Formentabelle zu „coarctare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
coarcto | coarctor |
| 2. Person Singular | coarctas | coarctare, coarctaris |
| 3. Person Singular | coarctat | coarctatur |
| 1. Person Plural | coarctamus | coarctamur |
| 2. Person Plural | coarctatis | coarctamini |
| 3. Person Plural | coarctant | coarctantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coarctabam | coarctabar |
| 2. Person Singular | coarctabas | coarctabare, coarctabaris |
| 3. Person Singular | coarctabat | coarctabatur |
| 1. Person Plural | coarctabamus | coarctabamur |
| 2. Person Plural | coarctabatis | coarctabamini |
| 3. Person Plural | coarctabant | coarctabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coarctabo | coarctabor |
| 2. Person Singular | coarctabis | coarctabere, coarctaberis |
| 3. Person Singular | coarctabit | coarctabitur |
| 1. Person Plural | coarctabimus | coarctabimur |
| 2. Person Plural | coarctabitis | coarctabimini |
| 3. Person Plural | coarctabunt | coarctabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coarctavi | — |
| 2. Person Singular | coarctavisti | — |
| 3. Person Singular | coarctavit | — |
| 1. Person Plural | coarctavimus | — |
| 2. Person Plural | coarctavistis | — |
| 3. Person Plural | coarctare, coarctavere, coarctaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coarctaveram | — |
| 2. Person Singular | coarctaveras | — |
| 3. Person Singular | coarctaverat | — |
| 1. Person Plural | coarctaveramus | — |
| 2. Person Plural | coarctaveratis | — |
| 3. Person Plural | coarctaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coarctavero | — |
| 2. Person Singular | coarctaris, coarctaveris | — |
| 3. Person Singular | coarctaverit | — |
| 1. Person Plural | coarctaverimus | — |
| 2. Person Plural | coarctaveritis | — |
| 3. Person Plural | coarctaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coarctem | coarcter |
| 2. Person Singular | coarctes | coarctere, coarcteris |
| 3. Person Singular | coarctet | coarctetur |
| 1. Person Plural | coarctemus | coarctemur |
| 2. Person Plural | coarctetis | coarctemini |
| 3. Person Plural | coarctent | coarctentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coarctarem | coarctarer |
| 2. Person Singular | coarctares | coarctarere, coarctareris |
| 3. Person Singular | coarctaret | coarctaretur |
| 1. Person Plural | coarctaremus | coarctaremur |
| 2. Person Plural | coarctaretis | coarctaremini |
| 3. Person Plural | coarctarent | coarctarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coarctaverim | — |
| 2. Person Singular | coarctaris, coarctaveris | — |
| 3. Person Singular | coarctaverit | — |
| 1. Person Plural | coarctaverimus | — |
| 2. Person Plural | coarctaveritis | — |
| 3. Person Plural | coarctaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | coarctavissem | — |
| 2. Person Singular | coarctavisses | — |
| 3. Person Singular | coarctavisset | — |
| 1. Person Plural | coarctavissemus | — |
| 2. Person Plural | coarctavissetis | — |
| 3. Person Plural | coarctavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | coarctare | coarctavisse |
| Passiv | coarctari, coarctarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | coarcta | coarctare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | coarctate | coarctamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | coarctato | coarctator |
| 3. Person Singular | coarctato | coarctator |
| 2. Person Plural | coarctatote | — |
| 3. Person Plural | coarctanto | coarctantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | coarctata, coarctatum, coarctatus | coarctata, coarctatae, coarctati |
| Genitiv | coarctatae, coarctati | coarctatarum, coarctatorum |
| Dativ | coarctatae, coarctato | coarctatis |
| Akkusativ | coarctatam, coarctatum | coarctata, coarctatas, coarctatos |
| Ablativ | coarctata, coarctato | coarctatis |
| Vokativ | coarctata, coarctate, coarctatum | coarctata, coarctatae, coarctati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | coarctans | coarctantes, coarctantia |
| Genitiv | coarctantis | coarctantium, coarctantum |
| Dativ | coarctanti | coarctantibus |
| Akkusativ | coarctans, coarctantem | coarctantes, coarctantia |
| Ablativ | coarctante, coarctanti | coarctantibus |
| Vokativ | coarctans | coarctantes, coarctantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | coarctatura, coarctaturum, coarctaturus | coarctatura, coarctaturae, coarctaturi |
| Genitiv | coarctaturae, coarctaturi | coarctaturarum, coarctaturorum |
| Dativ | coarctaturae, coarctaturo | coarctaturis |
| Akkusativ | coarctaturam, coarctaturum | coarctatura, coarctaturas, coarctaturos |
| Ablativ | coarctatura, coarctaturo | coarctaturis |
| Vokativ | coarctatura, coarctature, coarctaturum | coarctatura, coarctaturae, coarctaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | coarctanda, coarctandum, coarctandus | coarctanda, coarctandae, coarctandi |
| Genitiv | coarctandae, coarctandi | coarctandarum, coarctandorum |
| Dativ | coarctandae, coarctando | coarctandis |
| Akkusativ | coarctandam, coarctandum | coarctanda, coarctandas, coarctandos |
| Ablativ | coarctanda, coarctando | coarctandis |
| Vokativ | coarctanda, coarctande, coarctandum | coarctanda, coarctandae, coarctandi |
152 (228) Formen für „coarctare“