Formentabelle zu „augurare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | auguro | auguror |
| 2. Person Singular | auguras | augurare, auguraris |
| 3. Person Singular | augurat, auguratusque | auguratur |
| 1. Person Plural | auguramus | auguramur |
| 2. Person Plural | auguratis | auguramini |
| 3. Person Plural | augurant | augurantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | augurabam | augurabar |
| 2. Person Singular | augurabas | augurabare, augurabaris |
| 3. Person Singular | augurabat | augurabatur |
| 1. Person Plural | augurabamus | augurabamur |
| 2. Person Plural | augurabatis | augurabamini |
| 3. Person Plural | augurabant | augurabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | augurabo | augurabor |
| 2. Person Singular | augurabis | augurabere, auguraberis |
| 3. Person Singular | augurabit | augurabitur |
| 1. Person Plural | augurabimus | augurabimur |
| 2. Person Plural | augurabitis | augurabimini |
| 3. Person Plural | augurabunt | augurabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | auguravi | — |
| 2. Person Singular | auguravisti | — |
| 3. Person Singular | auguravit | — |
| 1. Person Plural | auguravimus | — |
| 2. Person Plural | auguravistis | — |
| 3. Person Plural | augurare, auguravere, auguraverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | auguraveram | — |
| 2. Person Singular | auguraveras | — |
| 3. Person Singular | auguraverat | — |
| 1. Person Plural | auguraveramus | — |
| 2. Person Plural | auguraveratis | — |
| 3. Person Plural | auguraverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | auguravero | — |
| 2. Person Singular | auguraris, auguraveris | — |
| 3. Person Singular | auguraverit | — |
| 1. Person Plural | auguraverimus | — |
| 2. Person Plural | auguraveritis | — |
| 3. Person Plural | auguraverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | augurem | augurer |
| 2. Person Singular | augures | augurere, augureris |
| 3. Person Singular | auguret | auguretur |
| 1. Person Plural | auguremus | auguremur |
| 2. Person Plural | auguretis | auguremini |
| 3. Person Plural | augurent | augurentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | augurarem | augurarer |
| 2. Person Singular | augurares | augurarere, augurareris |
| 3. Person Singular | auguraret | auguraretur |
| 1. Person Plural | auguraremus | auguraremur |
| 2. Person Plural | auguraretis | auguraremini |
| 3. Person Plural | augurarent | augurarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | auguraverim | — |
| 2. Person Singular | auguraris, auguraveris | — |
| 3. Person Singular | auguraverit | — |
| 1. Person Plural | auguraverimus | — |
| 2. Person Plural | auguraveritis | — |
| 3. Person Plural | auguraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | auguravissem | — |
| 2. Person Singular | auguravisses | — |
| 3. Person Singular | auguravisset | — |
| 1. Person Plural | auguravissemus | — |
| 2. Person Plural | auguravissetis | — |
| 3. Person Plural | auguravissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | augurare | auguravisse |
| Passiv | augurari, augurarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | augura | augurare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | augurate | auguramini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | augurato | augurator |
| 3. Person Singular | augurato | augurator |
| 2. Person Plural | auguratote | — |
| 3. Person Plural | auguranto | augurantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | auguratus, auguratum, augurata | augurata, auguratae, augurati |
| Genitiv | auguratae, augurati | auguratarum, auguratorum |
| Dativ | augurato, auguratae | auguratis |
| Akkusativ | auguratum, auguratam | augurata, auguratas, auguratos |
| Ablativ | augurato, augurata | auguratis |
| Vokativ | auguratum, augurata, augurate | augurata, auguratae, augurati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | augurans | augurantes, augurantia |
| Genitiv | augurantis | augurantium, augurantum |
| Dativ | auguranti | augurantibus |
| Akkusativ | augurans, augurantem | augurantes, augurantia |
| Ablativ | augurante, auguranti | augurantibus |
| Vokativ | augurans | augurantes, augurantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | auguratura, auguraturum, auguraturus | auguratura, auguraturae, auguraturi |
| Genitiv | auguraturae, auguraturi | auguraturarum, auguraturorum |
| Dativ | auguraturae, auguraturo | auguraturis |
| Akkusativ | auguraturam, auguraturum | auguratura, auguraturas, auguraturos |
| Ablativ | auguratura, auguraturo | auguraturis |
| Vokativ | auguratura, augurature, auguraturum | auguratura, auguraturae, auguraturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | auguranda, augurandum, augurandus | auguranda, augurandae, augurandi |
| Genitiv | augurandae, augurandi | augurandarum, augurandorum |
| Dativ | augurando, augurandae | augurandis |
| Akkusativ | augurandam, augurandum | auguranda, augurandas, augurandos |
| Ablativ | augurando, auguranda | augurandis |
| Vokativ | auguranda, augurande, augurandum | auguranda, augurandae, augurandi |
Adjektiv
Positiv| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | auguratorie | — |
Komparativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
Superlativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
Adverb
| | Grundform |
|---|
| Positiv | auguratorie |
| Komparativ | — |
| Superlativ | — |
154 (232) Formen für „augurare“