Formentabelle zu „coenitare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
coenito | coenitor |
| 2. Person Singular | coenitas | coenitare, coenitaris |
| 3. Person Singular | coenitat | coenitatur |
| 1. Person Plural | coenitamus | coenitamur |
| 2. Person Plural | coenitatis | coenitamini |
| 3. Person Plural | coenitant | coenitantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coenitabam | coenitabar |
| 2. Person Singular | coenitabas | coenitabare, coenitabaris |
| 3. Person Singular | coenitabat | coenitabatur |
| 1. Person Plural | coenitabamus | coenitabamur |
| 2. Person Plural | coenitabatis | coenitabamini |
| 3. Person Plural | coenitabant | coenitabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coenitabo | coenitabor |
| 2. Person Singular | coenitabis | coenitabere, coenitaberis |
| 3. Person Singular | coenitabit | coenitabitur |
| 1. Person Plural | coenitabimus | coenitabimur |
| 2. Person Plural | coenitabitis | coenitabimini |
| 3. Person Plural | coenitabunt | coenitabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coenitavi | — |
| 2. Person Singular | coenitavisti | — |
| 3. Person Singular | coenitavit | — |
| 1. Person Plural | coenitavimus | — |
| 2. Person Plural | coenitavistis | — |
| 3. Person Plural | coenitare, coenitavere, coenitaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coenitaveram | — |
| 2. Person Singular | coenitaveras | — |
| 3. Person Singular | coenitaverat | — |
| 1. Person Plural | coenitaveramus | — |
| 2. Person Plural | coenitaveratis | — |
| 3. Person Plural | coenitaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coenitavero | — |
| 2. Person Singular | coenitaris, coenitaveris | — |
| 3. Person Singular | coenitaverit | — |
| 1. Person Plural | coenitaverimus | — |
| 2. Person Plural | coenitaveritis | — |
| 3. Person Plural | coenitaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coenitem | coeniter |
| 2. Person Singular | coenites | coenitere, coeniteris |
| 3. Person Singular | coenitet | coenitetur |
| 1. Person Plural | coenitemus | coenitemur |
| 2. Person Plural | coenitetis | coenitemini |
| 3. Person Plural | coenitent | coenitentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coenitarem | coenitarer |
| 2. Person Singular | coenitares | coenitarere, coenitareris |
| 3. Person Singular | coenitaret | coenitaretur |
| 1. Person Plural | coenitaremus | coenitaremur |
| 2. Person Plural | coenitaretis | coenitaremini |
| 3. Person Plural | coenitarent | coenitarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coenitaverim | — |
| 2. Person Singular | coenitaris, coenitaveris | — |
| 3. Person Singular | coenitaverit | — |
| 1. Person Plural | coenitaverimus | — |
| 2. Person Plural | coenitaveritis | — |
| 3. Person Plural | coenitaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coenitavissem | — |
| 2. Person Singular | coenitavisses | — |
| 3. Person Singular | coenitavisset | — |
| 1. Person Plural | coenitavissemus | — |
| 2. Person Plural | coenitavissetis | — |
| 3. Person Plural | coenitavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | coenitare | coenitavisse |
| Passiv | coenitari, coenitarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | coenita | coenitare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | coenitate | coenitamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | coenitato | coenitator |
| 3. Person Singular | coenitato | coenitator |
| 2. Person Plural | coenitatote | — |
| 3. Person Plural | coenitanto | coenitantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | coenitata, coenitatum, coenitatus | coenitata, coenitatae, coenitati |
| Genitiv | coenitatae, coenitati | coenitatarum, coenitatorum |
| Dativ | coenitatae, coenitato | coenitatis |
| Akkusativ | coenitatam, coenitatum | coenitata, coenitatas, coenitatos |
| Ablativ | coenitata, coenitato | coenitatis |
| Vokativ | coenitata, coenitate, coenitatum | coenitata, coenitatae, coenitati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | coenitans | coenitantes, coenitantia |
| Genitiv | coenitantis | coenitantium, coenitantum |
| Dativ | coenitanti | coenitantibus |
| Akkusativ | coenitans, coenitantem | coenitantes, coenitantia |
| Ablativ | coenitante, coenitanti | coenitantibus |
| Vokativ | coenitans | coenitantes, coenitantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | coenitatura, coenitaturum, coenitaturus | coenitatura, coenitaturae, coenitaturi |
| Genitiv | coenitaturae, coenitaturi | coenitaturarum, coenitaturorum |
| Dativ | coenitaturae, coenitaturo | coenitaturis |
| Akkusativ | coenitaturam, coenitaturum | coenitatura, coenitaturas, coenitaturos |
| Ablativ | coenitatura, coenitaturo | coenitaturis |
| Vokativ | coenitatura, coenitature, coenitaturum | coenitatura, coenitaturae, coenitaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | coenitanda, coenitandum, coenitandus | coenitanda, coenitandae, coenitandi |
| Genitiv | coenitandae, coenitandi | coenitandarum, coenitandorum |
| Dativ | coenitandae, coenitando | coenitandis |
| Akkusativ | coenitandam, coenitandum | coenitanda, coenitandas, coenitandos |
| Ablativ | coenitanda, coenitando | coenitandis |
| Vokativ | coenitanda, coenitande, coenitandum | coenitanda, coenitandae, coenitandi |
152 (228) Formen für „coenitare“