| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | benefacio | benefacior |
| 2. Person Singular | benefacis | benefaceris |
| 3. Person Singular | benefacit | benefacitur |
| 1. Person Plural | benefacimus | benefacimur |
| 2. Person Plural | benefacitis | benefacimini |
| 3. Person Plural | benefaciunt | benefaciuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | benefaciebam | benefaciebar |
| 2. Person Singular | benefaciebas | benefaciebare, benefaciebaris |
| 3. Person Singular | benefaciebat | benefaciebatur |
| 1. Person Plural | benefaciebamus | benefaciebamur |
| 2. Person Plural | benefaciebatis | benefaciebamini |
| 3. Person Plural | benefaciebant | benefaciebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | benefaciam | benefaciar |
| 2. Person Singular | benefacies | benefaciere, benefacieris |
| 3. Person Singular | benefaciet | benefacietur |
| 1. Person Plural | benefaciemus | benefaciemur |
| 2. Person Plural | benefacietis | benefaciemini |
| 3. Person Plural | benefacient | benefacientur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | benefeci | — |
| 2. Person Singular | benefecisti | — |
| 3. Person Singular | benefecit | — |
| 1. Person Plural | benefecimus | — |
| 2. Person Plural | benefecistis | — |
| 3. Person Plural | benefecere, benefecerunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | benefeceram | — |
| 2. Person Singular | benefeceras | — |
| 3. Person Singular | benefecerat | — |
| 1. Person Plural | benefeceramus | — |
| 2. Person Plural | benefeceratis | — |
| 3. Person Plural | benefecerant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | benefecero | — |
| 2. Person Singular | benefeceris | — |
| 3. Person Singular | benefecerit | — |
| 1. Person Plural | benefecerimus | — |
| 2. Person Plural | benefeceritis | — |
| 3. Person Plural | benefecerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | benefaciam | benefaciar |
| 2. Person Singular | benefacias | benefaciare, benefaciaris |
| 3. Person Singular | benefaciat | benefaciatur |
| 1. Person Plural | benefaciamus | benefaciamur |
| 2. Person Plural | benefaciatis | benefaciamini |
| 3. Person Plural | benefaciant | benefaciantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | benefacerem | benefacerer |
| 2. Person Singular | benefaceres | benefacerere, benefacereris |
| 3. Person Singular | benefaceret | benefaceretur |
| 1. Person Plural | benefaceremus | benefaceremur |
| 2. Person Plural | benefaceretis | benefaceremini |
| 3. Person Plural | benefacerent | benefacerentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | benefecerim | — |
| 2. Person Singular | benefeceris | — |
| 3. Person Singular | benefecerit | — |
| 1. Person Plural | benefecerimus | — |
| 2. Person Plural | benefeceritis | — |
| 3. Person Plural | benefecerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | benefecissem | — |
| 2. Person Singular | benefecisses | — |
| 3. Person Singular | benefecisset | — |
| 1. Person Plural | benefecissemus | — |
| 2. Person Plural | benefecissetis | — |
| 3. Person Plural | benefecissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | benefacere | benefecisse |
| Passiv | benefaci, benefacier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | benefac, beneface | benefacere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | benefacite | benefacimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | benefacito | benefacitor |
| 3. Person Singular | benefacito | benefacitor |
| 2. Person Plural | benefacitote | — |
| 3. Person Plural | benefacunto | benefacuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | benefacta, benefactum, benefactus | benefacta, benefactae, benefacti |
| Genitiv | benefactae, benefacti | benefactorum, benefactarum |
| Dativ | benefactae, benefacto, benefactoreis | benefactis |
| Akkusativ | benefactam, benefactum | benefacta, benefactas, benefactos |
| Ablativ | benefacta, benefacto, benefactoreis | benefactis |
| Vokativ | benefacta, benefacte, benefactum | benefacta, benefactae, benefacti |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | benefaciens | benefacientes, benefacientia |
| Genitiv | benefacientis | benefacientium, benefacientum |
| Dativ | benefacienti | benefacientibus |
| Akkusativ | benefaciens, benefacientem | benefacientes, benefacientia |
| Ablativ | benefaciente, benefacienti | benefacientibus |
| Vokativ | benefaciens | benefacientes, benefacientia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | benefactura, benefacturum, benefacturus | benefactura, benefacturae, benefacturi |
| Genitiv | benefacturae, benefacturi | benefacturarum, benefacturorum |
| Dativ | benefacturae, benefacturo | benefacturis |
| Akkusativ | benefacturam, benefacturum | benefactura, benefacturas, benefacturos |
| Ablativ | benefactura, benefacturo | benefacturis |
| Vokativ | benefactura, benefacture, benefacturum | benefactura, benefacturae, benefacturi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | benefacienda, benefaciendum, benefaciendus, benefaciunda, benefaciundum, benefaciundus | benefaciendi, benefacienda, benefaciendae, benefaciunda, benefaciundae, benefaciundi |
| Genitiv | benefaciendi, benefaciendae, benefaciundae, benefaciundi | benefaciendarum, benefaciendorum, benefaciundarum, benefaciundorum |
| Dativ | benefaciendae, benefaciendo, benefaciundae, benefaciundo | benefaciendis, benefaciundis |
| Akkusativ | benefaciendam, benefaciendum, benefaciundam, benefaciundum | benefacienda, benefaciendas, benefaciendos, benefaciunda, benefaciundas, benefaciundos |
| Ablativ | benefacienda, benefaciendo, benefaciunda, benefaciundo | benefaciendis, benefaciundis |
| Vokativ | benefacienda, benefaciende, benefaciendum, benefaciunda, benefaciunde, benefaciundum | benefaciendi, benefacienda, benefaciendae, benefaciunda, benefaciundae, benefaciundi |
152 (261) Formen für „benefacere“