Formentabelle zu „coartare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coarto | coartor, cohartor |
| 2. Person Singular | coartas | coartare, coartaris, cohartare |
| 3. Person Singular | coartat | coartatur |
| 1. Person Plural | coartamus | coartamur |
| 2. Person Plural | coartatis | coartamini |
| 3. Person Plural | coartant | coartantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coartabam | coartabar |
| 2. Person Singular | coartabas | coartabare, coartabaris |
| 3. Person Singular | coartabat | coartabatur |
| 1. Person Plural | coartabamus | coartabamur |
| 2. Person Plural | coartabatis | coartabamini |
| 3. Person Plural | coartabant | coartabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coartabo | coartabor |
| 2. Person Singular | coartabis | coartabere, coartaberis |
| 3. Person Singular | coartabit | coartabitur |
| 1. Person Plural | coartabimus | coartabimur |
| 2. Person Plural | coartabitis | coartabimini |
| 3. Person Plural | coartabunt | coartabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coartavi | — |
| 2. Person Singular | coartavisti | — |
| 3. Person Singular | coartavit | — |
| 1. Person Plural | coartavimus | — |
| 2. Person Plural | coartavistis | — |
| 3. Person Plural | coartare, coartavere, coartaverunt, cohartare | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coartaveram | — |
| 2. Person Singular | coartaveras | — |
| 3. Person Singular | coartaverat | — |
| 1. Person Plural | coartaveramus | — |
| 2. Person Plural | coartaveratis | — |
| 3. Person Plural | coartaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coartavero | — |
| 2. Person Singular | coartaris, coartaveris | — |
| 3. Person Singular | coartaverit | — |
| 1. Person Plural | coartaverimus | — |
| 2. Person Plural | coartaveritis | — |
| 3. Person Plural | coartaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coartem | coarter |
| 2. Person Singular | coartes | coartere, coarteris |
| 3. Person Singular | coartet | coartetur |
| 1. Person Plural | coartemus | coartemur |
| 2. Person Plural | coartetis | coartemini |
| 3. Person Plural | coartent | coartentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coartarem | coartarer |
| 2. Person Singular | coartares | coartarere, coartareris |
| 3. Person Singular | coartaret | coartaretur |
| 1. Person Plural | coartaremus | coartaremur |
| 2. Person Plural | coartaretis | coartaremini |
| 3. Person Plural | coartarent | coartarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coartaverim | — |
| 2. Person Singular | coartaris, coartaveris | — |
| 3. Person Singular | coartaverit | — |
| 1. Person Plural | coartaverimus | — |
| 2. Person Plural | coartaveritis | — |
| 3. Person Plural | coartaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coartavissem | — |
| 2. Person Singular | coartavisses | — |
| 3. Person Singular | coartavisset | — |
| 1. Person Plural | coartavissemus | — |
| 2. Person Plural | coartavissetis | — |
| 3. Person Plural | coartavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | coartare, cohartare | coartasse, coartavisse |
| Passiv | coartari, coartarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | coarta | coartare, cohartare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | coartate | coartamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | coartato | coartator |
| 3. Person Singular | coartato | coartator |
| 2. Person Plural | coartatote | — |
| 3. Person Plural | coartanto | coartantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | coartatum, coartata, coartatus, cohartatus | coartata, coartati, coartatae, cohartati |
| Genitiv | coartatae, coartati, cohartati | coartatarum, coartatorum |
| Dativ | coartatae, coartato | coartatis |
| Akkusativ | coartatum, coartatam | coartata, coartatas, coartatos |
| Ablativ | coartata, coartato | coartatis |
| Vokativ | coartatum, coartata, coartate | coartata, coartati, coartatae, cohartati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | coartans | coartantes, coartantia |
| Genitiv | coartantis | coartantium, coartantum |
| Dativ | coartanti | coartantibus |
| Akkusativ | coartans, coartantem | coartantes, coartantia |
| Ablativ | coartante, coartanti | coartantibus |
| Vokativ | coartans | coartantes, coartantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | coartatura, coartaturum, coartaturus | coartatura, coartaturae, coartaturi |
| Genitiv | coartaturae, coartaturi | coartaturarum, coartaturorum |
| Dativ | coartaturae, coartaturo | coartaturis |
| Akkusativ | coartaturam, coartaturum | coartatura, coartaturas, coartaturos |
| Ablativ | coartatura, coartaturo | coartaturis |
| Vokativ | coartatura, coartature, coartaturum | coartatura, coartaturae, coartaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | coartanda, coartandum, coartandus | coartanda, coartandi, coartandae |
| Genitiv | coartandi, coartandae | coartandarum, coartandorum |
| Dativ | coartandae, coartando | coartandis |
| Akkusativ | coartandam, coartandum | coartanda, coartandas, coartandos |
| Ablativ | coartanda, coartando | coartandis |
| Vokativ | coartanda, coartandum, coartande | coartanda, coartandi, coartandae |
152 (239) Formen für „coartare“