Formentabelle zu „certare“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | certabam | certabar |
| 2. Person Singular | certabas | certabare, certabaris |
| 3. Person Singular | certabat | certabatur |
| 1. Person Plural | certabamus | certabamur |
| 2. Person Plural | certabatis | certabamini |
| 3. Person Plural | certabant, certaband | certabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | certabo | certabor |
| 2. Person Singular | certabis | certabere, certaberis |
| 3. Person Singular | certabit | certabitur |
| 1. Person Plural | certabimus | certabimur |
| 2. Person Plural | certabitis | certabimini |
| 3. Person Plural | certabunt | certabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | certavi | — |
| 2. Person Singular | certavisti | — |
| 3. Person Singular | certauit, certavitque | — |
| 1. Person Plural | certavimus | — |
| 2. Person Plural | certavistis | — |
| 3. Person Plural | certauere, certarunt, certauerunt, certare | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | certaveram | — |
| 2. Person Singular | certaveras | — |
| 3. Person Singular | certaverat | — |
| 1. Person Plural | certaveramus | — |
| 2. Person Plural | certaveratis | — |
| 3. Person Plural | certaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | certavero | — |
| 2. Person Singular | certaris, certaveris | — |
| 3. Person Singular | certauerit | — |
| 1. Person Plural | certaverimus | — |
| 2. Person Plural | certaveritis | — |
| 3. Person Plural | certaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | certem | certer |
| 2. Person Singular | melicertes, certes | certerae, certere, certeris |
| 3. Person Singular | certet, docertet | certetur |
| 1. Person Plural | certemus | certemur |
| 2. Person Plural | certetis | certemini |
| 3. Person Plural | certent | certentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | certarem | certarer |
| 2. Person Singular | certares | certarere, certareris |
| 3. Person Singular | certaret | certaretur, sertaretur |
| 1. Person Plural | certaremus | certaremur |
| 2. Person Plural | certaretis | certaremini |
| 3. Person Plural | certarent | certarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | certaverim | — |
| 2. Person Singular | certaris, certaveris | — |
| 3. Person Singular | certauerit | — |
| 1. Person Plural | certaverimus | — |
| 2. Person Plural | certaveritis | — |
| 3. Person Plural | certaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | certavissem | — |
| 2. Person Singular | certavisses | — |
| 3. Person Singular | certasset, certavisset | — |
| 1. Person Plural | certavissemus | — |
| 2. Person Plural | certavissetis | — |
| 3. Person Plural | certassent, certavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | certa, certamem, certanem | certare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | certate | certamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | certato, certatoreis | certator |
| 3. Person Singular | certato, certatoreis | certator |
| 2. Person Plural | certatote | — |
| 3. Person Plural | certanto | certantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | certatum, certata, certatus | certata, certatae, certati |
| Genitiv | certatae, certati | certatarum, certatorum |
| Dativ | certato, certatae, certatoreis | certatis |
| Akkusativ | certatum, certatam | certata, certatas, certatos |
| Ablativ | certato, certata, certatoreis | certatis |
| Vokativ | certatum, certate, certata | certata, certatae, certati |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | certaturus, certaturum, certatura | certaturi, certatura, certaturae |
| Genitiv | certaturi, certaturae | certaturarum, certaturorum |
| Dativ | certaturae, certaturo | certaturis |
| Akkusativ | certaturum, certaturam | certaturos, certatura, certaturas |
| Ablativ | certatura, certaturo | certaturis |
| Vokativ | certaturum, certatura, certature | certaturi, certatura, certaturae |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | certandum, certanda, certandus | certandi, certandae, certanda |
| Genitiv | certandi, certandae | certandarum, certandorum |
| Dativ | certandae, certando | certandis |
| Akkusativ | certandum, certandam | certanda, certandas, certandos |
| Ablativ | certando, certanda | certandis |
| Vokativ | certandum, certanda, certande | certandi, certandae, certanda |
152 (259) Formen für „certare“