, comendato, commendatoreis | commendatisque, comcommendatis, commendatis |
| Akkusativ | commendatum, commendatam, conmendatum | commendatas, commendatos, commendata |
| Ablativ | commendata, commendato, comendato, commendatoreis | commendatisque, comcommendatis, commendatis |
| Vokativ | commendatum, commendata, commendate, conmendatum | commendati, commendata, commendatae |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | commendatura, commendaturum, commendaturus | commendatura, commendaturae, commendaturi |
| Genitiv | commendaturae, commendaturi | commendaturarum, commendaturorum |
| Dativ | commendaturae, commendaturo | commendaturis |
| Akkusativ | commendaturam, commendaturum | commendatura, commendaturas, commendaturos |
| Ablativ | commendatura, commendaturo | commendaturis |
| Vokativ | commendatura, commendature, commendaturum | commendatura, commendaturae, commendaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | commendanda, commendandum, commendandus | commendanda, commendandae, commendandi |
| Genitiv | commendandae, commendandi | commendandorum, commendandarum |
| Dativ | commendandae, commendando | commendandis |
| Akkusativ | commendandam, commendandum | commendanda, commendandas, commendandos |
| Ablativ | commendanda, commendando | commendandis |
| Vokativ | commendanda, commendande, commendandum | commendanda, commendandae, commendandi |
152 (268) Formen für „commendare“