| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | assentio | assentior |
| 2. Person Singular | assentis | assentiris |
| 3. Person Singular | assentit | assentitur |
| 1. Person Plural | assentimus | assentimur |
| 2. Person Plural | assentitis | assentimini |
| 3. Person Plural | assentiunt | assentiuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | assentbam, assentiebam | assentiebar |
| 2. Person Singular | assentbas, assentiebas | assentiebare, assentiebaris |
| 3. Person Singular | assentbat, assentiebat | assentiebatur |
| 1. Person Plural | assentbamus, assentiebamus | assentiebamur |
| 2. Person Plural | assentbatis, assentiebatis | assentiebamini |
| 3. Person Plural | assentbant, assentiebant | assentiebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | assentiam, assentibo | assentiar, assentibor |
| 2. Person Singular | assentibis, assenties | assentiberis, assentiere, assentieris |
| 3. Person Singular | assentibit, assentiet | assentiberit, assentietur |
| 1. Person Plural | assentibimus, assentiemus | assentibimur, assentiemur |
| 2. Person Plural | assentibitis, assentietis | assentibimini, assentiemini |
| 3. Person Plural | assentibunt, assentient | assentibuntur, assentientur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | assensi, assensionus | — |
| 2. Person Singular | assensisti | — |
| 3. Person Singular | assensit | — |
| 1. Person Plural | assensimus | — |
| 2. Person Plural | assensistis | — |
| 3. Person Plural | assenserunt, assensere | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | assenseram | — |
| 2. Person Singular | assenseras | — |
| 3. Person Singular | assenserat | — |
| 1. Person Plural | assenseramus | — |
| 2. Person Plural | assenseratis | — |
| 3. Person Plural | assenserant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | assensero | — |
| 2. Person Singular | assenseris | — |
| 3. Person Singular | assenserit | — |
| 1. Person Plural | assenserimus | — |
| 2. Person Plural | assenseritis | — |
| 3. Person Plural | assenserint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | assentiam | assentiar |
| 2. Person Singular | assentias | assentiare, assentiaris |
| 3. Person Singular | assentiat | assentiatur |
| 1. Person Plural | assentiamus | assentiamur |
| 2. Person Plural | assentiatis | assentiamini |
| 3. Person Plural | assentiant | assentiantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | assentirem | assentirer |
| 2. Person Singular | assentires | assentirere, assentireris |
| 3. Person Singular | assentiret | assentiretur |
| 1. Person Plural | assentiremus | assentiremur |
| 2. Person Plural | assentiretis | assentiremini |
| 3. Person Plural | assentirent | assentirentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | assenserim | — |
| 2. Person Singular | assenseris | — |
| 3. Person Singular | assenserit | — |
| 1. Person Plural | assenserimus | — |
| 2. Person Plural | assenseritis | — |
| 3. Person Plural | assenserint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | assensissem | — |
| 2. Person Singular | assensisses | — |
| 3. Person Singular | assensisset | — |
| 1. Person Plural | assensissemus | — |
| 2. Person Plural | assensissetis | — |
| 3. Person Plural | assensissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | assentire | assensisse |
| Passiv | assentiri, assentirier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | assenti | assentire |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | assentite | assentimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | assentito | assentitor |
| 3. Person Singular | assentito | assentitor |
| 2. Person Plural | assentitote | — |
| 3. Person Plural | assentiunto | assentiuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | assensus, assensum, assensa | assensi, assensa, assensae, assensionus |
| Genitiv | assensi, assensae, assensionus | assensarum, assensorum |
| Dativ | assensae, assenso, assensoreis | assensis |
| Akkusativ | assensum, assensam | assensa, assensas, assensos |
| Ablativ | assensa, assenso, assensoreis | assensis |
| Vokativ | assensum, assensa, assense | assensi, assensa, assensae, assensionus |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | assentiens | assentientes, assentientia |
| Genitiv | assentientis | assentientium, assentientum |
| Dativ | assentienti | assentientibus |
| Akkusativ | assentientem, assentiens | assentientes, assentientia |
| Ablativ | assentiente, assentienti | assentientibus |
| Vokativ | assentiens | assentientes, assentientia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | assensura, assensurum, assensurus | assensura, assensurae, assensuri |
| Genitiv | assensurae, assensuri | assensurarum, assensurorum |
| Dativ | assensurae, assensuro | assensuris |
| Akkusativ | assensuram, assensurum | assensura, assensuras, assensuros |
| Ablativ | assensura, assensuro | assensuris |
| Vokativ | assensura, assensure, assensurum | assensura, assensurae, assensuri |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | assentienda, assentiendum, assentiendus, assentiunda, assentiundum, assentiundus | assentienda, assentiendae, assentiendi, assentiunda, assentiundae, assentiundi |
| Genitiv | assentiendae, assentiendi, assentiundae, assentiundi | assentiendarum, assentiendorum, assentiundarum, assentiundorum |
| Dativ | assentiendae, assentiendo, assentiundae, assentiundo | assentiendis, assentiundis |
| Akkusativ | assentiendam, assentiendum, assentiundam, assentiundum | assentienda, assentiendas, assentiendos, assentiunda, assentiundas, assentiundos |
| Ablativ | assentienda, assentiendo, assentiunda, assentiundo | assentiendis, assentiundis |
| Vokativ | assentienda, assentiende, assentiendum, assentiunda, assentiunde, assentiundum | assentienda, assentiendae, assentiendi, assentiunda, assentiundae, assentiundi |
152 (283) Formen für „assentire“