| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | arcuo, argoo | arcuor |
| 2. Person Singular | arguis | arcueris |
| 3. Person Singular | arcuit | arguitur |
| 1. Person Plural | arcuimus | arguimur |
| 2. Person Plural | arguitis | arguimini |
| 3. Person Plural | arguunt | arguuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | arguebam | arguebar |
| 2. Person Singular | arguebas | arguebare, arguebaris |
| 3. Person Singular | arguebat | arguebatur |
| 1. Person Plural | arguebamus | arguebamur |
| 2. Person Plural | arguebatis | arguebamini |
| 3. Person Plural | arguebant | arguebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | arguam | arguar |
| 2. Person Singular | arcues | arcuere, arcueris |
| 3. Person Singular | arcuet | arcuetur |
| 1. Person Plural | arcuemus | arcuemur |
| 2. Person Plural | arcuetis | arcuemini |
| 3. Person Plural | arcuent | arcuentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | arcui | — |
| 2. Person Singular | arcuisti | — |
| 3. Person Singular | arcuit | — |
| 1. Person Plural | arcuimus | — |
| 2. Person Plural | arcuistis | — |
| 3. Person Plural | arcuere, arcuerunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | arcueram | — |
| 2. Person Singular | arcueras | — |
| 3. Person Singular | arcuerat | — |
| 1. Person Plural | arcueramus | — |
| 2. Person Plural | arcueratis | — |
| 3. Person Plural | arcuerant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | arcuero | — |
| 2. Person Singular | arcueris | — |
| 3. Person Singular | arcuerit | — |
| 1. Person Plural | arcuerimus | — |
| 2. Person Plural | arcueritis | — |
| 3. Person Plural | arcuerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | arguam | arguar |
| 2. Person Singular | arcuas | arcuare, arcuaris |
| 3. Person Singular | arcuat | arcuatur |
| 1. Person Plural | arcuamus | arcuamur |
| 2. Person Plural | arcuatis | arcuamini |
| 3. Person Plural | arcuant | arcuantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | arguerem | arguerer |
| 2. Person Singular | argueres | arguerere, arguereris |
| 3. Person Singular | argueret | argueretur |
| 1. Person Plural | argueremus | argueremur |
| 2. Person Plural | argueretis | argueremini |
| 3. Person Plural | arguerent | arguerentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | arcuerim | — |
| 2. Person Singular | arcueris | — |
| 3. Person Singular | arcuerit | — |
| 1. Person Plural | arcuerimus | — |
| 2. Person Plural | arcueritis | — |
| 3. Person Plural | arcuerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | arcuissem | — |
| 2. Person Singular | arcuisses | — |
| 3. Person Singular | arcuisset | — |
| 1. Person Plural | arcuissemus | — |
| 2. Person Plural | arcuissetis | — |
| 3. Person Plural | arcuissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | arcuere | arcuisse |
| Passiv | arcui, arguier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | argue | arcuere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | arguite | arguimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | arguito | arguitor |
| 3. Person Singular | arguito | arguitor |
| 2. Person Plural | arguitote | — |
| 3. Person Plural | arguunto | arguuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | arguta, argutum, argutus | arguta, argutae, arguti |
| Genitiv | argutae, arguti | argutarum, argutorum |
| Dativ | arguto, argutae | argutis |
| Akkusativ | argutum, argutam | arguta, argutos, argutas |
| Ablativ | arguta, arguto | argutis |
| Vokativ | arguta, argute, argutum | arguta, argutae, arguti |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | arguens | arguentes, arguentia |
| Genitiv | arguentis | arguentium, arguentum |
| Dativ | arguenti | arguentibus |
| Akkusativ | arguentem, arguens | arguentes, arguentia |
| Ablativ | arguenti, arguente | arguentibus |
| Vokativ | arguens | arguentes, arguentia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | argutura, arguturum, arguturus | argutura, arguturae, arguturi |
| Genitiv | arguturae, arguturi | arguturarum, arguturorum |
| Dativ | arguturae, arguturo | arguturis |
| Akkusativ | arguturam, arguturum | argutura, arguturas, arguturos |
| Ablativ | argutura, arguturo | arguturis |
| Vokativ | argutura, arguture, arguturum | argutura, arguturae, arguturi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | arguendum, arguenda, arguendus, arguunda, arguundum, arguundus | arguendi, arguendae, arguenda, arguunda, arguundae, arguundi |
| Genitiv | arguendi, arguendae, arguundae, arguundi | arguendarum, arguendorum, arguundarum, arguundorum |
| Dativ | arguendo, arguendae, arguundae, arguundo | arguendis, arguundis |
| Akkusativ | arguendum, arguendam, arguundam, arguundum | arguendos, arguenda, arguendas, arguunda, arguundas, arguundos |
| Ablativ | arguendo, arguenda, arguunda, arguundo | arguendis, arguundis |
| Vokativ | arguendum, arguenda, arguende, arguunda, arguunde, arguundum | arguendi, arguendae, arguenda, arguunda, arguundae, arguundi |
152 (268) Formen für „arguere“