Formentabelle zu „apologare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | apologo | apologor |
| 2. Person Singular | apologas | apologare, apologaris |
| 3. Person Singular | apologat | apologatur |
| 1. Person Plural | apologamus | apologamur |
| 2. Person Plural | apologatis | apologamini |
| 3. Person Plural | apologant | apologantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | apologabam | apologabar |
| 2. Person Singular | apologabas | apologabare, apologabaris |
| 3. Person Singular | apologabat | apologabatur |
| 1. Person Plural | apologabamus | apologabamur |
| 2. Person Plural | apologabatis | apologabamini |
| 3. Person Plural | apologabant | apologabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | apologabo | apologabor |
| 2. Person Singular | apologabis | apologabere, apologaberis |
| 3. Person Singular | apologabit | apologabitur |
| 1. Person Plural | apologabimus | apologabimur |
| 2. Person Plural | apologabitis | apologabimini |
| 3. Person Plural | apologabunt | apologabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | apologavi | — |
| 2. Person Singular | apologavisti | — |
| 3. Person Singular | apologavit | — |
| 1. Person Plural | apologavimus | — |
| 2. Person Plural | apologavistis | — |
| 3. Person Plural | apologare, apologavere, apologaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | apologaveram | — |
| 2. Person Singular | apologaveras | — |
| 3. Person Singular | apologaverat | — |
| 1. Person Plural | apologaveramus | — |
| 2. Person Plural | apologaveratis | — |
| 3. Person Plural | apologaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | apologavero | — |
| 2. Person Singular | apologaris, apologaveris | — |
| 3. Person Singular | apologaverit | — |
| 1. Person Plural | apologaverimus | — |
| 2. Person Plural | apologaveritis | — |
| 3. Person Plural | apologaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | apologem | apologer |
| 2. Person Singular | apologes | apologere, apologeris |
| 3. Person Singular | apologet, apologeticon | apologetur |
| 1. Person Plural | apologemus | apologemur |
| 2. Person Plural | apologetis | apologemini |
| 3. Person Plural | apologent | apologentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | apologarem | apologarer |
| 2. Person Singular | apologares | apologarere, apologareris |
| 3. Person Singular | apologaret | apologaretur |
| 1. Person Plural | apologaremus | apologaremur |
| 2. Person Plural | apologaretis | apologaremini |
| 3. Person Plural | apologarent | apologarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | apologaverim | — |
| 2. Person Singular | apologaris, apologaveris | — |
| 3. Person Singular | apologaverit | — |
| 1. Person Plural | apologaverimus | — |
| 2. Person Plural | apologaveritis | — |
| 3. Person Plural | apologaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | apologavissem | — |
| 2. Person Singular | apologavisses | — |
| 3. Person Singular | apologavisset | — |
| 1. Person Plural | apologavissemus | — |
| 2. Person Plural | apologavissetis | — |
| 3. Person Plural | apologavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | apologare | apologavisse |
| Passiv | apologari, apologarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | apologa | apologare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | apologate | apologamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | apologato | apologator |
| 3. Person Singular | apologato | apologator |
| 2. Person Plural | apologatote | — |
| 3. Person Plural | apologanto | apologantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | apologata, apologatum, apologatus | apologata, apologatae, apologati |
| Genitiv | apologatae, apologati | apologatarum, apologatorum |
| Dativ | apologatae, apologato | apologatis |
| Akkusativ | apologatam, apologatum | apologata, apologatas, apologatos |
| Ablativ | apologata, apologato | apologatis |
| Vokativ | apologata, apologate, apologatum | apologata, apologatae, apologati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | apologans | apologantes, apologantia |
| Genitiv | apologantis | apologantium, apologantum |
| Dativ | apologanti | apologantibus |
| Akkusativ | apologans, apologantem | apologantes, apologantia |
| Ablativ | apologante, apologanti | apologantibus |
| Vokativ | apologans | apologantes, apologantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | apologatura, apologaturum, apologaturus | apologatura, apologaturae, apologaturi |
| Genitiv | apologaturae, apologaturi | apologaturarum, apologaturorum |
| Dativ | apologaturae, apologaturo | apologaturis |
| Akkusativ | apologaturam, apologaturum | apologatura, apologaturas, apologaturos |
| Ablativ | apologatura, apologaturo | apologaturis |
| Vokativ | apologatura, apologature, apologaturum | apologatura, apologaturae, apologaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | apologanda, apologandum, apologandus | apologanda, apologandae, apologandi |
| Genitiv | apologandae, apologandi | apologandarum, apologandorum |
| Dativ | apologandae, apologando | apologandis |
| Akkusativ | apologandam, apologandum | apologanda, apologandas, apologandos |
| Ablativ | apologanda, apologando | apologandis |
| Vokativ | apologanda, apologande, apologandum | apologanda, apologandae, apologandi |
152 (229) Formen für „apologare“