Formentabelle zu „clarare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | claro, claroreis | claror |
| 2. Person Singular | claras, plaeclaras | clarare, clararis |
| 3. Person Singular | clarat | claratur |
| 1. Person Plural | claramus | claramur |
| 2. Person Plural | claratis | claramini |
| 3. Person Plural | clarant | clarantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | clarabam | clarabar |
| 2. Person Singular | clarabas | clarabare, clarabaris |
| 3. Person Singular | clarabat | clarabatur |
| 1. Person Plural | clarabamus | clarabamur |
| 2. Person Plural | clarabatis | clarabamini |
| 3. Person Plural | clarabant | clarabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | clarabo | clarabor |
| 2. Person Singular | clarabis | clarabere, claraberis |
| 3. Person Singular | clarabit | clarabitur |
| 1. Person Plural | clarabimus | clarabimur |
| 2. Person Plural | clarabitis | clarabimini |
| 3. Person Plural | clarabunt | clarabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | claravi | — |
| 2. Person Singular | claravisti | — |
| 3. Person Singular | claravit | — |
| 1. Person Plural | claravimus | — |
| 2. Person Plural | claravistis | — |
| 3. Person Plural | clarare, claravere, claraverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | claraveram | — |
| 2. Person Singular | claraveras | — |
| 3. Person Singular | claraverat | — |
| 1. Person Plural | claraveramus | — |
| 2. Person Plural | claraveratis | — |
| 3. Person Plural | claraverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | claravero | — |
| 2. Person Singular | clararis, claraveris | — |
| 3. Person Singular | claraverit | — |
| 1. Person Plural | claraverimus | — |
| 2. Person Plural | claraveritis | — |
| 3. Person Plural | claraverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | clarem | clarer |
| 2. Person Singular | clares | clarere, clareris |
| 3. Person Singular | claret | claretur |
| 1. Person Plural | claremus | claremur |
| 2. Person Plural | claretis | claremini |
| 3. Person Plural | clarent | clarentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | clararem | clararer |
| 2. Person Singular | clarares | clararere, clarareris |
| 3. Person Singular | clararet | clararetur |
| 1. Person Plural | clararemus | clararemur |
| 2. Person Plural | clararetis | clararemini |
| 3. Person Plural | clararent | clararentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | claraverim | — |
| 2. Person Singular | clararis, claraveris | — |
| 3. Person Singular | claraverit | — |
| 1. Person Plural | claraverimus | — |
| 2. Person Plural | claraveritis | — |
| 3. Person Plural | claraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | claravissem | — |
| 2. Person Singular | claravisses | — |
| 3. Person Singular | claravisset | — |
| 1. Person Plural | claravissemus | — |
| 2. Person Plural | claravissetis | — |
| 3. Person Plural | claravissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | clarare | claravisse |
| Passiv | clarari, clararier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | clara, claraeque, claranum, claratris | clarare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | clarate | claramini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | clarato | clarator |
| 3. Person Singular | clarato | clarator |
| 2. Person Plural | claratote | — |
| 3. Person Plural | claranto | clarantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | clarata, claratum, claratus | clarata, claratae, clarati |
| Genitiv | claratae, clarati | claratarum, claratorum |
| Dativ | claratae, clarato | claratis |
| Akkusativ | claratam, claratum | clarata, claratas, claratos |
| Ablativ | clarata, clarato | claratis |
| Vokativ | clarata, clarate, claratum | clarata, claratae, clarati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | clarans | clarantes, clarantia |
| Genitiv | clarantis | clarantium, clarantum |
| Dativ | claranti | clarantibus |
| Akkusativ | clarans, clarantem | clarantes, clarantia |
| Ablativ | clarante, claranti | clarantibus |
| Vokativ | clarans | clarantes, clarantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | claratura, claraturum, claraturus | claratura, claraturae, claraturi |
| Genitiv | claraturae, claraturi | claraturarum, claraturorum |
| Dativ | claraturae, claraturo | claraturis |
| Akkusativ | claraturam, claraturum | claratura, claraturas, claraturos |
| Ablativ | claratura, claraturo | claraturis |
| Vokativ | claratura, clarature, claraturum | claratura, claraturae, claraturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | claranda, clarandum, clarandus | claranda, clarandae, clarandi |
| Genitiv | clarandae, clarandi | clarandarum, clarandorum |
| Dativ | clarandae, clarando | clarandis |
| Akkusativ | clarandam, clarandum | claranda, clarandas, clarandos |
| Ablativ | claranda, clarando | clarandis |
| Vokativ | claranda, clarande, clarandum | claranda, clarandae, clarandi |
Substantiv
158 (244) Formen für „clarare“