Formentabelle zu „auscultare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | ausculto | auscultor |
| 2. Person Singular | auscultas | auscultare, auscultaris |
| 3. Person Singular | auscultat | auscultatur |
| 1. Person Plural | auscultamus | auscultamur |
| 2. Person Plural | auscultatis | auscultamini |
| 3. Person Plural | auscultant | auscultantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | auscultabam | auscultabar |
| 2. Person Singular | auscultabas | auscultabare, auscultabaris |
| 3. Person Singular | auscultabat | auscultabatur |
| 1. Person Plural | auscultabamus | auscultabamur |
| 2. Person Plural | auscultabatis | auscultabamini |
| 3. Person Plural | auscultabant | auscultabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | auscultabo | auscultabor |
| 2. Person Singular | auscultabis | auscultabere, auscultaberis |
| 3. Person Singular | auscultabit | auscultabitur |
| 1. Person Plural | auscultabimus | auscultabimur |
| 2. Person Plural | auscultabitis | auscultabimini |
| 3. Person Plural | auscultabunt | auscultabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | auscultavi | — |
| 2. Person Singular | auscultavisti | — |
| 3. Person Singular | auscultavit | — |
| 1. Person Plural | auscultavimus | — |
| 2. Person Plural | auscultavistis | — |
| 3. Person Plural | auscultare, auscultavere, auscultaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | auscultaveram | — |
| 2. Person Singular | auscultaveras | — |
| 3. Person Singular | auscultaverat | — |
| 1. Person Plural | auscultaveramus | — |
| 2. Person Plural | auscultaveratis | — |
| 3. Person Plural | auscultaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | auscultavero | — |
| 2. Person Singular | auscultaris, auscultaveris | — |
| 3. Person Singular | auscultaverit | — |
| 1. Person Plural | auscultaverimus | — |
| 2. Person Plural | auscultaveritis | — |
| 3. Person Plural | auscultaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | auscultem | ausculter |
| 2. Person Singular | auscultes | auscultere, ausculteris |
| 3. Person Singular | auscultet | auscultetur |
| 1. Person Plural | auscultemus | auscultemur |
| 2. Person Plural | auscultetis | auscultemini |
| 3. Person Plural | auscultent | auscultentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | auscultarem | auscultarer |
| 2. Person Singular | auscultares | auscultarere, auscultareris |
| 3. Person Singular | auscultaret | auscultaretur |
| 1. Person Plural | auscultaremus | auscultaremur |
| 2. Person Plural | auscultaretis | auscultaremini |
| 3. Person Plural | auscultarent | auscultarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | auscultaverim | — |
| 2. Person Singular | auscultaris, auscultaveris | — |
| 3. Person Singular | auscultaverit | — |
| 1. Person Plural | auscultaverimus | — |
| 2. Person Plural | auscultaveritis | — |
| 3. Person Plural | auscultaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | auscultavissem | — |
| 2. Person Singular | auscultavisses | — |
| 3. Person Singular | auscultavisset | — |
| 1. Person Plural | auscultavissemus | — |
| 2. Person Plural | auscultavissetis | — |
| 3. Person Plural | auscultavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | auscultare | auscultavisse |
| Passiv | auscultari, auscultarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | ausculta | auscultare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | auscultate | auscultamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | auscultato, auscultatoreis | auscultator |
| 3. Person Singular | auscultato, auscultatoreis | auscultator |
| 2. Person Plural | auscultatote | — |
| 3. Person Plural | auscultanto | auscultantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | auscultata, auscultatum, auscultatus | auscultata, auscultatae, auscultati |
| Genitiv | auscultatae, auscultati | auscultatarum, auscultatorum |
| Dativ | auscultatae, auscultato, auscultatoreis | auscultatis |
| Akkusativ | auscultatam, auscultatum | auscultata, auscultatas, auscultatos |
| Ablativ | auscultata, auscultato, auscultatoreis | auscultatis |
| Vokativ | auscultata, auscultate, auscultatum | auscultata, auscultatae, auscultati |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | auscultatura, auscultaturum, auscultaturus | auscultatura, auscultaturae, auscultaturi |
| Genitiv | auscultaturae, auscultaturi | auscultaturarum, auscultaturorum |
| Dativ | auscultaturae, auscultaturo | auscultaturis |
| Akkusativ | auscultaturam, auscultaturum | auscultatura, auscultaturas, auscultaturos |
| Ablativ | auscultatura, auscultaturo | auscultaturis |
| Vokativ | auscultatura, auscultature, auscultaturum | auscultatura, auscultaturae, auscultaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | auscultanda, auscultandum, auscultandus | auscultanda, auscultandae, auscultandi |
| Genitiv | auscultandae, auscultandi | auscultandarum, auscultandorum |
| Dativ | auscultandae, auscultando | auscultandis |
| Akkusativ | auscultandam, auscultandum | auscultanda, auscultandas, auscultandos |
| Ablativ | auscultanda, auscultando | auscultandis |
| Vokativ | auscultanda, auscultande, auscultandum | auscultanda, auscultandae, auscultandi |
152 (234) Formen für „auscultare“