Wörterbuch für Latein-Deutsch und Deutsch-Latein

Formentabelle zu „cognoscere“

Verb

Präsens (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	cognosco	cognoscor
2. Person Singular	cognoscis	cognosceris
3. Person Singular	cognoscit	cognoscitur
1. Person Plural	cognoscimus	cognoscimur
2. Person Plural	cognoscitis	cognoscimini
3. Person Plural	cognoscunt	cognoscuntur

Imperfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	cognoscebam	cognoscebar
2. Person Singular	cognoscebas	cognoscebare, cognoscebaris
3. Person Singular	cognoscebat	cognoscebatur
1. Person Plural	cognoscebamus	cognoscebamur
2. Person Plural	cognoscebatis	cognoscebamini
3. Person Plural	cognoscebant	cognoscebantur

Futur I (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	cognoscam	cognoscar
2. Person Singular	cognosces	cognoscere, cognosceris
3. Person Singular	cognoscet	cognoscetur
1. Person Plural	cognoscemus	cognoscemur
2. Person Plural	cognoscetis	cognoscemini
3. Person Plural	cognoscent	cognoscentur

Perfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	cognoui, cognori	—
2. Person Singular	cognovisti, cognosti	—
3. Person Singular	cognouit	—
1. Person Plural	cognouimus	—
2. Person Plural	cognovistis, cognostis	—
3. Person Plural	cognouerunt, cognouere, cognorunt, cognore	—

Plusquamperfekt (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	cognoram, cognoveram	—
2. Person Singular	cognoras, cognoveras	—
3. Person Singular	cognouerat, cognorat	—
1. Person Plural	cognoveramus	—
2. Person Plural	cognoveratis	—
3. Person Plural	cognoverant, cognorant	—

Futur II (Indikativ)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	cognovero	—
2. Person Singular	cognoueris, cognoris	—
3. Person Singular	cognouerit, cognorit	—
1. Person Plural	cognoverimus	—
2. Person Plural	cognoveritis	—
3. Person Plural	cognoverint, cognorint, ricognoverint	—

Präsens (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	cognoscam	cognoscar
2. Person Singular	cognoscas	cognoscare, cognoscaris
3. Person Singular	cognoscat	cognoscatur
1. Person Plural	cognoscamus	cognoscamur
2. Person Plural	cognoscatis	cognoscamini
3. Person Plural	cognoscant	cognoscantur

Imperfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	cognoscerem	cognoscerer
2. Person Singular	cognosceres	cognoscerere, cognoscereris
3. Person Singular	cognosceret	cognosceretur
1. Person Plural	cognosceremus	cognosceremur
2. Person Plural	cognosceretis	cognosceremini
3. Person Plural	cognoscerent	cognoscerentur

Perfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	cognoverim	—
2. Person Singular	cognoueris, cognoris	—
3. Person Singular	cognouerit, cognorit	—
1. Person Plural	cognoverimus	—
2. Person Plural	cognoveritis	—
3. Person Plural	cognoverint, cognorint, ricognoverint	—

Plusquamperfekt (Konjunktiv)
	Aktiv	Passiv
1. Person Singular	cognossem, cognovissem	—
2. Person Singular	cognosses, cognovisses	—
3. Person Singular	cognosset, cognovisset	—
1. Person Plural	cognossemus, cognovissemus	—
2. Person Plural	cognovissetis	—
3. Person Plural	cognouissent, cognossent	—

Infinitiv
	Präsens	Perfekt
Aktiv	cognoscere	cognosse, cognouisse
Passiv	cognosci, cognoscier	—

Imperativ I
	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	cognosce	cognoscere
3. Person Singular	—	—
2. Person Plural	cognoscite	cognoscimini
3. Person Plural	—	—

Imperativ II
	Aktiv	Passiv
2. Person Singular	cognoscito	cognoscitor
3. Person Singular	cognoscito	cognoscitor
2. Person Plural	cognoscitote	—
3. Person Plural	cognoscunto	cognoscuntor

PPP
	Singular	Plural
Nominativ	cognita, cognitum, cognitus	cognita, cogniti, cognitae, cognitiora
Genitiv	cognitae, cogniti, cognitiora	cognitorum, cognitarum
Dativ	cognito, cognitae, cognitoreis	cognitis
Akkusativ	cognitum, cognitam	cognita, cognitos, cognitas
Ablativ	cognita, cognito, cognitoreis	cognitis
Vokativ	cognita, cognitum, cognite, cognitoe	cognita, cogniti, cognitae, cognitiora

PPA
	Singular	Plural
Nominativ	cognoscens	cognoscentes, cognoscentia
Genitiv	cognoscentis	cognoscentium, cognoscentum
Dativ	cognoscenti	cognoscentibus
Akkusativ	cognoscens, cognoscentem	cognoscentes, cognoscentia
Ablativ	cognoscente, cognoscenti	cognoscentibus
Vokativ	cognoscens	cognoscentes, cognoscentia

PFA
	Singular	Plural
Nominativ	cogniturus, cogniturum, cognitura	cognituri, cognitura, cogniturae
Genitiv	cognituri, cogniturae	cogniturarum, cogniturorum
Dativ	cogniturae, cognituro	cognituris
Akkusativ	cogniturum, cognituram	cognituros, cognitura, cognituras
Ablativ	cognitura, cognituro	cognituris
Vokativ	cogniturum, cognitura, cogniture	cognituri, cognitura, cogniturae

Gerundivum
	Singular	Plural
Nominativ	cognoscenda, cognoscendum, cognoscendus, cognoscunda, cognoscundum, cognoscundus	cognoscenda, cognoscendae, cognoscendi, cognoscunda, cognoscundae, cognoscundi
Genitiv	cognoscendi, cognoscendae, cognoscundae, cognoscundi	cognoscendarum, cognoscendorum, cognoscundarum, cognoscundorum
Dativ	cognoscendo, cognoscendae, cognoscundae, cognoscundo	cognoscendis, cognoscundis
Akkusativ	cognoscendum, cognoscendam, cognoscundam, cognoscundum	cognoscenda, cognoscendas, cognoscendos, cognoscunda, cognoscundas, cognoscundos
Ablativ	cognoscendo, cognoscenda, cognoscunda, cognoscundo	cognoscendis, cognoscundis
Vokativ	cognoscenda, cognoscendum, cognoscende, cognoscunda, cognoscunde, cognoscundum	cognoscenda, cognoscendae, cognoscendi, cognoscunda, cognoscundae, cognoscundi

Adjektiv

Positiv
	Singular	Plural
Nominativ	—	—
Genitiv	—	—
Dativ	—	—
Akkusativ	—	—
Ablativ	—	—
Vokativ	—	—

Komparativ
	Singular	Plural
Nominativ	cognitius	cognitiora
Genitiv	—	—
Dativ	—	—
Akkusativ	cognitius	cognitiora
Ablativ	—	—
Vokativ	cognitius	cognitiora

Superlativ
	Singular	Plural
Nominativ	—	—
Genitiv	—	—
Dativ	—	—
Akkusativ	—	—
Ablativ	—	—
Vokativ	—	—

Adverb

	Grundform
Positiv	cognoscitus
Komparativ	—
Superlativ	—

159 (321) Formen für „cognoscere“

Wortschatz · Textstellen · Datenschutz · Impressum