| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | assevero | asseveror |
| 2. Person Singular | asseveras | asseverare, asseveraris |
| 3. Person Singular | asseverat | asseveratur |
| 1. Person Plural | asseveramus | asseveramur |
| 2. Person Plural | asseveratis | asseveramini |
| 3. Person Plural | asseverant | asseverantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | asseverabam | asseverabar |
| 2. Person Singular | asseverabas | asseverabare, asseverabaris |
| 3. Person Singular | asseverabat | asseverabatur |
| 1. Person Plural | asseverabamus | asseverabamur |
| 2. Person Plural | asseverabatis | asseverabamini |
| 3. Person Plural | asseverabant | asseverabantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | asseverabo | asseverabor |
| 2. Person Singular | asseverabis | asseverabere, asseveraberis |
| 3. Person Singular | asseverabit | asseverabitur |
| 1. Person Plural | asseverabimus | asseverabimur |
| 2. Person Plural | asseverabitis | asseverabimini |
| 3. Person Plural | asseverabunt | asseverabuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | asseveravi | — |
| 2. Person Singular | asseveravisti | — |
| 3. Person Singular | asseveravit | — |
| 1. Person Plural | asseveravimus | — |
| 2. Person Plural | asseveravistis | — |
| 3. Person Plural | asseverare, asseveravere, asseveraverunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | asseveraveram | — |
| 2. Person Singular | asseveraveras | — |
| 3. Person Singular | asseveraverat | — |
| 1. Person Plural | asseveraveramus | — |
| 2. Person Plural | asseveraveratis | — |
| 3. Person Plural | asseveraverant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | asseveravero | — |
| 2. Person Singular | asseveraris, asseveraveris | — |
| 3. Person Singular | asseveraverit | — |
| 1. Person Plural | asseveraverimus | — |
| 2. Person Plural | asseveraveritis | — |
| 3. Person Plural | asseveraverint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | asseverem | asseverer |
| 2. Person Singular | asseveres | asseverere, assevereris |
| 3. Person Singular | asseveret | asseveretur |
| 1. Person Plural | asseveremus | asseveremur |
| 2. Person Plural | asseveretis | asseveremini |
| 3. Person Plural | asseverent | asseverentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | asseverarem | asseverarer |
| 2. Person Singular | asseverares | asseverarere, asseverareris |
| 3. Person Singular | asseveraret | asseveraretur |
| 1. Person Plural | asseveraremus | asseveraremur |
| 2. Person Plural | asseveraretis | asseveraremini |
| 3. Person Plural | asseverarent | asseverarentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | asseveraverim | — |
| 2. Person Singular | asseveraris, asseveraveris | — |
| 3. Person Singular | asseveraverit | — |
| 1. Person Plural | asseveraverimus | — |
| 2. Person Plural | asseveraveritis | — |
| 3. Person Plural | asseveraverint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | asseveravissem | — |
| 2. Person Singular | asseveravisses | — |
| 3. Person Singular | asseveravisset | — |
| 1. Person Plural | asseveravissemus | — |
| 2. Person Plural | asseveravissetis | — |
| 3. Person Plural | asseveravissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | asseverare | asseveravisse |
| Passiv | asseverari, asseverarier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | assevera | asseverare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | asseverate | asseveramini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | asseverato | asseverator |
| 3. Person Singular | asseverato | asseverator |
| 2. Person Plural | asseveratote | — |
| 3. Person Plural | asseveranto | asseverantor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | asseverata, asseveratum, asseveratus | asseverata, asseveratae, asseverati |
| Genitiv | asseveratae, asseverati | asseveratarum, asseveratorum |
| Dativ | asseveratae, asseverato | asseveratis |
| Akkusativ | asseveratam, asseveratum | asseverata, asseveratas, asseveratos |
| Ablativ | asseverata, asseverato | asseveratis |
| Vokativ | asseverata, asseverate, asseveratum | asseverata, asseveratae, asseverati |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | asseverans | asseverantes, asseverantia |
| Genitiv | asseverantis | asseverantium, asseverantum |
| Dativ | asseveranti | asseverantibus |
| Akkusativ | asseverans, asseverantem | asseverantes, asseverantia |
| Ablativ | asseverante, asseveranti | asseverantibus |
| Vokativ | asseverans | asseverantes, asseverantia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | asseveratura, asseveraturum, asseveraturus | asseveratura, asseveraturae, asseveraturi |
| Genitiv | asseveraturae, asseveraturi | asseveraturarum, asseveraturorum |
| Dativ | asseveraturae, asseveraturo | asseveraturis |
| Akkusativ | asseveraturam, asseveraturum | asseveratura, asseveraturas, asseveraturos |
| Ablativ | asseveratura, asseveraturo | asseveraturis |
| Vokativ | asseveratura, asseverature, asseveraturum | asseveratura, asseveraturae, asseveraturi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | asseveranda, asseverandum, asseverandus | asseveranda, asseverandae, asseverandi |
| Genitiv | asseverandae, asseverandi | asseverandarum, asseverandorum |
| Dativ | asseverandae, asseverando | asseverandis |
| Akkusativ | asseverandam, asseverandum | asseveranda, asseverandas, asseverandos |
| Ablativ | asseveranda, asseverando | asseverandis |
| Vokativ | asseveranda, asseverande, asseverandum | asseveranda, asseverandae, asseverandi |
152 (228) Formen für „asseverare“