Formentabelle zu „coire“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coibam, coiebam | coibar |
| 2. Person Singular | coibas, coiebas | coibare, coibaris |
| 3. Person Singular | coibat, coiebat | coibatur |
| 1. Person Plural | coibamus, coiebamus | coibamur |
| 2. Person Plural | coibatis, coiebatis | coibamini |
| 3. Person Plural | coibant, coiebant | coibantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coiam, coibo | coiar, coibor |
| 2. Person Singular | coibis, coies | coibere, coiberis |
| 3. Person Singular | coibit, coiet | coibitur, coietur |
| 1. Person Plural | coibimus, coiemus | coibimur, coiemur |
| 2. Person Plural | coibitis, coietis | coibimini, coiemini |
| 3. Person Plural | coibunt, coient | coibuntur, coientur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coivi | — |
| 2. Person Singular | coivisti | — |
| 3. Person Singular | coiit, coivit | — |
| 1. Person Plural | coivimus | — |
| 2. Person Plural | coivistis | — |
| 3. Person Plural | coiere, coierunt, coivere, coiverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coiveram | — |
| 2. Person Singular | coieras, coiveras | — |
| 3. Person Singular | coiverat | — |
| 1. Person Plural | coiveramus | — |
| 2. Person Plural | coiveratis | — |
| 3. Person Plural | coierant, coiverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coivero | — |
| 2. Person Singular | coiveris | — |
| 3. Person Singular | coierit, coiverit | — |
| 1. Person Plural | coiverimus | — |
| 2. Person Plural | coiveritis | — |
| 3. Person Plural | coierint, coiverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coeam | coear |
| 2. Person Singular | coeas | coiare, coiaris |
| 3. Person Singular | coeat | coiatur |
| 1. Person Plural | coeamus | coiamur |
| 2. Person Plural | coeatis | coiamini |
| 3. Person Plural | coeant | coeantur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coirem | coirer |
| 2. Person Singular | coires | coirere, coireris |
| 3. Person Singular | coiret | coiretur |
| 1. Person Plural | coiremus | coiremur |
| 2. Person Plural | coiretis | coiremini |
| 3. Person Plural | coirent | coirentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coiverim | — |
| 2. Person Singular | coiveris | — |
| 3. Person Singular | coierit, coiverit | — |
| 1. Person Plural | coiverimus | — |
| 2. Person Plural | coiveritis | — |
| 3. Person Plural | coierint, coiverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coivissem | — |
| 2. Person Singular | coisses, coivisses | — |
| 3. Person Singular | coisset, coivisset | — |
| 1. Person Plural | coivissemus | — |
| 2. Person Plural | coivissetis | — |
| 3. Person Plural | coissent, coivissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | coi, locoi | coiere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | coite | coimini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | coito | coitor |
| 3. Person Singular | coito | coitor |
| 2. Person Plural | coitote | — |
| 3. Person Plural | coeunto | coeuntor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | coita, coitum, coitus | coita, coitae, coiti |
| Genitiv | coitae, coiti | coitarum, coitorum |
| Dativ | coitae, coito | coitis |
| Akkusativ | coitum, coitam | coita, coitas, coitos |
| Ablativ | coita, coito | coitis |
| Vokativ | coita, coitum, coite | coita, coitae, coiti |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | coiens | coeuntia, coeuntes, coientes |
| Genitiv | coeuntis, coientis | coeuntium, coientium |
| Dativ | coeunti, coienti | coeuntibus, coientibus |
| Akkusativ | coeuntem, coiens, coientem | coeuntia, coeuntes, coientes |
| Ablativ | coeunte, coeunti, coiente, coienti | coeuntibus, coientibus |
| Vokativ | coiens | coeuntia, coeuntes, coientes |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | coitura, coiturum, coiturus | coitura, coiturae, coituri |
| Genitiv | coiturae, coituri | coiturarum, coiturorum |
| Dativ | coiturae, coituro | coituris |
| Akkusativ | coituram, coiturum | coitura, coituras, coituros |
| Ablativ | coitura, coituro | coituris |
| Vokativ | coitura, coiture, coiturum | coitura, coiturae, coituri |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | coeundum, coeunda, coeundus | coeundae, coeundi, coeunda |
| Genitiv | coeundi, coeundae | coeundarum, coeundorum |
| Dativ | coeundae, coeundo | coeundis |
| Akkusativ | coeundum, coeundam | coeunda, coeundas, coeundos |
| Ablativ | coeundo, coeunda | coeundis |
| Vokativ | coeundum, coeunda, coeunde | coeundae, coeundi, coeunda |
152 (270) Formen für „coire“