Formentabelle zu „combinare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
combino | combinor |
| 2. Person Singular | combinas | combinare, combinaris |
| 3. Person Singular | combinat | combinatur |
| 1. Person Plural | combinamus | combinamur |
| 2. Person Plural | combinatis | combinamini |
| 3. Person Plural | combinant | combinantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | combinabam | combinabar |
| 2. Person Singular | combinabas | combinabare, combinabaris |
| 3. Person Singular | combinabat | combinabatur |
| 1. Person Plural | combinabamus | combinabamur |
| 2. Person Plural | combinabatis | combinabamini |
| 3. Person Plural | combinabant | combinabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | combinabo | combinabor |
| 2. Person Singular | combinabis | combinabere, combinaberis |
| 3. Person Singular | combinabit | combinabitur |
| 1. Person Plural | combinabimus | combinabimur |
| 2. Person Plural | combinabitis | combinabimini |
| 3. Person Plural | combinabunt | combinabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | combinavi | — |
| 2. Person Singular | combinavisti | — |
| 3. Person Singular | combinavit | — |
| 1. Person Plural | combinavimus | — |
| 2. Person Plural | combinavistis | — |
| 3. Person Plural | combinare, combinavere, combinaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | combinaveram | — |
| 2. Person Singular | combinaveras | — |
| 3. Person Singular | combinaverat | — |
| 1. Person Plural | combinaveramus | — |
| 2. Person Plural | combinaveratis | — |
| 3. Person Plural | combinaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | combinavero | — |
| 2. Person Singular | combinaris, combinaveris | — |
| 3. Person Singular | combinaverit | — |
| 1. Person Plural | combinaverimus | — |
| 2. Person Plural | combinaveritis | — |
| 3. Person Plural | combinaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | combinem | combiner |
| 2. Person Singular | combines | combinere, combineris |
| 3. Person Singular | combinet | combinetur |
| 1. Person Plural | combinemus | combinemur |
| 2. Person Plural | combinetis | combinemini |
| 3. Person Plural | combinent | combinentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | combinarem | combinarer |
| 2. Person Singular | combinares | combinarere, combinareris |
| 3. Person Singular | combinaret | combinaretur |
| 1. Person Plural | combinaremus | combinaremur |
| 2. Person Plural | combinaretis | combinaremini |
| 3. Person Plural | combinarent | combinarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | combinaverim | — |
| 2. Person Singular | combinaris, combinaveris | — |
| 3. Person Singular | combinaverit | — |
| 1. Person Plural | combinaverimus | — |
| 2. Person Plural | combinaveritis | — |
| 3. Person Plural | combinaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | combinavissem | — |
| 2. Person Singular | combinavisses | — |
| 3. Person Singular | combinavisset | — |
| 1. Person Plural | combinavissemus | — |
| 2. Person Plural | combinavissetis | — |
| 3. Person Plural | combinavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | combinare | combinavisse |
| Passiv | combinari, combinarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | combina | combinare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | combinate | combinamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | combinato | combinator |
| 3. Person Singular | combinato | combinator |
| 2. Person Plural | combinatote | — |
| 3. Person Plural | combinanto | combinantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | combinata, combinatum, combinatus | combinata, combinatae, combinati |
| Genitiv | combinatae, combinati | combinatarum, combinatorum |
| Dativ | combinatae, combinato | combinatis |
| Akkusativ | combinatam, combinatum | combinata, combinatas, combinatos |
| Ablativ | combinata, combinato | combinatis |
| Vokativ | combinata, combinate, combinatum | combinata, combinatae, combinati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | combinans | combinantes, combinantia |
| Genitiv | combinantis | combinantium, combinantum |
| Dativ | combinanti | combinantibus |
| Akkusativ | combinans, combinantem | combinantes, combinantia |
| Ablativ | combinante, combinanti | combinantibus |
| Vokativ | combinans | combinantes, combinantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | combinatura, combinaturum, combinaturus | combinatura, combinaturae, combinaturi |
| Genitiv | combinaturae, combinaturi | combinaturarum, combinaturorum |
| Dativ | combinaturae, combinaturo | combinaturis |
| Akkusativ | combinaturam, combinaturum | combinatura, combinaturas, combinaturos |
| Ablativ | combinatura, combinaturo | combinaturis |
| Vokativ | combinatura, combinature, combinaturum | combinatura, combinaturae, combinaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | combinanda, combinandum, combinandus | combinanda, combinandae, combinandi |
| Genitiv | combinandae, combinandi | combinandarum, combinandorum |
| Dativ | combinandae, combinando | combinandis |
| Akkusativ | combinandam, combinandum | combinanda, combinandas, combinandos |
| Ablativ | combinanda, combinando | combinandis |
| Vokativ | combinanda, combinande, combinandum | combinanda, combinandae, combinandi |
152 (228) Formen für „combinare“