Formentabelle zu „arrigare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | arrigo | arrigor |
| 2. Person Singular | arrigas | arrigare, arrigaris |
| 3. Person Singular | arrigat | arrigatur |
| 1. Person Plural | arrigamus | arrigamur |
| 2. Person Plural | arrigatis | arrigamini |
| 3. Person Plural | arrigant | arrigantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | arrigabam | arrigabar |
| 2. Person Singular | arrigabas | arrigabare, arrigabaris |
| 3. Person Singular | arrigabat | arrigabatur |
| 1. Person Plural | arrigabamus | arrigabamur |
| 2. Person Plural | arrigabatis | arrigabamini |
| 3. Person Plural | arrigabant | arrigabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | arrigabo | arrigabor |
| 2. Person Singular | arrigabis | arrigabere, arrigaberis |
| 3. Person Singular | arrigabit | arrigabitur |
| 1. Person Plural | arrigabimus | arrigabimur |
| 2. Person Plural | arrigabitis | arrigabimini |
| 3. Person Plural | arrigabunt | arrigabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | arrigavi | — |
| 2. Person Singular | arrigavisti | — |
| 3. Person Singular | arrigavit | — |
| 1. Person Plural | arrigavimus | — |
| 2. Person Plural | arrigavistis | — |
| 3. Person Plural | arrigare, arrigavere, arrigaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | arrigaveram | — |
| 2. Person Singular | arrigaveras | — |
| 3. Person Singular | arrigaverat | — |
| 1. Person Plural | arrigaveramus | — |
| 2. Person Plural | arrigaveratis | — |
| 3. Person Plural | arrigaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | arrigavero | — |
| 2. Person Singular | arrigaris, arrigaveris | — |
| 3. Person Singular | arrigaverit | — |
| 1. Person Plural | arrigaverimus | — |
| 2. Person Plural | arrigaveritis | — |
| 3. Person Plural | arrigaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | arrigem | arriger |
| 2. Person Singular | arriges | arrigere, arrigeris |
| 3. Person Singular | arriget | arrigetur |
| 1. Person Plural | arrigemus | arrigemur |
| 2. Person Plural | arrigetis | arrigemini |
| 3. Person Plural | arrigent | arrigentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | arrigarem | arrigarer |
| 2. Person Singular | arrigares | arrigarere, arrigareris |
| 3. Person Singular | arrigaret | arrigaretur |
| 1. Person Plural | arrigaremus | arrigaremur |
| 2. Person Plural | arrigaretis | arrigaremini |
| 3. Person Plural | arrigarent | arrigarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | arrigaverim | — |
| 2. Person Singular | arrigaris, arrigaveris | — |
| 3. Person Singular | arrigaverit | — |
| 1. Person Plural | arrigaverimus | — |
| 2. Person Plural | arrigaveritis | — |
| 3. Person Plural | arrigaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | arrigavissem | — |
| 2. Person Singular | arrigavisses | — |
| 3. Person Singular | arrigavisset | — |
| 1. Person Plural | arrigavissemus | — |
| 2. Person Plural | arrigavissetis | — |
| 3. Person Plural | arrigavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | arrigare | arrigavisse |
| Passiv | arrigari, arrigarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | arriga | arrigare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | arrigate | arrigamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | arrigato | arrigator |
| 3. Person Singular | arrigato | arrigator |
| 2. Person Plural | arrigatote | — |
| 3. Person Plural | arriganto | arrigantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | arrigata, arrigatum, arrigatus | arrigata, arrigatae, arrigati |
| Genitiv | arrigatae, arrigati | arrigatarum, arrigatorum |
| Dativ | arrigatae, arrigato | arrigatis |
| Akkusativ | arrigatam, arrigatum | arrigata, arrigatas, arrigatos |
| Ablativ | arrigata, arrigato | arrigatis |
| Vokativ | arrigata, arrigate, arrigatum | arrigata, arrigatae, arrigati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | arrigans | arrigantes, arrigantia |
| Genitiv | arrigantis | arrigantium, arrigantum |
| Dativ | arriganti | arrigantibus |
| Akkusativ | arrigans, arrigantem | arrigantes, arrigantia |
| Ablativ | arrigante, arriganti | arrigantibus |
| Vokativ | arrigans | arrigantes, arrigantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | arrigatura, arrigaturum, arrigaturus | arrigatura, arrigaturae, arrigaturi |
| Genitiv | arrigaturae, arrigaturi | arrigaturarum, arrigaturorum |
| Dativ | arrigaturae, arrigaturo | arrigaturis |
| Akkusativ | arrigaturam, arrigaturum | arrigatura, arrigaturas, arrigaturos |
| Ablativ | arrigatura, arrigaturo | arrigaturis |
| Vokativ | arrigatura, arrigature, arrigaturum | arrigatura, arrigaturae, arrigaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | arriganda, arrigandum, arrigandus | arriganda, arrigandae, arrigandi |
| Genitiv | arrigandae, arrigandi | arrigandarum, arrigandorum |
| Dativ | arrigandae, arrigando | arrigandis |
| Akkusativ | arrigandam, arrigandum | arriganda, arrigandas, arrigandos |
| Ablativ | arriganda, arrigando | arrigandis |
| Vokativ | arriganda, arrigande, arrigandum | arriganda, arrigandae, arrigandi |
152 (228) Formen für „arrigare“