| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | circumfulcio | circumfulcior |
| 2. Person Singular | circumfulcis | circumfulcire, circumfulciris |
| 3. Person Singular | circumfulcit | circumfulcitur |
| 1. Person Plural | circumfulcimus | circumfulcimur |
| 2. Person Plural | circumfulcitis | circumfulcimini |
| 3. Person Plural | circumfulciunt | circumfulciuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | circumfulcbam, circumfulciebam | circumfulciebar |
| 2. Person Singular | circumfulcbas, circumfulciebas | circumfulciebare, circumfulciebaris |
| 3. Person Singular | circumfulcbat, circumfulciebat | circumfulciebatur |
| 1. Person Plural | circumfulcbamus, circumfulciebamus | circumfulciebamur |
| 2. Person Plural | circumfulcbatis, circumfulciebatis | circumfulciebamini |
| 3. Person Plural | circumfulcbant, circumfulciebant | circumfulciebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | circumfulciam, circumfulcibo | circumfulciar, circumfulcibor |
| 2. Person Singular | circumfulseris, circumfulcibis, circumfulcies | circumfulciberis, circumfulciere, circumfulcieris |
| 3. Person Singular | circumfulserit, circumfulcibit, circumfulciet | circumfulciberit, circumfulcietur |
| 1. Person Plural | circumfulserimus, circumfulcibimus, circumfulciemus | circumfulcibimur, circumfulciemur |
| 2. Person Plural | circumfulseritis, circumfulcibitis, circumfulcietis | circumfulcibimini, circumfulciemini |
| 3. Person Plural | circumfulserint, circumfulcibunt, circumfulcient | circumfulcibuntur, circumfulcientur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | circumfulsi | — |
| 2. Person Singular | circumfulsisti | — |
| 3. Person Singular | circumfulsit | — |
| 1. Person Plural | circumfulsimus | — |
| 2. Person Plural | circumfulsistis | — |
| 3. Person Plural | circumfulsere, circumfulserunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | circumfulseram | — |
| 2. Person Singular | circumfulseras | — |
| 3. Person Singular | circumfulserat | — |
| 1. Person Plural | circumfulseramus | — |
| 2. Person Plural | circumfulseratis | — |
| 3. Person Plural | circumfulserant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | circumfulsero | — |
| 2. Person Singular | circumfulseris | — |
| 3. Person Singular | circumfulserit | — |
| 1. Person Plural | circumfulserimus | — |
| 2. Person Plural | circumfulseritis | — |
| 3. Person Plural | circumfulserint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | circumfulciam | circumfulciar |
| 2. Person Singular | circumfulcias | circumfulciare, circumfulciaris |
| 3. Person Singular | circumfulciat | circumfulciatur |
| 1. Person Plural | circumfulciamus | circumfulciamur |
| 2. Person Plural | circumfulciatis | circumfulciamini |
| 3. Person Plural | circumfulciant | circumfulciantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | circumfulcirem | circumfulcirer |
| 2. Person Singular | circumfulcires | circumfulcirere, circumfulcireris |
| 3. Person Singular | circumfulciret | circumfulciretur |
| 1. Person Plural | circumfulciremus | circumfulciremur |
| 2. Person Plural | circumfulciretis | circumfulciremini |
| 3. Person Plural | circumfulcirent | circumfulcirentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | circumfulserim | — |
| 2. Person Singular | circumfulseris | — |
| 3. Person Singular | circumfulserit | — |
| 1. Person Plural | circumfulserimus | — |
| 2. Person Plural | circumfulseritis | — |
| 3. Person Plural | circumfulserint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | circumfulsissem | — |
| 2. Person Singular | circumfulsisses | — |
| 3. Person Singular | circumfulsisset | — |
| 1. Person Plural | circumfulsissemus | — |
| 2. Person Plural | circumfulsissetis | — |
| 3. Person Plural | circumfulsissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | circumfulcire | circumfulsisse |
| Passiv | circumfulciri, circumfulcirier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | circumfulci | circumfulcire |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | circumfulcite | circumfulcimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | circumfulcito | circumfulcitor |
| 3. Person Singular | circumfulcito | circumfulcitor |
| 2. Person Plural | circumfulcitote | — |
| 3. Person Plural | circumfulciunto | circumfulciuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | circumfulta, circumfultum, circumfultus | circumfulta, circumfultae, circumfulti |
| Genitiv | circumfultae, circumfulti | circumfultarum, circumfultorum |
| Dativ | circumfultae, circumfulto | circumfultis |
| Akkusativ | circumfultam, circumfultum | circumfulta, circumfultas, circumfultos |
| Ablativ | circumfulta, circumfulto | circumfultis |
| Vokativ | circumfulta, circumfulte, circumfultum | circumfulta, circumfultae, circumfulti |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | circumfulciens | circumfulcientes, circumfulcientia |
| Genitiv | circumfulcientis | circumfulcientium, circumfulcientum |
| Dativ | circumfulcienti | circumfulcientibus |
| Akkusativ | circumfulciens, circumfulcientem | circumfulcientes, circumfulcientia |
| Ablativ | circumfulciente, circumfulcienti | circumfulcientibus |
| Vokativ | circumfulciens | circumfulcientes, circumfulcientia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | circumfultura, circumfulturum, circumfulturus | circumfultura, circumfulturae, circumfulturi |
| Genitiv | circumfulturae, circumfulturi | circumfulturarum, circumfulturorum |
| Dativ | circumfulturae, circumfulturo | circumfulturis |
| Akkusativ | circumfulturam, circumfulturum | circumfultura, circumfulturas, circumfulturos |
| Ablativ | circumfultura, circumfulturo | circumfulturis |
| Vokativ | circumfultura, circumfulture, circumfulturum | circumfultura, circumfulturae, circumfulturi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | circumfulcienda, circumfulciendum, circumfulciendus, circumfulciunda, circumfulciundum, circumfulciundus | circumfulcienda, circumfulciendae, circumfulciendi, circumfulciunda, circumfulciundae, circumfulciundi |
| Genitiv | circumfulciendae, circumfulciendi, circumfulciundae, circumfulciundi | circumfulciendarum, circumfulciendorum, circumfulciundarum, circumfulciundorum |
| Dativ | circumfulciendae, circumfulciendo, circumfulciundae, circumfulciundo | circumfulciendis, circumfulciundis |
| Akkusativ | circumfulciendam, circumfulciendum, circumfulciundam, circumfulciundum | circumfulcienda, circumfulciendas, circumfulciendos, circumfulciunda, circumfulciundas, circumfulciundos |
| Ablativ | circumfulcienda, circumfulciendo, circumfulciunda, circumfulciundo | circumfulciendis, circumfulciundis |
| Vokativ | circumfulcienda, circumfulciende, circumfulciendum, circumfulciunda, circumfulciunde, circumfulciundum | circumfulcienda, circumfulciendae, circumfulciendi, circumfulciunda, circumfulciundae, circumfulciundi |
152 (280) Formen für „circumfulcire“