Formentabelle zu „averruncare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | averrunco | averruncor |
| 2. Person Singular | averruncas | averruncare, averruncaris |
| 3. Person Singular | averruncat | averruncatur |
| 1. Person Plural | averruncamus | averruncamur |
| 2. Person Plural | averruncatis | averruncamini |
| 3. Person Plural | averruncant | averruncantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | averruncabam | averruncabar |
| 2. Person Singular | averruncabas | averruncabare, averruncabaris |
| 3. Person Singular | averruncabat | averruncabatur |
| 1. Person Plural | averruncabamus | averruncabamur |
| 2. Person Plural | averruncabatis | averruncabamini |
| 3. Person Plural | averruncabant | averruncabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | averruncabo | averruncabor |
| 2. Person Singular | averruncabis | averruncabere, averruncaberis |
| 3. Person Singular | averruncabit | averruncabitur |
| 1. Person Plural | averruncabimus | averruncabimur |
| 2. Person Plural | averruncabitis | averruncabimini |
| 3. Person Plural | averruncabunt | averruncabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | averruncavi | — |
| 2. Person Singular | averruncavisti | — |
| 3. Person Singular | averruncavit | — |
| 1. Person Plural | averruncavimus | — |
| 2. Person Plural | averruncavistis | — |
| 3. Person Plural | averruncare, averruncavere, averruncaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | averruncaveram | — |
| 2. Person Singular | averruncaveras | — |
| 3. Person Singular | averruncaverat | — |
| 1. Person Plural | averruncaveramus | — |
| 2. Person Plural | averruncaveratis | — |
| 3. Person Plural | averruncaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | averruncavero | — |
| 2. Person Singular | averruncaris, averruncaveris | — |
| 3. Person Singular | averruncaverit | — |
| 1. Person Plural | averruncaverimus | — |
| 2. Person Plural | averruncaveritis | — |
| 3. Person Plural | averruncaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | averruncem | averruncer |
| 2. Person Singular | averrunces | averruncere, averrunceris |
| 3. Person Singular | averruncet | averruncetur |
| 1. Person Plural | averruncemus | averruncemur |
| 2. Person Plural | averruncetis | averruncemini |
| 3. Person Plural | averruncent | averruncentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | averruncarem | averruncarer |
| 2. Person Singular | averruncares | averruncarere, averruncareris |
| 3. Person Singular | averruncaret | averruncaretur |
| 1. Person Plural | averruncaremus | averruncaremur |
| 2. Person Plural | averruncaretis | averruncaremini |
| 3. Person Plural | averruncarent | averruncarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | averruncaverim | — |
| 2. Person Singular | averruncaris, averruncaveris | — |
| 3. Person Singular | averruncaverit | — |
| 1. Person Plural | averruncaverimus | — |
| 2. Person Plural | averruncaveritis | — |
| 3. Person Plural | averruncaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | averruncavissem | — |
| 2. Person Singular | averruncavisses | — |
| 3. Person Singular | averruncavisset | — |
| 1. Person Plural | averruncavissemus | — |
| 2. Person Plural | averruncavissetis | — |
| 3. Person Plural | averruncavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | averruncare | averruncavisse |
| Passiv | averruncari, averruncarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | averrunca | averruncare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | averruncate | averruncamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | averruncato | averruncator |
| 3. Person Singular | averruncato | averruncator |
| 2. Person Plural | averruncatote | — |
| 3. Person Plural | averruncanto | averruncantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | averruncata, averruncatum, averruncatus | averruncata, averruncatae, averruncati |
| Genitiv | averruncatae, averruncati | averruncatarum, averruncatorum |
| Dativ | averruncatae, averruncato | averruncatis |
| Akkusativ | averruncatam, averruncatum | averruncata, averruncatas, averruncatos |
| Ablativ | averruncata, averruncato | averruncatis |
| Vokativ | averruncata, averruncate, averruncatum | averruncata, averruncatae, averruncati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | averruncans | averruncantes, averruncantia |
| Genitiv | averruncantis | averruncantium, averruncantum |
| Dativ | averruncanti | averruncantibus |
| Akkusativ | averruncans, averruncantem | averruncantes, averruncantia |
| Ablativ | averruncante, averruncanti | averruncantibus |
| Vokativ | averruncans | averruncantes, averruncantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | averruncatura, averruncaturum, averruncaturus | averruncatura, averruncaturae, averruncaturi |
| Genitiv | averruncaturae, averruncaturi | averruncaturarum, averruncaturorum |
| Dativ | averruncaturae, averruncaturo | averruncaturis |
| Akkusativ | averruncaturam, averruncaturum | averruncatura, averruncaturas, averruncaturos |
| Ablativ | averruncatura, averruncaturo | averruncaturis |
| Vokativ | averruncatura, averruncature, averruncaturum | averruncatura, averruncaturae, averruncaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | averruncanda, averruncandum, averruncandus | averruncandae, averruncanda, averruncandi |
| Genitiv | averruncandae, averruncandi | averruncandorum, averruncandarum |
| Dativ | averruncandae, averruncando | averruncandis |
| Akkusativ | averruncandam, averruncandum | averruncanda, averruncandas, averruncandos |
| Ablativ | averruncanda, averruncando | averruncandis |
| Vokativ | averruncanda, averruncande, averruncandum | averruncandae, averruncanda, averruncandi |
152 (228) Formen für „averruncare“