Formentabelle zu „assultare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
assulto | assultor |
| 2. Person Singular | assultas | assultare, assultaris |
| 3. Person Singular | assultat | assultatur |
| 1. Person Plural | assultamus | assultamur |
| 2. Person Plural | assultatis | assultamini |
| 3. Person Plural | assultant | assultantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | assultabam | assultabar |
| 2. Person Singular | assultabas | assultabare, assultabaris |
| 3. Person Singular | assultabat | assultabatur |
| 1. Person Plural | assultabamus | assultabamur |
| 2. Person Plural | assultabatis | assultabamini |
| 3. Person Plural | assultabant | assultabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | assultabo | assultabor |
| 2. Person Singular | assultabis | assultabere, assultaberis |
| 3. Person Singular | assultabit | assultabitur |
| 1. Person Plural | assultabimus | assultabimur |
| 2. Person Plural | assultabitis | assultabimini |
| 3. Person Plural | assultabunt | assultabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | assultavi | — |
| 2. Person Singular | assultavisti | — |
| 3. Person Singular | assultavit | — |
| 1. Person Plural | assultavimus | — |
| 2. Person Plural | assultavistis | — |
| 3. Person Plural | assultare, assultavere, assultaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | assultaveram | — |
| 2. Person Singular | assultaveras | — |
| 3. Person Singular | assultaverat | — |
| 1. Person Plural | assultaveramus | — |
| 2. Person Plural | assultaveratis | — |
| 3. Person Plural | assultaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | assultavero | — |
| 2. Person Singular | assultaris, assultaveris | — |
| 3. Person Singular | assultaverit | — |
| 1. Person Plural | assultaverimus | — |
| 2. Person Plural | assultaveritis | — |
| 3. Person Plural | assultaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | assultem | assulter |
| 2. Person Singular | assultes | assultere, assulteris |
| 3. Person Singular | assultet | assultetur |
| 1. Person Plural | assultemus | assultemur |
| 2. Person Plural | assultetis | assultemini |
| 3. Person Plural | assultent | assultentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | assultarem | assultarer |
| 2. Person Singular | assultares | assultarere, assultareris |
| 3. Person Singular | assultaret | assultaretur |
| 1. Person Plural | assultaremus | assultaremur |
| 2. Person Plural | assultaretis | assultaremini |
| 3. Person Plural | assultarent | assultarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | assultaverim | — |
| 2. Person Singular | assultaris, assultaveris | — |
| 3. Person Singular | assultaverit | — |
| 1. Person Plural | assultaverimus | — |
| 2. Person Plural | assultaveritis | — |
| 3. Person Plural | assultaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | assultavissem | — |
| 2. Person Singular | assultavisses | — |
| 3. Person Singular | assultavisset | — |
| 1. Person Plural | assultavissemus | — |
| 2. Person Plural | assultavissetis | — |
| 3. Person Plural | assultavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | assultare | assultavisse |
| Passiv | assultari, assultarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | assulta | assultare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | assultate | assultamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | assultato | assultator |
| 3. Person Singular | assultato | assultator |
| 2. Person Plural | assultatote | — |
| 3. Person Plural | assultanto | assultantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | assultata, assultatum, assultatus | assultata, assultatae, assultati |
| Genitiv | assultatae, assultati | assultatarum, assultatorum |
| Dativ | assultatae, assultato | assultatis |
| Akkusativ | assultatam, assultatum | assultata, assultatas, assultatos |
| Ablativ | assultata, assultato | assultatis |
| Vokativ | assultata, assultate, assultatum | assultata, assultatae, assultati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | assultans | assultantes, assultantia |
| Genitiv | assultantis | assultantium, assultantum |
| Dativ | assultanti | assultantibus |
| Akkusativ | assultans, assultantem | assultantes, assultantia |
| Ablativ | assultante, assultanti | assultantibus |
| Vokativ | assultans | assultantes, assultantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | assultatura, assultaturum, assultaturus | assultatura, assultaturae, assultaturi |
| Genitiv | assultaturae, assultaturi | assultaturarum, assultaturorum |
| Dativ | assultaturae, assultaturo | assultaturis |
| Akkusativ | assultaturam, assultaturum | assultatura, assultaturas, assultaturos |
| Ablativ | assultatura, assultaturo | assultaturis |
| Vokativ | assultatura, assultature, assultaturum | assultatura, assultaturae, assultaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | assultanda, assultandum, assultandus | assultanda, assultandae, assultandi |
| Genitiv | assultandae, assultandi | assultandarum, assultandorum |
| Dativ | assultandae, assultando | assultandis |
| Akkusativ | assultandam, assultandum | assultanda, assultandas, assultandos |
| Ablativ | assultanda, assultando | assultandis |
| Vokativ | assultanda, assultande, assultandum | assultanda, assultandae, assultandi |
152 (228) Formen für „assultare“