Formentabelle zu „approbare“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | approbabam | approbabar |
| 2. Person Singular | approbabas | approbabare, approbabaris |
| 3. Person Singular | approbabat | approbabatur |
| 1. Person Plural | approbabamus | approbabamur |
| 2. Person Plural | approbabatis | approbabamini |
| 3. Person Plural | approbabant | approbabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | approbabo | approbabor |
| 2. Person Singular | approbabis | approbabere, approbaberis |
| 3. Person Singular | approbabit | approbabitur |
| 1. Person Plural | approbabimus | approbabimur |
| 2. Person Plural | approbabitis | approbabimini |
| 3. Person Plural | adprobarint, approbabunt | approbabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | approbavi | — |
| 2. Person Singular | approbavisti | — |
| 3. Person Singular | approbauit | — |
| 1. Person Plural | approbavimus | — |
| 2. Person Plural | approbavistis | — |
| 3. Person Plural | approbauere, approbare, adprobarunt, approbaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | approbaveram | — |
| 2. Person Singular | approbaveras | — |
| 3. Person Singular | approbaverat | — |
| 1. Person Plural | approbaveramus | — |
| 2. Person Plural | approbaveratis | — |
| 3. Person Plural | approbaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | approbavero | — |
| 2. Person Singular | approbaris, approbaveris | — |
| 3. Person Singular | approbaverit | — |
| 1. Person Plural | approbaverimus | — |
| 2. Person Plural | approbaritis, approbaveritis | — |
| 3. Person Plural | adprobarint, approbaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | approbem | approber |
| 2. Person Singular | approbes | approbere, approberis |
| 3. Person Singular | approbet | approbetur |
| 1. Person Plural | approbemus | approbemur |
| 2. Person Plural | approbetis | approbemini |
| 3. Person Plural | approbent | approbentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | approbarem | approbarer |
| 2. Person Singular | approbares | approbarere, approbareris |
| 3. Person Singular | approbaret | approbaretur |
| 1. Person Plural | approbaremus | approbaremur |
| 2. Person Plural | approbaretis | approbaremini |
| 3. Person Plural | approbarent | approbarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | approbaverim | — |
| 2. Person Singular | approbaris, approbaveris | — |
| 3. Person Singular | approbaverit | — |
| 1. Person Plural | approbaverimus | — |
| 2. Person Plural | approbaritis, approbaveritis | — |
| 3. Person Plural | approbaverint, adprobarint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | approbavissem | — |
| 2. Person Singular | approbavisses | — |
| 3. Person Singular | approbavisset, adprobasset | — |
| 1. Person Plural | approbavissemus | — |
| 2. Person Plural | approbavissetis | — |
| 3. Person Plural | adprobassent, approbavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | approba | approbare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | approbate | approbamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | approbato, approbatoreis | approbator |
| 3. Person Singular | approbato, approbatoreis | approbator |
| 2. Person Plural | approbatote | — |
| 3. Person Plural | approbanto | approbantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | approbatum, approbata, approbatus | approbati, approbata, approbatae |
| Genitiv | approbati, approbatae | approbatarum, approbatorum |
| Dativ | approbato, approbatae, approbatoreis | approbatis |
| Akkusativ | approbatum, approbatam | approbatos, approbata, approbatas |
| Ablativ | approbata, approbato, approbatoreis | approbatis |
| Vokativ | approbata, approbatum, approbate | approbata, approbati, approbatae |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | approbatura, approbaturum, approbaturus | approbatura, approbaturae, approbaturi |
| Genitiv | approbaturae, approbaturi | approbaturarum, approbaturorum |
| Dativ | approbaturae, approbaturo | approbaturis |
| Akkusativ | approbaturam, approbaturum | approbatura, approbaturas, approbaturos |
| Ablativ | approbatura, approbaturo | approbaturis |
| Vokativ | approbatura, approbature, approbaturum | approbatura, approbaturae, approbaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | approbanda, approbandum, approbandus | approbanda, approbandae, approbandi |
| Genitiv | approbandae, approbandi | approbandarum, approbandorum |
| Dativ | approbandae, approbando | approbandis |
| Akkusativ | approbandam, approbandum | approbanda, approbandas, approbandos |
| Ablativ | approbanda, approbando | approbandis |
| Vokativ | approbanda, approbande, approbandum | approbanda, approbandae, approbandi |
152 (244) Formen für „approbare“