| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | circumvincio | circumvincior |
| 2. Person Singular | circumvincis | circumvincire, circumvinciris |
| 3. Person Singular | circumvincit | circumvincitur |
| 1. Person Plural | circumvincimus | circumvincimur |
| 2. Person Plural | circumvincitis | circumvincimini |
| 3. Person Plural | circumvinciunt | circumvinciuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | circumvincbam, circumvinciebam | circumvinciebar |
| 2. Person Singular | circumvincbas, circumvinciebas | circumvinciebare, circumvinciebaris |
| 3. Person Singular | circumvincbat, circumvinciebat | circumvinciebatur |
| 1. Person Plural | circumvincbamus, circumvinciebamus | circumvinciebamur |
| 2. Person Plural | circumvincbatis, circumvinciebatis | circumvinciebamini |
| 3. Person Plural | circumvincbant, circumvinciebant | circumvinciebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | circumvinciam, circumvincibo | circumvinciar, circumvincibor |
| 2. Person Singular | circumvincibis, circumvincies | circumvinciberis, circumvinciere, circumvincieris |
| 3. Person Singular | circumvincibit, circumvinciet | circumvinciberit, circumvincietur |
| 1. Person Plural | circumvincibimus, circumvinciemus | circumvincibimur, circumvinciemur |
| 2. Person Plural | circumvincibitis, circumvincietis | circumvincibimini, circumvinciemini |
| 3. Person Plural | circumvincibunt, circumvincient | circumvincibuntur, circumvincientur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | circumvinxi | — |
| 2. Person Singular | circumvinxisti | — |
| 3. Person Singular | circumvinxit | — |
| 1. Person Plural | circumvinximus | — |
| 2. Person Plural | circumvinxistis | — |
| 3. Person Plural | circumvinxere, circumvinxerunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | circumvinxeram | — |
| 2. Person Singular | circumvinxeras | — |
| 3. Person Singular | circumvinxerat | — |
| 1. Person Plural | circumvinxeramus | — |
| 2. Person Plural | circumvinxeratis | — |
| 3. Person Plural | circumvinxerant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | circumvinxero | — |
| 2. Person Singular | circumvinxeris | — |
| 3. Person Singular | circumvinxerit | — |
| 1. Person Plural | circumvinxerimus | — |
| 2. Person Plural | circumvinxeritis | — |
| 3. Person Plural | circumvinxerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | circumvinciam | circumvinciar |
| 2. Person Singular | circumvincias | circumvinciare, circumvinciaris |
| 3. Person Singular | circumvinciat | circumvinciatur |
| 1. Person Plural | circumvinciamus | circumvinciamur |
| 2. Person Plural | circumvinciatis | circumvinciamini |
| 3. Person Plural | circumvinciant | circumvinciantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | circumvincirem | circumvincirer |
| 2. Person Singular | circumvincires | circumvincirere, circumvincireris |
| 3. Person Singular | circumvinciret | circumvinciretur |
| 1. Person Plural | circumvinciremus | circumvinciremur |
| 2. Person Plural | circumvinciretis | circumvinciremini |
| 3. Person Plural | circumvincirent | circumvincirentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | circumvinxerim | — |
| 2. Person Singular | circumvinxeris | — |
| 3. Person Singular | circumvinxerit | — |
| 1. Person Plural | circumvinxerimus | — |
| 2. Person Plural | circumvinxeritis | — |
| 3. Person Plural | circumvinxerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | circumvinxissem | — |
| 2. Person Singular | circumvinxisses | — |
| 3. Person Singular | circumvinxisset | — |
| 1. Person Plural | circumvinxissemus | — |
| 2. Person Plural | circumvinxissetis | — |
| 3. Person Plural | circumvinxissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | circumvincire | circumvinxisse |
| Passiv | circumvinciri, circumvincirier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | circumvinci | circumvincire |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | circumvincite | circumvincimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | circumvincito | circumvincitor |
| 3. Person Singular | circumvincito | circumvincitor |
| 2. Person Plural | circumvincitote | — |
| 3. Person Plural | circumvinciunto | circumvinciuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | circumvincta, circumvinctum, circumvinctus | circumvincta, circumvinctae, circumvincti |
| Genitiv | circumvinctae, circumvincti | circumvinctarum, circumvinctorum |
| Dativ | circumvinctae, circumvincto | circumvinctis |
| Akkusativ | circumvinctam, circumvinctum | circumvincta, circumvinctas, circumvinctos |
| Ablativ | circumvincta, circumvincto | circumvinctis |
| Vokativ | circumvincta, circumvincte, circumvinctum | circumvincta, circumvinctae, circumvincti |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | circumvinciens | circumvincientes, circumvincientia |
| Genitiv | circumvincientis | circumvincientium, circumvincientum |
| Dativ | circumvincienti | circumvincientibus |
| Akkusativ | circumvinciens, circumvincientem | circumvincientes, circumvincientia |
| Ablativ | circumvinciente, circumvincienti | circumvincientibus |
| Vokativ | circumvinciens | circumvincientes, circumvincientia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | circumvinctura, circumvincturum, circumvincturus | circumvinctura, circumvincturae, circumvincturi |
| Genitiv | circumvincturae, circumvincturi | circumvincturarum, circumvincturorum |
| Dativ | circumvincturae, circumvincturo | circumvincturis |
| Akkusativ | circumvincturam, circumvincturum | circumvinctura, circumvincturas, circumvincturos |
| Ablativ | circumvinctura, circumvincturo | circumvincturis |
| Vokativ | circumvinctura, circumvincture, circumvincturum | circumvinctura, circumvincturae, circumvincturi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | circumvincienda, circumvinciendum, circumvinciendus, circumvinciunda, circumvinciundum, circumvinciundus | circumvincienda, circumvinciendae, circumvinciendi, circumvinciunda, circumvinciundae, circumvinciundi |
| Genitiv | circumvinciendae, circumvinciendi, circumvinciundae, circumvinciundi | circumvinciendarum, circumvinciendorum, circumvinciundarum, circumvinciundorum |
| Dativ | circumvinciendae, circumvinciendo, circumvinciundae, circumvinciundo | circumvinciendis, circumvinciundis |
| Akkusativ | circumvinciendam, circumvinciendum, circumvinciundam, circumvinciundum | circumvincienda, circumvinciendas, circumvinciendos, circumvinciunda, circumvinciundas, circumvinciundos |
| Ablativ | circumvincienda, circumvinciendo, circumvinciunda, circumvinciundo | circumvinciendis, circumvinciundis |
| Vokativ | circumvincienda, circumvinciende, circumvinciendum, circumvinciunda, circumvinciunde, circumvinciundum | circumvincienda, circumvinciendae, circumvinciendi, circumvinciunda, circumvinciundae, circumvinciundi |
152 (275) Formen für „circumvincire“