| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | arruo | arruor |
| 2. Person Singular | arruis | arruere, arrueris |
| 3. Person Singular | arruit | arruitur |
| 1. Person Plural | arruimus | arruimur |
| 2. Person Plural | arruitis | arruimini |
| 3. Person Plural | arruunt | arruuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | arruebam | arruebar |
| 2. Person Singular | arruebas | arruebare, arruebaris |
| 3. Person Singular | arruebat | arruebatur |
| 1. Person Plural | arruebamus | arruebamur |
| 2. Person Plural | arruebatis | arruebamini |
| 3. Person Plural | arruebant | arruebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | arruam | arruar |
| 2. Person Singular | arrues | arruere, arrueris |
| 3. Person Singular | aparruet, apparruet, arruet | arruetur |
| 1. Person Plural | arruemus | arruemur |
| 2. Person Plural | arruetis | arruemini |
| 3. Person Plural | arruent | arruentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | arrui | — |
| 2. Person Singular | arruisti | — |
| 3. Person Singular | arruit | — |
| 1. Person Plural | arruimus | — |
| 2. Person Plural | arruistis | — |
| 3. Person Plural | arruere, arruerunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | arrueram | — |
| 2. Person Singular | arrueras | — |
| 3. Person Singular | arruerat | — |
| 1. Person Plural | arrueramus | — |
| 2. Person Plural | arrueratis | — |
| 3. Person Plural | arruerant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | arruero | — |
| 2. Person Singular | arrueris | — |
| 3. Person Singular | arruerit | — |
| 1. Person Plural | arruerimus | — |
| 2. Person Plural | arrueritis | — |
| 3. Person Plural | arruerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | arruam | arruar |
| 2. Person Singular | arruas | arruare, arruaris |
| 3. Person Singular | arruat | arruatur |
| 1. Person Plural | arruamus | arruamur |
| 2. Person Plural | arruatis | arruamini |
| 3. Person Plural | arruant | arruantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | arruerem | arruerer |
| 2. Person Singular | arrueres | arruerere, arruereris |
| 3. Person Singular | arrueret | arrueretur |
| 1. Person Plural | arrueremus | arrueremur |
| 2. Person Plural | arrueretis | arrueremini |
| 3. Person Plural | arruerent | arruerentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | arruerim | — |
| 2. Person Singular | arrueris | — |
| 3. Person Singular | arruerit | — |
| 1. Person Plural | arruerimus | — |
| 2. Person Plural | arrueritis | — |
| 3. Person Plural | arruerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | arruissem | — |
| 2. Person Singular | arruisses | — |
| 3. Person Singular | arruisset | — |
| 1. Person Plural | arruissemus | — |
| 2. Person Plural | arruissetis | — |
| 3. Person Plural | arruissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | arruere | arruisse |
| Passiv | arrui, arruier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | arrue | arruere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | arruite | arruimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | arruito | arruitor |
| 3. Person Singular | arruito | arruitor |
| 2. Person Plural | arruitote | — |
| 3. Person Plural | arruunto | arruuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | arruta, arrutum, arrutus | arruta, arrutae, arruti |
| Genitiv | arrutae, arruti | arrutarum, arrutorum |
| Dativ | arrutae, arruto | arrutis |
| Akkusativ | arrutam, arrutum | arruta, arrutas, arrutos |
| Ablativ | arruta, arruto | arrutis |
| Vokativ | arruta, arrute, arrutum | arruta, arrutae, arruti |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | arruens | arruentes, arruentia |
| Genitiv | arruentis | arruentium, arruentum |
| Dativ | arruenti | arruentibus |
| Akkusativ | arruens, arruentem | arruentes, arruentia |
| Ablativ | arruente, arruenti | arruentibus |
| Vokativ | arruens | arruentes, arruentia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | arrutura, arruturum, arruturus | arrutura, arruturae, arruturi |
| Genitiv | arruturae, arruturi | arruturarum, arruturorum |
| Dativ | arruturae, arruturo | arruturis |
| Akkusativ | arruturam, arruturum | arrutura, arruturas, arruturos |
| Ablativ | arrutura, arruturo | arruturis |
| Vokativ | arrutura, arruture, arruturum | arrutura, arruturae, arruturi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | arruenda, arruendum, arruendus, arruunda, arruundum, arruundus | arruenda, arruendae, arruendi, arruunda, arruundae, arruundi |
| Genitiv | arruendae, arruendi, arruundae, arruundi | arruendarum, arruendorum, arruundarum, arruundorum |
| Dativ | arruendae, arruendo, arruundae, arruundo | arruendis, arruundis |
| Akkusativ | arruendam, arruendum, arruundam, arruundum | arruenda, arruendas, arruendos, arruunda, arruundas, arruundos |
| Ablativ | arruenda, arruendo, arruunda, arruundo | arruendis, arruundis |
| Vokativ | arruenda, arruende, arruendum, arruunda, arruunde, arruundum | arruenda, arruendae, arruendi, arruunda, arruundae, arruundi |
152 (259) Formen für „arruere“