Formentabelle zu „clamitare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | clamito | clamitor |
| 2. Person Singular | clamitas | clamitare, clamitaris |
| 3. Person Singular | clamitat | clamitatur |
| 1. Person Plural | clamitamus | clamitamur |
| 2. Person Plural | clamitatis | clamitamini |
| 3. Person Plural | clamitant | clamitantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | clamitabam | clamitabar |
| 2. Person Singular | clamitabas | clamitabare, clamitabaris |
| 3. Person Singular | clamitabat | clamitabatur |
| 1. Person Plural | clamitabamus | clamitabamur |
| 2. Person Plural | clamitabatis | clamitabamini |
| 3. Person Plural | clamitabant | clamitabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | clamitabo | clamitabor |
| 2. Person Singular | clamitabis | clamitabere, clamitaberis |
| 3. Person Singular | clamitabit | clamitabitur |
| 1. Person Plural | clamitabimus | clamitabimur |
| 2. Person Plural | clamitabitis | clamitabimini |
| 3. Person Plural | clamitabunt | clamitabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | clamitavi | — |
| 2. Person Singular | clamitasti, clamitavisti | — |
| 3. Person Singular | clamitavit | — |
| 1. Person Plural | clamitavimus | — |
| 2. Person Plural | clamitavistis | — |
| 3. Person Plural | clamitare, clamitavere, clamitaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | clamitaveram | — |
| 2. Person Singular | clamitaveras | — |
| 3. Person Singular | clamitaverat | — |
| 1. Person Plural | clamitaveramus | — |
| 2. Person Plural | clamitaveratis | — |
| 3. Person Plural | clamitaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | clamitavero | — |
| 2. Person Singular | clamitaris, clamitaveris | — |
| 3. Person Singular | clamitaverit | — |
| 1. Person Plural | clamitaverimus | — |
| 2. Person Plural | clamitaveritis | — |
| 3. Person Plural | clamitaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | clamitem | clamiter |
| 2. Person Singular | clamites | clamitere, clamiteris |
| 3. Person Singular | clamitet | clamitetur |
| 1. Person Plural | clamitemus | clamitemur |
| 2. Person Plural | clamitetis | clamitemini |
| 3. Person Plural | clamitent | clamitentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | clamitarem | clamitarer |
| 2. Person Singular | clamitares | clamitarere, clamitareris |
| 3. Person Singular | clamitaret | clamitaretur |
| 1. Person Plural | clamitaremus | clamitaremur |
| 2. Person Plural | clamitaretis | clamitaremini |
| 3. Person Plural | clamitarent | clamitarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | clamitaverim | — |
| 2. Person Singular | clamitaris, clamitaveris | — |
| 3. Person Singular | clamitaverit | — |
| 1. Person Plural | clamitaverimus | — |
| 2. Person Plural | clamitaveritis | — |
| 3. Person Plural | clamitaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | clamitavissem | — |
| 2. Person Singular | clamitavisses | — |
| 3. Person Singular | clamitavisset | — |
| 1. Person Plural | clamitavissemus | — |
| 2. Person Plural | clamitavissetis | — |
| 3. Person Plural | clamitavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | clamita | clamitare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | clamitate | clamitamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | clamitato | clamitator |
| 3. Person Singular | clamitato | clamitator |
| 2. Person Plural | clamitatote | — |
| 3. Person Plural | clamitanto | clamitantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | clamitatum, clamitata, clamitatus | clamitata, clamitatae, clamitati |
| Genitiv | clamitatae, clamitati | clamitatarum, clamitatorum |
| Dativ | clamitatae, clamitato | clamitatis |
| Akkusativ | clamitatum, clamitatam | clamitata, clamitatas, clamitatos |
| Ablativ | clamitata, clamitato | clamitatis |
| Vokativ | clamitatum, clamitata, clamitate | clamitata, clamitatae, clamitati |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | clamitatura, clamitaturum, clamitaturus | clamitatura, clamitaturae, clamitaturi |
| Genitiv | clamitaturae, clamitaturi | clamitaturarum, clamitaturorum |
| Dativ | clamitaturae, clamitaturo | clamitaturis |
| Akkusativ | clamitaturam, clamitaturum | clamitatura, clamitaturas, clamitaturos |
| Ablativ | clamitatura, clamitaturo | clamitaturis |
| Vokativ | clamitatura, clamitature, clamitaturum | clamitatura, clamitaturae, clamitaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | clamitanda, clamitandum, clamitandus | clamitanda, clamitandae, clamitandi |
| Genitiv | clamitandae, clamitandi | clamitandarum, clamitandorum |
| Dativ | clamitando, clamitandae | clamitandis |
| Akkusativ | clamitandam, clamitandum | clamitanda, clamitandas, clamitandos |
| Ablativ | clamitando, clamitanda | clamitandis |
| Vokativ | clamitanda, clamitande, clamitandum | clamitanda, clamitandae, clamitandi |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | clamitarum |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
153 (231) Formen für „clamitare“