Formentabelle zu „apricare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aprico | apricor |
| 2. Person Singular | apricas | apricare, apricaris |
| 3. Person Singular | apricat | apricatur |
| 1. Person Plural | apricamus | apricamur |
| 2. Person Plural | apricatis | apricamini |
| 3. Person Plural | apricant | apricantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | apricabam | apricabar |
| 2. Person Singular | apricabas | apricabare, apricabaris |
| 3. Person Singular | apricabat | apricabatur |
| 1. Person Plural | apricabamus | apricabamur |
| 2. Person Plural | apricabatis | apricabamini |
| 3. Person Plural | apricabant | apricabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | apricabo | apricabor |
| 2. Person Singular | apricabis | apricabere, apricaberis |
| 3. Person Singular | apricabit | apricabitur |
| 1. Person Plural | apricabimus | apricabimur |
| 2. Person Plural | apricabitis | apricabimini |
| 3. Person Plural | apricabunt | apricabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | apricavi | — |
| 2. Person Singular | apricavisti | — |
| 3. Person Singular | apricavit | — |
| 1. Person Plural | apricavimus | — |
| 2. Person Plural | apricavistis | — |
| 3. Person Plural | apricare, apricavere, apricaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | apricaveram | — |
| 2. Person Singular | apricaveras | — |
| 3. Person Singular | apricaverat | — |
| 1. Person Plural | apricaveramus | — |
| 2. Person Plural | apricaveratis | — |
| 3. Person Plural | apricaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | apricavero | — |
| 2. Person Singular | apricaris, apricaveris | — |
| 3. Person Singular | apricaverit | — |
| 1. Person Plural | apricaverimus | — |
| 2. Person Plural | apricaveritis | — |
| 3. Person Plural | apricaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | apricem | apricer |
| 2. Person Singular | aprices | apricere, apriceris |
| 3. Person Singular | apricet | apricetur |
| 1. Person Plural | apricemus | apricemur |
| 2. Person Plural | apricetis | apricemini |
| 3. Person Plural | apricent | apricentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | apricarem | apricarer |
| 2. Person Singular | apricares | apricarere, apricareris |
| 3. Person Singular | apricaret | apricaretur |
| 1. Person Plural | apricaremus | apricaremur |
| 2. Person Plural | apricaretis | apricaremini |
| 3. Person Plural | apricarent | apricarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | apricaverim | — |
| 2. Person Singular | apricaris, apricaveris | — |
| 3. Person Singular | apricaverit | — |
| 1. Person Plural | apricaverimus | — |
| 2. Person Plural | apricaveritis | — |
| 3. Person Plural | apricaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | apricavissem | — |
| 2. Person Singular | apricavisses | — |
| 3. Person Singular | apricavisset | — |
| 1. Person Plural | apricavissemus | — |
| 2. Person Plural | apricavissetis | — |
| 3. Person Plural | apricavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | apricare | apricavisse |
| Passiv | apricari, apricarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | aprica | apricare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | apricate | apricamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | apricato | apricator |
| 3. Person Singular | apricato | apricator |
| 2. Person Plural | apricatote | — |
| 3. Person Plural | apricanto | apricantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | apricata, apricatum, apricatus | apricata, apricatae, apricati |
| Genitiv | apricatae, apricati | apricatarum, apricatorum |
| Dativ | apricatae, apricato | apricatis |
| Akkusativ | apricatam, apricatum | apricata, apricatas, apricatos |
| Ablativ | apricata, apricato | apricatis |
| Vokativ | apricata, apricate, apricatum | apricata, apricatae, apricati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | apricans | apricantes, apricantia |
| Genitiv | apricantis | apricantium, apricantum |
| Dativ | apricanti | apricantibus |
| Akkusativ | apricans, apricantem | apricantes, apricantia |
| Ablativ | apricante, apricanti | apricantibus |
| Vokativ | apricans | apricantes, apricantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | apricatura, apricaturum, apricaturus | apricatura, apricaturae, apricaturi |
| Genitiv | apricaturae, apricaturi | apricaturarum, apricaturorum |
| Dativ | apricaturae, apricaturo | apricaturis |
| Akkusativ | apricaturam, apricaturum | apricatura, apricaturas, apricaturos |
| Ablativ | apricatura, apricaturo | apricaturis |
| Vokativ | apricatura, apricature, apricaturum | apricatura, apricaturae, apricaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | apricanda, apricandum, apricandus | apricanda, apricandae, apricandi |
| Genitiv | apricandae, apricandi | apricandarum, apricandorum |
| Dativ | apricandae, apricando | apricandis |
| Akkusativ | apricandam, apricandum | apricanda, apricandas, apricandos |
| Ablativ | apricanda, apricando | apricandis |
| Vokativ | apricanda, apricande, apricandum | apricanda, apricandae, apricandi |
152 (228) Formen für „apricare“