Formentabelle zu „appretiare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular |
Warning: Division by zero in /srv/data/web/vhosts/www.latein.me/htdocs/formTable.php on line 463
appretio | appretior |
| 2. Person Singular | appretias | appretiare, appretiaris |
| 3. Person Singular | appretiat | appretiatur |
| 1. Person Plural | appretiamus | appretiamur |
| 2. Person Plural | appretiatis | appretiamini |
| 3. Person Plural | appretiant | appretiantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | appretiabam | appretiabar |
| 2. Person Singular | appretiabas | appretiabare, appretiabaris |
| 3. Person Singular | appretiabat | appretiabatur |
| 1. Person Plural | appretiabamus | appretiabamur |
| 2. Person Plural | appretiabatis | appretiabamini |
| 3. Person Plural | appretiabant | appretiabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | appretiabo | appretiabor |
| 2. Person Singular | appretiabis | appretiabere, appretiaberis |
| 3. Person Singular | appretiabit | appretiabitur |
| 1. Person Plural | appretiabimus | appretiabimur |
| 2. Person Plural | appretiabitis | appretiabimini |
| 3. Person Plural | appretiabunt | appretiabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | appretiavi | — |
| 2. Person Singular | appretiavisti | — |
| 3. Person Singular | appretiavit | — |
| 1. Person Plural | appretiavimus | — |
| 2. Person Plural | appretiavistis | — |
| 3. Person Plural | appretiare, appretiavere, appretiaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | appretiaveram | — |
| 2. Person Singular | appretiaveras | — |
| 3. Person Singular | appretiaverat | — |
| 1. Person Plural | appretiaveramus | — |
| 2. Person Plural | appretiaveratis | — |
| 3. Person Plural | appretiaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | appretiavero | — |
| 2. Person Singular | appretiaris, appretiaveris | — |
| 3. Person Singular | appretiaverit | — |
| 1. Person Plural | appretiaverimus | — |
| 2. Person Plural | appretiaveritis | — |
| 3. Person Plural | appretiaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | appretiem | appretier |
| 2. Person Singular | appreties | appretiere, appretieris |
| 3. Person Singular | appretiet | appretietur |
| 1. Person Plural | appretiemus | appretiemur |
| 2. Person Plural | appretietis | appretiemini |
| 3. Person Plural | appretient | appretientur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | appretiarem | appretiarer |
| 2. Person Singular | appretiares | appretiarere, appretiareris |
| 3. Person Singular | appretiaret | appretiaretur |
| 1. Person Plural | appretiaremus | appretiaremur |
| 2. Person Plural | appretiaretis | appretiaremini |
| 3. Person Plural | appretiarent | appretiarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | appretiaverim | — |
| 2. Person Singular | appretiaris, appretiaveris | — |
| 3. Person Singular | appretiaverit | — |
| 1. Person Plural | appretiaverimus | — |
| 2. Person Plural | appretiaveritis | — |
| 3. Person Plural | appretiaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | appretiavissem | — |
| 2. Person Singular | appretiavisses | — |
| 3. Person Singular | appretiavisset | — |
| 1. Person Plural | appretiavissemus | — |
| 2. Person Plural | appretiavissetis | — |
| 3. Person Plural | appretiavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | appretiare | appretiavisse |
| Passiv | appretiari, appretiarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | appretia | appretiare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | appretiate | appretiamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | appretiato | appretiator |
| 3. Person Singular | appretiato | appretiator |
| 2. Person Plural | appretiatote | — |
| 3. Person Plural | appretianto | appretiantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | appretiata, appretiatum, appretiatus | appretiata, appretiatae, appretiati |
| Genitiv | appretiatae, appretiati | appretiatarum, appretiatorum |
| Dativ | appretiatae, appretiato | appretiatis |
| Akkusativ | appretiatam, appretiatum | appretiata, appretiatas, appretiatos |
| Ablativ | appretiata, appretiato | appretiatis |
| Vokativ | appretiata, appretiate, appretiatum | appretiata, appretiatae, appretiati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | appretians | appretiantes, appretiantia |
| Genitiv | appretiantis | appretiantium, appretiantum |
| Dativ | appretianti | appretiantibus |
| Akkusativ | appretians, appretiantem | appretiantes, appretiantia |
| Ablativ | appretiante, appretianti | appretiantibus |
| Vokativ | appretians | appretiantes, appretiantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | appretiatura, appretiaturum, appretiaturus | appretiatura, appretiaturae, appretiaturi |
| Genitiv | appretiaturae, appretiaturi | appretiaturarum, appretiaturorum |
| Dativ | appretiaturae, appretiaturo | appretiaturis |
| Akkusativ | appretiaturam, appretiaturum | appretiatura, appretiaturas, appretiaturos |
| Ablativ | appretiatura, appretiaturo | appretiaturis |
| Vokativ | appretiatura, appretiature, appretiaturum | appretiatura, appretiaturae, appretiaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | appretianda, appretiandum, appretiandus | appretianda, appretiandae, appretiandi |
| Genitiv | appretiandae, appretiandi | appretiandarum, appretiandorum |
| Dativ | appretiandae, appretiando | appretiandis |
| Akkusativ | appretiandam, appretiandum | appretianda, appretiandas, appretiandos |
| Ablativ | appretianda, appretiando | appretiandis |
| Vokativ | appretianda, appretiande, appretiandum | appretianda, appretiandae, appretiandi |
152 (228) Formen für „appretiare“