Formentabelle zu „arcuare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | arcuo | arcuor |
| 2. Person Singular | arcuas | arcuare, arcuaris |
| 3. Person Singular | arcuat | arcuatur |
| 1. Person Plural | arcuamus | arcuamur |
| 2. Person Plural | arcuatis | arcuamini |
| 3. Person Plural | arcuant | arcuantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | arcuabam | arcuabar |
| 2. Person Singular | arcuabas | arcuabare, arcuabaris |
| 3. Person Singular | arcuabat | arcuabatur |
| 1. Person Plural | arcuabamus | arcuabamur |
| 2. Person Plural | arcuabatis | arcuabamini |
| 3. Person Plural | arcuabant | arcuabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | arcuabo | arcuabor |
| 2. Person Singular | arcuabis | arcuabere, arcuaberis |
| 3. Person Singular | arcuabit | arcuabitur |
| 1. Person Plural | arcuabimus | arcuabimur |
| 2. Person Plural | arcuabitis | arcuabimini |
| 3. Person Plural | arcuabunt | arcuabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | arcuavi | — |
| 2. Person Singular | arcuavisti | — |
| 3. Person Singular | arcuavit | — |
| 1. Person Plural | arcuavimus | — |
| 2. Person Plural | arcuavistis | — |
| 3. Person Plural | arcuare, arcuavere, arcuaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | arcuaveram | — |
| 2. Person Singular | arcuaveras | — |
| 3. Person Singular | arcuaverat | — |
| 1. Person Plural | arcuaveramus | — |
| 2. Person Plural | arcuaveratis | — |
| 3. Person Plural | arcuaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | arcuavero | — |
| 2. Person Singular | arcuaris, arcuaveris | — |
| 3. Person Singular | arcuaverit | — |
| 1. Person Plural | arcuaverimus | — |
| 2. Person Plural | arcuaveritis | — |
| 3. Person Plural | arcuaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | arcuem | arcuer |
| 2. Person Singular | arcues | arcuere, arcueris |
| 3. Person Singular | arcuet | arcuetur |
| 1. Person Plural | arcuemus | arcuemur |
| 2. Person Plural | arcuetis | arcuemini |
| 3. Person Plural | arcuent | arcuentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | arcuarem | arcuarer |
| 2. Person Singular | arcuares | arcuarere, arcuareris |
| 3. Person Singular | arcuaret | arcuaretur |
| 1. Person Plural | arcuaremus | arcuaremur |
| 2. Person Plural | arcuaretis | arcuaremini |
| 3. Person Plural | arcuarent | arcuarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | arcuaverim | — |
| 2. Person Singular | arcuaris, arcuaveris | — |
| 3. Person Singular | arcuaverit | — |
| 1. Person Plural | arcuaverimus | — |
| 2. Person Plural | arcuaveritis | — |
| 3. Person Plural | arcuaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | arcuavissem | — |
| 2. Person Singular | arcuavisses | — |
| 3. Person Singular | arcuavisset | — |
| 1. Person Plural | arcuavissemus | — |
| 2. Person Plural | arcuavissetis | — |
| 3. Person Plural | arcuavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | arcuare | arcuavisse |
| Passiv | arcuari, arcuarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | arcua | arcuare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | arcuate | arcuamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | arcuato | arcuator |
| 3. Person Singular | arcuato | arcuator |
| 2. Person Plural | arcuatote | — |
| 3. Person Plural | arcuanto | arcuantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | arcuata, arcuatum, arcuatus | arcuata, arcuatae, arcuati |
| Genitiv | arcuatae, arcuati | arcuatarum, arcuatorum |
| Dativ | arcuato, arcuatae | arcuatis |
| Akkusativ | arcuatam, arcuatum | arcuata, arcuatas, arcuatos |
| Ablativ | arcuato, arcuata | arcuatis |
| Vokativ | arcuata, arcuate, arcuatum | arcuata, arcuatae, arcuati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | arcuans | arcuantes, arcuantia |
| Genitiv | arcuantis | arcuantium, arcuantum |
| Dativ | arcuanti | arcuantibus |
| Akkusativ | arcuans, arcuantem | arcuantes, arcuantia |
| Ablativ | arcuante, arcuanti | arcuantibus |
| Vokativ | arcuans | arcuantes, arcuantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | arcuatura, arcuaturum, arcuaturus | arcuatura, arcuaturae, arcuaturi |
| Genitiv | arcuaturae, arcuaturi | arcuaturarum, arcuaturorum |
| Dativ | arcuaturae, arcuaturo | arcuaturis |
| Akkusativ | arcuaturam, arcuaturum | arcuatura, arcuaturas, arcuaturos |
| Ablativ | arcuatura, arcuaturo | arcuaturis |
| Vokativ | arcuatura, arcuature, arcuaturum | arcuatura, arcuaturae, arcuaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | arcuanda, arcuandum, arcuandus | arcuanda, arcuandae, arcuandi |
| Genitiv | arcuandae, arcuandi | arcuandarum, arcuandorum |
| Dativ | arcuandae, arcuando | arcuandis |
| Akkusativ | arcuandam, arcuandum | arcuanda, arcuandas, arcuandos |
| Ablativ | arcuanda, arcuando | arcuandis |
| Vokativ | arcuanda, arcuande, arcuandum | arcuanda, arcuandae, arcuandi |
Adjektiv
Komparativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
Superlativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
154 (230) Formen für „arcuare“