Formentabelle zu „aurare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | auro | auror |
| 2. Person Singular | auras | aurare, auraris |
| 3. Person Singular | aurat | auratur |
| 1. Person Plural | auramus | auramur |
| 2. Person Plural | auratis, obauratis | auramini |
| 3. Person Plural | aurant | aurantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aurabam | aurabar |
| 2. Person Singular | aurabas | aurabare, aurabaris |
| 3. Person Singular | aurabat | aurabatur |
| 1. Person Plural | aurabamus | aurabamur |
| 2. Person Plural | aurabatis | aurabamini |
| 3. Person Plural | aurabant | aurabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aurabo | aurabor |
| 2. Person Singular | aurabis | aurabere, auraberis |
| 3. Person Singular | aurabit | aurabitur |
| 1. Person Plural | aurabimus | aurabimur |
| 2. Person Plural | aurabitis | aurabimini |
| 3. Person Plural | aurabunt | aurabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | auravi | — |
| 2. Person Singular | auravisti | — |
| 3. Person Singular | auravit | — |
| 1. Person Plural | auravimus | — |
| 2. Person Plural | auravistis | — |
| 3. Person Plural | aurare, auravere, auraverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | auraveram | — |
| 2. Person Singular | auraveras | — |
| 3. Person Singular | auraverat | — |
| 1. Person Plural | auraveramus | — |
| 2. Person Plural | auraveratis | — |
| 3. Person Plural | auraverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | auravero | — |
| 2. Person Singular | auraris, auraveris | — |
| 3. Person Singular | auraverit | — |
| 1. Person Plural | auraverimus | — |
| 2. Person Plural | auraveritis | — |
| 3. Person Plural | auraverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aurem | aurer |
| 2. Person Singular | aures | aurere, aureris, aurire |
| 3. Person Singular | auret | auretur |
| 1. Person Plural | auremus | auremur |
| 2. Person Plural | auretis | auremini |
| 3. Person Plural | aurent | aurentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aurarem | aurarer |
| 2. Person Singular | aurares | aurarere, aurareris |
| 3. Person Singular | auraret | auraretur |
| 1. Person Plural | auraremus | auraremur |
| 2. Person Plural | auraretis | auraremini |
| 3. Person Plural | aurarent | aurarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | auraverim | — |
| 2. Person Singular | auraris, auraveris | — |
| 3. Person Singular | auraverit | — |
| 1. Person Plural | auraverimus | — |
| 2. Person Plural | auraveritis | — |
| 3. Person Plural | auraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | auravissem | — |
| 2. Person Singular | auravisses | — |
| 3. Person Singular | auravisset | — |
| 1. Person Plural | auravissemus | — |
| 2. Person Plural | auravissetis | — |
| 3. Person Plural | auravissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | aurare | auravisse |
| Passiv | aurari, aurarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | aura, isaura, auraeque | aurare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | aurate | auramini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | aurato, auratoreis | aurator |
| 3. Person Singular | aurato, auratoreis | aurator |
| 2. Person Plural | auratote | — |
| 3. Person Plural | auranto | aurantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | aurata, auratus, auratum | aurata, aurati, auratae |
| Genitiv | aurati, auratae | auratarum, auratorum |
| Dativ | aurato, auratae, auratoreis | auratis, obauratis |
| Akkusativ | auratum, auratam | aurata, auratas, auratos |
| Ablativ | aurata, aurato, auratoreis | auratis, obauratis |
| Vokativ | aurata, auratum, aurate | aurata, aurati, auratae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | aurans | aorantes, aurantes, aurantia |
| Genitiv | aurantis | aurantium, aurantum |
| Dativ | auranti | aurantibus |
| Akkusativ | aurans, aurantem | aorantes, aurantes, aurantia |
| Ablativ | aurante, auranti | aurantibus |
| Vokativ | aurans | aorantes, aurantes, aurantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | auratura, auraturum, auraturus | auratura, auraturae, auraturi |
| Genitiv | auraturae, auraturi | auraturarum, auraturorum |
| Dativ | auraturae, auraturo | auraturis |
| Akkusativ | auraturam, auraturum | auratura, auraturas, auraturos |
| Ablativ | auratura, auraturo | auraturis |
| Vokativ | auratura, aurature, auraturum | auratura, auraturae, auraturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | auranda, aurandum, aurandus | auranda, aurandae, aurandi |
| Genitiv | aurandae, aurandi | aurandarum, aurandorum |
| Dativ | aurandae, aurando | aurandis |
| Akkusativ | aurandam, aurandum | auranda, aurandas, aurandos |
| Ablativ | auranda, aurando | aurandis |
| Vokativ | auranda, aurande, aurandum | auranda, aurandae, aurandi |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | aurio | auria |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | aurio | — |
| Akkusativ | — | auria |
| Ablativ | aurio | — |
| Vokativ | aurio | auria |
159 (264) Formen für „aurare“