Wörterbuch für Latein-Deutsch und Deutsch-Latein

Formentabelle zu "cognitus"

Adjektiv

Positiv
 SingularPlural
Nominativcognitus, cognitum, cognitare, cognita, cognitaque, cognitus, cognitumque, cognitum, cognitacogniti, cogniti, cognitae, cognita, cognitiora, cognitae, cognitaque, cognita
Genitivcogniti, cognitae, cogniti, cognitiora, cognitae, cognitiora, cogniti, cogniticognitorum, cognitorum, cognitorum, cognitarum, cognitorum, cognitarum
Dativcognitae, cognitoque, cognitoque, cognitoreis, cognitoreis, cognitae, cognito, cognito, cognito, cognitocognitis, cognitis
Akkusativcognitam, cognitam, cognitum, cognitum, cognitare, cognitumque, cognitumque, cognitum, cognitumcognita, cognitos, cognita, cognitaque, cognitos, cognitas, cognitas
Ablativcognito, cognitoque, cognitoque, cognitare, cognita, cognitaque, cognitoreis, cognitoreis, cognita, cognito, cognito, cognitocognitis, cognitis
Vokativcognitoe, cognitum, cognitare, cognita, cognitaque, cognitumque, cognitum, cognita, cognite, cognitecogniti, cogniti, cognitae, cognita, cognitiora, cognitae, cognitaque, cognita
Komparativ
 SingularPlural
Nominativcognitius, cognitiuscognitiora, cognitiora
Genitiv
Dativ
Akkusativcognitius, cognitiuscognitiora, cognitiora
Ablativ
Vokativcognitius, cognitiuscognitiora, cognitiora
Superlativ
 SingularPlural
Nominativ
Genitiv
Dativ
Akkusativ
Ablativ
Vokativ

Substantiv

 SingularPlural
Nominativcognitus, cognitudo, cognituscognituus, cognitus, cognituus, cognitus
Genitivcognitus, cognituscognituum, cognituum
Dativcognitui, cognituicognitibus, cognitibus, cognitubus, cognitubus
Akkusativcognitum, cognitumque, cognitumcognitus, cognituus, cognitus, cognituus
Ablativcognitudino, cognitare, cognitu, cognitucognitibus, cognitibus, cognitubus, cognitubus
Vokativcognitus, cognitudo, cognituscognitus, cognituus, cognitus, cognituus

Adverb

 Grundform
Positivcognite, cognitoe, cognite
Komparativ
Superlativ
Latein auf Android

Wortschatz · Textstellen · App · Datenschutz · Impressum