Formentabelle zu „carinare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | charino, carino | carinor |
| 2. Person Singular | carinas | carinare, carinaris |
| 3. Person Singular | carinat | carinatur |
| 1. Person Plural | carinamus | carinamur |
| 2. Person Plural | carinatis | carinamini |
| 3. Person Plural | carinant | carinantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | carinabam | carinabar |
| 2. Person Singular | carinabas | carinabare, carinabaris |
| 3. Person Singular | carinabat | carinabatur |
| 1. Person Plural | carinabamus | carinabamur |
| 2. Person Plural | carinabatis | carinabamini |
| 3. Person Plural | carinabant | carinabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | carinabo | carinabor |
| 2. Person Singular | carinabis | carinabere, carinaberis |
| 3. Person Singular | carinabit | carinabitur |
| 1. Person Plural | carinabimus | carinabimur |
| 2. Person Plural | carinabitis | carinabimini |
| 3. Person Plural | carinabunt | carinabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | carinavi | — |
| 2. Person Singular | carinavisti | — |
| 3. Person Singular | carinavit | — |
| 1. Person Plural | carinavimus | — |
| 2. Person Plural | carinavistis | — |
| 3. Person Plural | carinare, carinavere, carinaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | carinaveram | — |
| 2. Person Singular | carinaveras | — |
| 3. Person Singular | carinaverat | — |
| 1. Person Plural | carinaveramus | — |
| 2. Person Plural | carinaveratis | — |
| 3. Person Plural | carinaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | carinavero | — |
| 2. Person Singular | carinaris, carinaveris | — |
| 3. Person Singular | carinaverit | — |
| 1. Person Plural | carinaverimus | — |
| 2. Person Plural | carinaveritis | — |
| 3. Person Plural | carinaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | carinem | cariner |
| 2. Person Singular | carines | carinere, carineris |
| 3. Person Singular | carinet | carinetur |
| 1. Person Plural | carinemus | carinemur |
| 2. Person Plural | carinetis | carinemini |
| 3. Person Plural | carinent | carinentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | carinarem | carinarer |
| 2. Person Singular | carinares | carinarere, carinareris |
| 3. Person Singular | carinaret | carinaretur |
| 1. Person Plural | carinaremus | carinaremur |
| 2. Person Plural | carinaretis | carinaremini |
| 3. Person Plural | carinarent | carinarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | carinaverim | — |
| 2. Person Singular | carinaris, carinaveris | — |
| 3. Person Singular | carinaverit | — |
| 1. Person Plural | carinaverimus | — |
| 2. Person Plural | carinaveritis | — |
| 3. Person Plural | carinaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | carinavissem | — |
| 2. Person Singular | carinavisses | — |
| 3. Person Singular | carinavisset | — |
| 1. Person Plural | carinavissemus | — |
| 2. Person Plural | carinavissetis | — |
| 3. Person Plural | carinavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | carinare | carinavisse |
| Passiv | carinari, carinarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | carina | carinare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | carinate | carinamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | carinato | carinator |
| 3. Person Singular | carinato | carinator |
| 2. Person Plural | carinatote | — |
| 3. Person Plural | carinanto | carinantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | carinata, carinatum, carinatus | carinata, carinatae, carinati |
| Genitiv | carinatae, carinati | carinatarum, carinatorum |
| Dativ | carinatae, carinato | carinatis |
| Akkusativ | carinatam, carinatum | carinata, carinatas, carinatos |
| Ablativ | carinata, carinato | carinatis |
| Vokativ | carinata, carinate, carinatum | carinata, carinatae, carinati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | carinans | carinantes, carinantia |
| Genitiv | carinantis | carinantium, carinantum |
| Dativ | carinanti | carinantibus |
| Akkusativ | carinans, carinantem | carinantes, carinantia |
| Ablativ | carinante, carinanti | carinantibus |
| Vokativ | carinans | carinantes, carinantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | carinatura, carinaturum, carinaturus | carinatura, carinaturae, carinaturi |
| Genitiv | carinaturae, carinaturi | carinaturarum, carinaturorum |
| Dativ | carinaturae, carinaturo | carinaturis |
| Akkusativ | carinaturam, carinaturum | carinatura, carinaturas, carinaturos |
| Ablativ | carinatura, carinaturo | carinaturis |
| Vokativ | carinatura, carinature, carinaturum | carinatura, carinaturae, carinaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | carinanda, carinandum, carinandus | carinanda, carinandae, carinandi |
| Genitiv | carinandae, carinandi | carinandarum, carinandorum |
| Dativ | carinandae, carinando | carinandis |
| Akkusativ | carinandam, carinandum | carinanda, carinandas, carinandos |
| Ablativ | carinanda, carinando | carinandis |
| Vokativ | carinanda, carinande, carinandum | carinanda, carinandae, carinandi |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | carinii | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
153 (230) Formen für „carinare“