Formentabelle zu „assignare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | assigno | assignor |
| 2. Person Singular | assignas | assignare, assignaris |
| 3. Person Singular | assignat | assignatur |
| 1. Person Plural | assignamus | assignamur |
| 2. Person Plural | assignatis | assignamini |
| 3. Person Plural | assignant | assignantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | assignabam | assignabar |
| 2. Person Singular | assignabas | assignabare, assignabaris |
| 3. Person Singular | assignabat | assignabatur |
| 1. Person Plural | assignabamus | assignabamur |
| 2. Person Plural | assignabatis | assignabamini |
| 3. Person Plural | assignabant | assignabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | assignabo | assignabor |
| 2. Person Singular | assignabis | assignabere, assignaberis |
| 3. Person Singular | assignabit | assignabitur |
| 1. Person Plural | assignabimus | assignabimur |
| 2. Person Plural | assignabitis | assignabimini |
| 3. Person Plural | assignabunt | assignabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | assignavi | — |
| 2. Person Singular | adsignasti, assignasti, assignavisti | — |
| 3. Person Singular | assignavit | — |
| 1. Person Plural | assignavimus | — |
| 2. Person Plural | assignavistis | — |
| 3. Person Plural | adsignarunt, assignare, assignavere, assignaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | assignaveram | — |
| 2. Person Singular | assignaveras | — |
| 3. Person Singular | assignaverat | — |
| 1. Person Plural | assignaveramus | — |
| 2. Person Plural | assignaveratis | — |
| 3. Person Plural | assignaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | assignavero | — |
| 2. Person Singular | assignaris, assignaveris | — |
| 3. Person Singular | assignaverit | — |
| 1. Person Plural | assignaverimus | — |
| 2. Person Plural | assignaveritis | — |
| 3. Person Plural | assignaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | assignem | assigner |
| 2. Person Singular | assignes | assignere, assigneris |
| 3. Person Singular | assignet | assignetur |
| 1. Person Plural | assignemus | assignemur |
| 2. Person Plural | assignetis | assignemini |
| 3. Person Plural | assignent | assignentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | assignarem | assignarer |
| 2. Person Singular | assignares | assignarere, assignareris |
| 3. Person Singular | assignaret | assignaretur |
| 1. Person Plural | assignaremus | assignaremur |
| 2. Person Plural | assignaretis | assignaremini |
| 3. Person Plural | assignarent | assignarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | assignaverim | — |
| 2. Person Singular | assignaris, assignaveris | — |
| 3. Person Singular | assignaverit | — |
| 1. Person Plural | assignaverimus | — |
| 2. Person Plural | assignaveritis | — |
| 3. Person Plural | assignaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | assignavissem | — |
| 2. Person Singular | assignavisses | — |
| 3. Person Singular | assignavisset | — |
| 1. Person Plural | assignavissemus | — |
| 2. Person Plural | assignavissetis | — |
| 3. Person Plural | assignavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | assigna | assignare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | assignate | assignamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | assignato, assignatoreis | assignator |
| 3. Person Singular | assignato, assignatoreis | assignator |
| 2. Person Plural | assignatote | — |
| 3. Person Plural | assignanto | assignantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | assignatum, assignatus, assignata | assignata, assignatae, assignati |
| Genitiv | assignatae, assignati | assignatarum, assignatorum |
| Dativ | assignato, assignatae, assignatoreis | assignatis |
| Akkusativ | assignatum, assignatam | assignata, assignatas, assignatos |
| Ablativ | assignato, assignata, assignatoreis | assignatis |
| Vokativ | assignatum, assignata, assignate | assignata, assignatae, assignati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | assignans | assignantes, assignantia |
| Genitiv | assignantis | assignantium, assignantum |
| Dativ | assignanti | assignantibus |
| Akkusativ | assignans, assignantem | assignantes, assignantia |
| Ablativ | assignante, assignanti | assignantibus |
| Vokativ | assignans | assignantes, assignantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | assignatura, assignaturum, assignaturus | assignatura, assignaturae, assignaturi |
| Genitiv | assignaturae, assignaturi | assignaturarum, assignaturorum |
| Dativ | assignaturae, assignaturo | assignaturis |
| Akkusativ | assignaturam, assignaturum | assignatura, assignaturas, assignaturos |
| Ablativ | assignatura, assignaturo | assignaturis |
| Vokativ | assignatura, assignature, assignaturum | assignatura, assignaturae, assignaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | assignanda, assignandum, assignandus | assignanda, assignandae, assignandi |
| Genitiv | assignandae, assignandi | assignandarum, assignandorum |
| Dativ | assignandae, assignando | assignandis |
| Akkusativ | assignandam, assignandum | assignanda, assignandas, assignandos |
| Ablativ | assignanda, assignando | assignandis |
| Vokativ | assignanda, assignande, assignandum | assignanda, assignandae, assignandi |
152 (237) Formen für „assignare“