Formentabelle zu „coinquinare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coinquino | coinquinor |
| 2. Person Singular | coinquinas | coinquinare, coinquinaris |
| 3. Person Singular | coinquinat | coinquinatur |
| 1. Person Plural | coinquinamus | coinquinamur |
| 2. Person Plural | coinquinatis | coinquinamini |
| 3. Person Plural | coinquinant | coinquinantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coinquinabam | coinquinabar |
| 2. Person Singular | coinquinabas | coinquinabare, coinquinabaris |
| 3. Person Singular | coinquinabat | coinquinabatur |
| 1. Person Plural | coinquinabamus | coinquinabamur |
| 2. Person Plural | coinquinabatis | coinquinabamini |
| 3. Person Plural | coinquinabant | coinquinabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coinquinabo | coinquinabor |
| 2. Person Singular | coinquinabis | coinquinabere, coinquinaberis |
| 3. Person Singular | coinquinabit | coinquinabitur |
| 1. Person Plural | coinquinabimus | coinquinabimur |
| 2. Person Plural | coinquinabitis | coinquinabimini |
| 3. Person Plural | coinquinabunt | coinquinabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coinquinavi | — |
| 2. Person Singular | coinquinavisti | — |
| 3. Person Singular | coinquinavit | — |
| 1. Person Plural | coinquinavimus | — |
| 2. Person Plural | coinquinavistis | — |
| 3. Person Plural | coinquinare, coinquinavere, coinquinaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coinquinaveram | — |
| 2. Person Singular | coinquinaveras | — |
| 3. Person Singular | coinquinaverat | — |
| 1. Person Plural | coinquinaveramus | — |
| 2. Person Plural | coinquinaveratis | — |
| 3. Person Plural | coinquinaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coinquinavero | — |
| 2. Person Singular | coinquinaris, coinquinaveris | — |
| 3. Person Singular | coinquinaverit | — |
| 1. Person Plural | coinquinaverimus | — |
| 2. Person Plural | coinquinaveritis | — |
| 3. Person Plural | coinquinaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coinquinem | coinquiner |
| 2. Person Singular | coinquines | coinquinere, coinquineris |
| 3. Person Singular | coinquinet | coinquinetur |
| 1. Person Plural | coinquinemus | coinquinemur |
| 2. Person Plural | coinquinetis | coinquinemini |
| 3. Person Plural | coinquinent | coinquinentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coinquinarem | coinquinarer |
| 2. Person Singular | coinquinares | coinquinarere, coinquinareris |
| 3. Person Singular | coinquinaret | coinquinaretur |
| 1. Person Plural | coinquinaremus | coinquinaremur |
| 2. Person Plural | coinquinaretis | coinquinaremini |
| 3. Person Plural | coinquinarent | coinquinarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coinquinaverim | — |
| 2. Person Singular | coinquinaris, coinquinaveris | — |
| 3. Person Singular | coinquinaverit | — |
| 1. Person Plural | coinquinaverimus | — |
| 2. Person Plural | coinquinaveritis | — |
| 3. Person Plural | coinquinaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coinquinavissem | — |
| 2. Person Singular | coinquinavisses | — |
| 3. Person Singular | coinquinavisset | — |
| 1. Person Plural | coinquinavissemus | — |
| 2. Person Plural | coinquinavissetis | — |
| 3. Person Plural | coinquinavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | coinquinare | coinquinavisse |
| Passiv | coinquinari, coinquinarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | coinquina | coinquinare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | coinquinate | coinquinamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | coinquinato | coinquinator |
| 3. Person Singular | coinquinato | coinquinator |
| 2. Person Plural | coinquinatote | — |
| 3. Person Plural | coinquinanto | coinquinantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | coinquinata, coinquinatum, coinquinatus | coinquinata, coinquinatae, coinquinati |
| Genitiv | coinquinatae, coinquinati | coinquinatarum, coinquinatorum |
| Dativ | coinquinatae, coinquinato | coinquinatis |
| Akkusativ | coinquinatam, coinquinatum | coinquinata, coinquinatas, coinquinatos |
| Ablativ | coinquinata, coinquinato | coinquinatis |
| Vokativ | coinquinata, coinquinate, coinquinatum | coinquinata, coinquinatae, coinquinati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | coinquinans | coinquinantes, coinquinantia |
| Genitiv | coinquinantis | coinquinantium, coinquinantum |
| Dativ | coinquinanti | coinquinantibus |
| Akkusativ | coinquinans, coinquinantem | coinquinantes, coinquinantia |
| Ablativ | coinquinante, coinquinanti | coinquinantibus |
| Vokativ | coinquinans | coinquinantes, coinquinantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | coinquinatura, coinquinaturum, coinquinaturus | coinquinatura, coinquinaturae, coinquinaturi |
| Genitiv | coinquinaturae, coinquinaturi | coinquinaturarum, coinquinaturorum |
| Dativ | coinquinaturae, coinquinaturo | coinquinaturis |
| Akkusativ | coinquinaturam, coinquinaturum | coinquinatura, coinquinaturas, coinquinaturos |
| Ablativ | coinquinatura, coinquinaturo | coinquinaturis |
| Vokativ | coinquinatura, coinquinature, coinquinaturum | coinquinatura, coinquinaturae, coinquinaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | coinquinanda, coinquinandum, coinquinandus | coinquinanda, coinquinandae, coinquinandi |
| Genitiv | coinquinandae, coinquinandi | coinquinandarum, coinquinandorum |
| Dativ | coinquinandae, coinquinando | coinquinandis |
| Akkusativ | coinquinandam, coinquinandum | coinquinanda, coinquinandas, coinquinandos |
| Ablativ | coinquinanda, coinquinando | coinquinandis |
| Vokativ | coinquinanda, coinquinande, coinquinandum | coinquinanda, coinquinandae, coinquinandi |
152 (228) Formen für „coinquinare“