Formentabelle zu „avocare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | avoco | avocor |
| 2. Person Singular | avocas | avocaris, auocare |
| 3. Person Singular | avocat | auocatur |
| 1. Person Plural | avocamus | avocamur |
| 2. Person Plural | avocatis | avocamini |
| 3. Person Plural | avocant | avocantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | avocabam | avocabar |
| 2. Person Singular | avocabas | avocabare, avocabaris |
| 3. Person Singular | auocabat | avocabatur |
| 1. Person Plural | avocabamus | avocabamur |
| 2. Person Plural | avocabatis | avocabamini |
| 3. Person Plural | avocabant | avocabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | avocabo | avocabor |
| 2. Person Singular | avocabis | avocabere, avocaberis |
| 3. Person Singular | auocabit | avocabitur |
| 1. Person Plural | avocabimus | avocabimur |
| 2. Person Plural | avocabitis | avocabimini |
| 3. Person Plural | avocabunt | avocabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | avocavi | — |
| 2. Person Singular | avocavisti | — |
| 3. Person Singular | auocauit | — |
| 1. Person Plural | avocavimus | — |
| 2. Person Plural | avocavistis | — |
| 3. Person Plural | auocavere, auocare, avocaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | avocaveram | — |
| 2. Person Singular | avocaveras | — |
| 3. Person Singular | avocaverat | — |
| 1. Person Plural | avocaveramus | — |
| 2. Person Plural | avocaveratis | — |
| 3. Person Plural | avocaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | avocavero | — |
| 2. Person Singular | avocaris, avocaveris | — |
| 3. Person Singular | avocarit, avocaverit | — |
| 1. Person Plural | avocaverimus | — |
| 2. Person Plural | avocaveritis | — |
| 3. Person Plural | avocaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | avocem | avocer |
| 2. Person Singular | avoces | avocere, avoceris |
| 3. Person Singular | auocet | avocetur |
| 1. Person Plural | avocemus | avocemur |
| 2. Person Plural | avocetis | avocemini |
| 3. Person Plural | avocent | avocentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | avocarem | avocarer |
| 2. Person Singular | avocares | avocarere, avocareris |
| 3. Person Singular | avocaret | avocaretur |
| 1. Person Plural | avocaremus | avocaremur |
| 2. Person Plural | avocaretis | avocaremini |
| 3. Person Plural | avocarent | avocarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | avocaverim | — |
| 2. Person Singular | avocaris, avocaveris | — |
| 3. Person Singular | avocarit, avocaverit | — |
| 1. Person Plural | avocaverimus | — |
| 2. Person Plural | avocaveritis | — |
| 3. Person Plural | avocaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | avocavissem | — |
| 2. Person Singular | avocavisses | — |
| 3. Person Singular | auocasset, avocavisset | — |
| 1. Person Plural | avocavissemus | — |
| 2. Person Plural | avocavissetis | — |
| 3. Person Plural | avocavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | auocare | avocavisse |
| Passiv | auocari, avocarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | avoca | auocare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | avocate | avocamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | avocato, avocatoreis | avocator |
| 3. Person Singular | avocato, avocatoreis | avocator |
| 2. Person Plural | avocatote | — |
| 3. Person Plural | avocanto | avocantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | auocata, avocatus, avocatum | avocati, auocata, avocatae |
| Genitiv | avocati, avocatae | avocatarum, avocatorum |
| Dativ | avocato, avocatae, avocatoreis | avocatis |
| Akkusativ | avocatam, avocatum | auocata, avocatas, avocatos |
| Ablativ | avocato, auocata, avocatoreis | avocatis |
| Vokativ | auocata, avocate, avocatum | avocati, auocata, avocatae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | avocans | avocantes, avocantia |
| Genitiv | avocantis | avocantium, avocantum |
| Dativ | avocanti | avocantibus |
| Akkusativ | avocans, avocantem | avocantes, avocantia |
| Ablativ | avocante, avocanti | avocantibus |
| Vokativ | avocans | avocantes, avocantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | avocatura, avocaturum, avocaturus | avocatura, avocaturae, avocaturi |
| Genitiv | avocaturae, avocaturi | avocaturarum, avocaturorum |
| Dativ | avocaturae, avocaturo | avocaturis |
| Akkusativ | avocaturam, avocaturum | avocatura, avocaturas, avocaturos |
| Ablativ | avocatura, avocaturo | avocaturis |
| Vokativ | avocatura, avocature, avocaturum | avocatura, avocaturae, avocaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | avocandum, avocanda, avocandus | avocandi, avocanda, avocandae |
| Genitiv | avocandi, avocandae | avocandarum, avocandorum |
| Dativ | avocandae, avocando | avocandis |
| Akkusativ | avocandum, avocandam | avocandas, avocandos, avocanda |
| Ablativ | avocanda, avocando | avocandis |
| Vokativ | avocandum, avocanda, avocande | avocandi, avocanda, avocandae |
152 (237) Formen für „avocare“