Formentabelle zu „auxiliare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | auxilio | auxilior |
| 2. Person Singular | auxilias | auxiliaris, auxiliare |
| 3. Person Singular | auxiliat | auxiliatur |
| 1. Person Plural | auxiliamus | auxiliamur |
| 2. Person Plural | auxiliatis | auxiliamini |
| 3. Person Plural | auxiliant | auxiliantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | auxiliabam | auxiliabar |
| 2. Person Singular | auxiliabas | auxiliabare, auxiliabaris |
| 3. Person Singular | auxiliabat | auxiliabatur |
| 1. Person Plural | auxiliabamus | auxiliabamur |
| 2. Person Plural | auxiliabatis | auxiliabamini |
| 3. Person Plural | auxiliabant | auxiliabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | auxiliaro, auxiliabo | auxiliabor |
| 2. Person Singular | auxiliabis | auxiliabere, auxiliaberis |
| 3. Person Singular | auxiliabit | auxiliabitur |
| 1. Person Plural | auxiliabimus | auxiliabimur |
| 2. Person Plural | auxiliabitis | auxiliabimini |
| 3. Person Plural | auxiliabunt | auxiliabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | auxiliavi | — |
| 2. Person Singular | auxiliavisti | — |
| 3. Person Singular | auxiliavit | — |
| 1. Person Plural | auxiliavimus | — |
| 2. Person Plural | auxiliavistis | — |
| 3. Person Plural | auxiliare, auxiliavere, auxiliaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | auxiliaram, auxiliaveram | — |
| 2. Person Singular | auxiliaras, auxiliaveras | — |
| 3. Person Singular | auxiliaverat | — |
| 1. Person Plural | auxiliaveramus | — |
| 2. Person Plural | auxiliaveratis | — |
| 3. Person Plural | auxiliaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | auxiliaro, auxiliavero | — |
| 2. Person Singular | auxiliaris, auxiliaveris | — |
| 3. Person Singular | auxiliaverit | — |
| 1. Person Plural | auxiliaverimus | — |
| 2. Person Plural | auxiliaveritis | — |
| 3. Person Plural | auxiliaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | auxiliem | auxilier |
| 2. Person Singular | auxilies | auxiliere, auxilieris |
| 3. Person Singular | auxiliet | auxilietur |
| 1. Person Plural | auxiliemus | auxiliemur |
| 2. Person Plural | auxilietis | auxiliemini |
| 3. Person Plural | auxilient | auxilientur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | auxiliarem | auxiliarer |
| 2. Person Singular | auxiliares | auxiliarere, auxiliareris |
| 3. Person Singular | auxiliaret | auxiliaretur |
| 1. Person Plural | auxiliaremus | auxiliaremur |
| 2. Person Plural | auxiliaretis | auxiliaremini |
| 3. Person Plural | auxiliarent | auxiliarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | auxiliarim, auxiliaverim | — |
| 2. Person Singular | auxiliaris, auxiliaveris | — |
| 3. Person Singular | auxiliaverit | — |
| 1. Person Plural | auxiliaverimus | — |
| 2. Person Plural | auxiliaveritis | — |
| 3. Person Plural | auxiliaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | auxiliavissem | — |
| 2. Person Singular | auxiliavisses | — |
| 3. Person Singular | auxiliavisset | — |
| 1. Person Plural | auxiliavissemus | — |
| 2. Person Plural | auxiliavissetis | — |
| 3. Person Plural | auxiliavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | auxiliare | auxiliavisse |
| Passiv | auxiliari, auxiliarieis, auxiliarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | auxilia, auxiliabilis | auxiliare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | auxiliate | auxiliamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | auxiliato, auxiliatoreis | auxiliator |
| 3. Person Singular | auxiliato, auxiliatoreis | auxiliator |
| 2. Person Plural | auxiliatote | — |
| 3. Person Plural | auxilianto | auxiliantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | auxiliata, auxiliatum, auxiliatus | auxiliata, auxiliatae, auxiliati |
| Genitiv | auxiliatae, auxiliati | auxiliatarum, auxiliatorum |
| Dativ | auxiliatae, auxiliato, auxiliatoreis | auxiliatis |
| Akkusativ | auxiliatum, auxiliatam | auxiliata, auxiliatas, auxiliatos |
| Ablativ | auxiliata, auxiliato, auxiliatoreis | auxiliatis |
| Vokativ | auxiliata, auxiliatum, auxiliate | auxiliata, auxiliatae, auxiliati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | auxilians | auxiliantes, auxiliantia |
| Genitiv | auxiliantis | auxiliantium, auxiliantum |
| Dativ | auxilianti | auxiliantibus |
| Akkusativ | auxilians, auxiliantem | auxiliantes, auxiliantia |
| Ablativ | auxiliante, auxilianti | auxiliantibus |
| Vokativ | auxilians | auxiliantes, auxiliantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | auxiliatura, auxiliaturum, auxiliaturus | auxiliatura, auxiliaturae, auxiliaturi |
| Genitiv | auxiliaturae, auxiliaturi | auxiliaturarum, auxiliaturorum |
| Dativ | auxiliaturae, auxiliaturo | auxiliaturis |
| Akkusativ | auxiliaturam, auxiliaturum | auxiliatura, auxiliaturas, auxiliaturos |
| Ablativ | auxiliatura, auxiliaturo | auxiliaturis |
| Vokativ | auxiliatura, auxiliature, auxiliaturum | auxiliatura, auxiliaturae, auxiliaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | auxiliandum, auxilianda, auxiliandus | auxiliandi, auxilianda, auxiliandae |
| Genitiv | auxiliandi, auxiliandae | auxiliandarum, auxiliandorum |
| Dativ | auxiliandae, auxiliando | auxiliandis |
| Akkusativ | auxiliandum, auxiliandam | auxilianda, auxiliandas, auxiliandos |
| Ablativ | auxilianda, auxiliando | auxiliandis |
| Vokativ | auxiliandum, auxilianda, auxiliande | auxiliandi, auxilianda, auxiliandae |
152 (244) Formen für „auxiliare“