| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | circumspectus, circumspecta, circumspectum | circumspecti, circumspecta, circumspectae |
| Genitiv | circumspecti, circumspectae | circumspectarum, circumspectorum |
| Dativ | circumspecto, circumspectae, circumspectoreis | circumspectis |
| Akkusativ | circumspectam, circumspectum | circumspectos, circumspecta, circumspectas |
| Ablativ | circumspecta, circumspecto, circumspectoreis | circumspectis |
| Vokativ | circumspecta, circumspecte, circumspectum | circumspecti, circumspecta, circumspectae |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | circumspectius, circumspectior | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | circumspectius | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | circumspectius, circumspectior | — |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | circumspectissimum | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | circumspectissimum | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | circumspectissimum, circumspectissime | — |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | circumspectus | circumspectus, circumspectuus |
| Genitiv | circumspectus | circumspectuum |
| Dativ | circumspectui | circumspectibus, circumspectubus |
| Akkusativ | circumspectum | circumspectus, circumspectuus |
| Ablativ | circumspectu | circumspectibus, circumspectubus |
| Vokativ | circumspectus | circumspectus, circumspectuus |
30 (63) Formen für „circumspectus“