Formentabelle zu „circumequitare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | circumequito | circumequitor |
| 2. Person Singular | circumequitas | circumequitare, circumequitaris |
| 3. Person Singular | circumequitat | circumequitatur |
| 1. Person Plural | circumequitamus | circumequitamur |
| 2. Person Plural | circumequitatis | circumequitamini |
| 3. Person Plural | circumequitant | circumequitantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | circumequitabam | circumequitabar |
| 2. Person Singular | circumequitabas | circumequitabare, circumequitabaris |
| 3. Person Singular | circumequitabat | circumequitabatur |
| 1. Person Plural | circumequitabamus | circumequitabamur |
| 2. Person Plural | circumequitabatis | circumequitabamini |
| 3. Person Plural | circumequitabant | circumequitabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | circumequitabo | circumequitabor |
| 2. Person Singular | circumequitabis | circumequitabere, circumequitaberis |
| 3. Person Singular | circumequitabit | circumequitabitur |
| 1. Person Plural | circumequitabimus | circumequitabimur |
| 2. Person Plural | circumequitabitis | circumequitabimini |
| 3. Person Plural | circumequitabunt | circumequitabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | circumequitavi | — |
| 2. Person Singular | circumequitavisti | — |
| 3. Person Singular | circumequitavit | — |
| 1. Person Plural | circumequitavimus | — |
| 2. Person Plural | circumequitavistis | — |
| 3. Person Plural | circumequitare, circumequitavere, circumequitaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | circumequitaveram | — |
| 2. Person Singular | circumequitaveras | — |
| 3. Person Singular | circumequitaverat | — |
| 1. Person Plural | circumequitaveramus | — |
| 2. Person Plural | circumequitaveratis | — |
| 3. Person Plural | circumequitaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | circumequitavero | — |
| 2. Person Singular | circumequitaris, circumequitaveris | — |
| 3. Person Singular | circumequitaverit | — |
| 1. Person Plural | circumequitaverimus | — |
| 2. Person Plural | circumequitaveritis | — |
| 3. Person Plural | circumequitaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | circumequitem | circumequiter |
| 2. Person Singular | circumequites | circumequitere, circumequiteris |
| 3. Person Singular | circumequitet | circumequitetur |
| 1. Person Plural | circumequitemus | circumequitemur |
| 2. Person Plural | circumequitetis | circumequitemini |
| 3. Person Plural | circumequitent | circumequitentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | circumequitarem | circumequitarer |
| 2. Person Singular | circumequitares | circumequitarere, circumequitareris |
| 3. Person Singular | circumequitaret | circumequitaretur |
| 1. Person Plural | circumequitaremus | circumequitaremur |
| 2. Person Plural | circumequitaretis | circumequitaremini |
| 3. Person Plural | circumequitarent | circumequitarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | circumequitaverim | — |
| 2. Person Singular | circumequitaris, circumequitaveris | — |
| 3. Person Singular | circumequitaverit | — |
| 1. Person Plural | circumequitaverimus | — |
| 2. Person Plural | circumequitaveritis | — |
| 3. Person Plural | circumequitaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | circumequitavissem | — |
| 2. Person Singular | circumequitavisses | — |
| 3. Person Singular | circumequitavisset | — |
| 1. Person Plural | circumequitavissemus | — |
| 2. Person Plural | circumequitavissetis | — |
| 3. Person Plural | circumequitavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | circumequitare | circumequitavisse |
| Passiv | circumequitari, circumequitarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | circumequita | circumequitare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | circumequitate | circumequitamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | circumequitato | circumequitator |
| 3. Person Singular | circumequitato | circumequitator |
| 2. Person Plural | circumequitatote | — |
| 3. Person Plural | circumequitanto | circumequitantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | circumequitata, circumequitatum, circumequitatus | circumequitata, circumequitatae, circumequitati |
| Genitiv | circumequitatae, circumequitati | circumequitatarum, circumequitatorum |
| Dativ | circumequitatae, circumequitato | circumequitatis |
| Akkusativ | circumequitatam, circumequitatum | circumequitata, circumequitatas, circumequitatos |
| Ablativ | circumequitata, circumequitato | circumequitatis |
| Vokativ | circumequitata, circumequitate, circumequitatum | circumequitata, circumequitatae, circumequitati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | circumequitans | circumequitantes, circumequitantia |
| Genitiv | circumequitantis | circumequitantium, circumequitantum |
| Dativ | circumequitanti | circumequitantibus |
| Akkusativ | circumequitans, circumequitantem | circumequitantes, circumequitantia |
| Ablativ | circumequitante, circumequitanti | circumequitantibus |
| Vokativ | circumequitans | circumequitantes, circumequitantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | circumequitatura, circumequitaturum, circumequitaturus | circumequitatura, circumequitaturae, circumequitaturi |
| Genitiv | circumequitaturae, circumequitaturi | circumequitaturarum, circumequitaturorum |
| Dativ | circumequitaturae, circumequitaturo | circumequitaturis |
| Akkusativ | circumequitaturam, circumequitaturum | circumequitatura, circumequitaturas, circumequitaturos |
| Ablativ | circumequitatura, circumequitaturo | circumequitaturis |
| Vokativ | circumequitatura, circumequitature, circumequitaturum | circumequitatura, circumequitaturae, circumequitaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | circumequitanda, circumequitandum, circumequitandus | circumequitanda, circumequitandae, circumequitandi |
| Genitiv | circumequitandae, circumequitandi | circumequitandarum, circumequitandorum |
| Dativ | circumequitandae, circumequitando | circumequitandis |
| Akkusativ | circumequitandam, circumequitandum | circumequitanda, circumequitandas, circumequitandos |
| Ablativ | circumequitanda, circumequitando | circumequitandis |
| Vokativ | circumequitanda, circumequitande, circumequitandum | circumequitanda, circumequitandae, circumequitandi |
152 (228) Formen für „circumequitare“