Formentabelle zu „arctare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | arcto | arctor |
| 2. Person Singular | arctas | arctare, arctaris |
| 3. Person Singular | arctat | arctatur |
| 1. Person Plural | arctamus | arctamur |
| 2. Person Plural | arctatis | arctamini |
| 3. Person Plural | arctant | arctantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | arctabam | arctabar |
| 2. Person Singular | arctabas | arctabare, arctabaris |
| 3. Person Singular | arctabat | arctabatur |
| 1. Person Plural | arctabamus | arctabamur |
| 2. Person Plural | arctabatis | arctabamini |
| 3. Person Plural | arctabant | arctabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | arctabo | arctabor |
| 2. Person Singular | arctabis | arctabere, arctaberis |
| 3. Person Singular | arctabit | arctabitur |
| 1. Person Plural | arctabimus | arctabimur |
| 2. Person Plural | arctabitis | arctabimini |
| 3. Person Plural | arctabunt | arctabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | arctavi | — |
| 2. Person Singular | arctavisti | — |
| 3. Person Singular | arctavit | — |
| 1. Person Plural | arctavimus | — |
| 2. Person Plural | arctavistis | — |
| 3. Person Plural | arctare, arctavere, arctaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | arctaveram | — |
| 2. Person Singular | arctaveras | — |
| 3. Person Singular | arctaverat | — |
| 1. Person Plural | arctaveramus | — |
| 2. Person Plural | arctaveratis | — |
| 3. Person Plural | arctaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | arctavero | — |
| 2. Person Singular | arctaris, arctaveris | — |
| 3. Person Singular | arctaverit | — |
| 1. Person Plural | arctaverimus | — |
| 2. Person Plural | arctaveritis | — |
| 3. Person Plural | arctaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | arctem | arcter |
| 2. Person Singular | arctes | arctere, arcteris |
| 3. Person Singular | arctet | arctetur |
| 1. Person Plural | arctemus | arctemur |
| 2. Person Plural | arctetis | arctemini |
| 3. Person Plural | arctent | arctentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | arctarem | arctarer |
| 2. Person Singular | arctares | arctarere, arctareris |
| 3. Person Singular | arctaret | arctaretur |
| 1. Person Plural | arctaremus | arctaremur |
| 2. Person Plural | arctaretis | arctaremini |
| 3. Person Plural | arctarent | arctarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | arctaverim | — |
| 2. Person Singular | arctaris, arctaveris | — |
| 3. Person Singular | arctaverit | — |
| 1. Person Plural | arctaverimus | — |
| 2. Person Plural | arctaveritis | — |
| 3. Person Plural | arctaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | arctavissem | — |
| 2. Person Singular | arctavisses | — |
| 3. Person Singular | arctavisset | — |
| 1. Person Plural | arctavissemus | — |
| 2. Person Plural | arctavissetis | — |
| 3. Person Plural | arctavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | arctare | arctavisse |
| Passiv | arctari, arctarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | arcta | arctare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | arctate | arctamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | arctato | arctator |
| 3. Person Singular | arctato | arctator |
| 2. Person Plural | arctatote | — |
| 3. Person Plural | arctanto | arctantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | arctata, arctatum, arctatus | arctata, arctatae, arctati |
| Genitiv | arctatae, arctati | arctatarum, arctatorum |
| Dativ | arctatae, arctato | arctatis |
| Akkusativ | arctatam, arctatum | arctata, arctatas, arctatos |
| Ablativ | arctata, arctato | arctatis |
| Vokativ | arctata, arctate, arctatum | arctata, arctatae, arctati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | arctans | arctantes, arctantia |
| Genitiv | arctantis | arctantium, arctantum |
| Dativ | arctanti | arctantibus |
| Akkusativ | arctans, arctantem | arctantes, arctantia |
| Ablativ | arctante, arctanti | arctantibus |
| Vokativ | arctans | arctantes, arctantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | arctatura, arctaturum, arctaturus | arctatura, arctaturae, arctaturi |
| Genitiv | arctaturae, arctaturi | arctaturarum, arctaturorum |
| Dativ | arctaturae, arctaturo | arctaturis |
| Akkusativ | arctaturam, arctaturum | arctatura, arctaturas, arctaturos |
| Ablativ | arctatura, arctaturo | arctaturis |
| Vokativ | arctatura, arctature, arctaturum | arctatura, arctaturae, arctaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | arctanda, arctandum, arctandus | arctanda, arctandae, arctandi |
| Genitiv | arctandae, arctandi | arctandarum, arctandorum |
| Dativ | arctandae, arctando | arctandis |
| Akkusativ | arctandam, arctandum | arctanda, arctandas, arctandos |
| Ablativ | arctanda, arctando | arctandis |
| Vokativ | arctanda, arctande, arctandum | arctanda, arctandae, arctandi |
152 (228) Formen für „arctare“