| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | amicio | amicior |
| 2. Person Singular | amicis, amicissume | amiciris |
| 3. Person Singular | amicit, amicitarium | amicitur |
| 1. Person Plural | amicimus | amicimur |
| 2. Person Plural | amicitis | amicimini |
| 3. Person Plural | amiciunt | amiciuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | amicbam, amiciebam | amiciebar |
| 2. Person Singular | amicbas, amiciebas | amiciebare, amiciebaris |
| 3. Person Singular | amiciebat, amicbat | amiciebaturque, amiciebatur |
| 1. Person Plural | amicbamus, amiciebamus | amiciebamur |
| 2. Person Plural | amicbatis, amiciebatis | amiciebamini |
| 3. Person Plural | amicbant, amiciebant | amiciebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | amiciam, amicibo | amiciar, amicibor |
| 2. Person Singular | amicibis, amicies | amiciberis, amiciere, amicieris |
| 3. Person Singular | amicibit, amiciet | amiciberit, amicietur |
| 1. Person Plural | amicibimus, amiciemus | amicibimur, amiciemur |
| 2. Person Plural | amicibitis, amicietis | amicibimini, amiciemini |
| 3. Person Plural | amicibunt, amicient | amicibuntur, amicientur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | amicui, amixi | — |
| 2. Person Singular | amicuisti, amixisti | — |
| 3. Person Singular | amicuit, amixit | — |
| 1. Person Plural | amicuimus, amiximus | — |
| 2. Person Plural | amicuistis, amixistis | — |
| 3. Person Plural | amicuere, amicuerunt, amixere, amixerunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | amicueram, amixeram | — |
| 2. Person Singular | amicueras, amixeras | — |
| 3. Person Singular | amicuerat, amixerat | — |
| 1. Person Plural | amicueramus, amixeramus | — |
| 2. Person Plural | amicueratis, amixeratis | — |
| 3. Person Plural | amicuerant, amixerant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | amicuero, amixero | — |
| 2. Person Singular | amicueris, amixeris | — |
| 3. Person Singular | amicuerit, amixerit | — |
| 1. Person Plural | amicuerimus, amixerimus | — |
| 2. Person Plural | amicueritis, amixeritis | — |
| 3. Person Plural | amicuerint, amixerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | amiciam | amiciar |
| 2. Person Singular | amicias | amiciare, amiciaris |
| 3. Person Singular | amiciat | amiciatur |
| 1. Person Plural | amiciamus | amiciamur |
| 2. Person Plural | amiciatis | amiciamini |
| 3. Person Plural | amiciant | amiciantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | amicirem | amicirer |
| 2. Person Singular | amicires | amicirere, amicireris |
| 3. Person Singular | amiciret | amiciretur |
| 1. Person Plural | amiciremus | amiciremur |
| 2. Person Plural | amiciretis | amiciremini |
| 3. Person Plural | amicirent | amicirentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | amicuerim, amixerim | — |
| 2. Person Singular | amicueris, amixeris | — |
| 3. Person Singular | amicuerit, amixerit | — |
| 1. Person Plural | amicuerimus, amixerimus | — |
| 2. Person Plural | amicueritis, amixeritis | — |
| 3. Person Plural | amicuerint, amixerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | amicuissem, amixissem | — |
| 2. Person Singular | amicuisses, amixisses | — |
| 3. Person Singular | amicuisset, amixisset | — |
| 1. Person Plural | amicuissemus, amixissemus | — |
| 2. Person Plural | amicuissetis, amixissetis | — |
| 3. Person Plural | amicuissent, amixissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | amicire | amicuisse, amixisse |
| Passiv | amiciri, amicirier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | amici | amicire |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | amicitae, amicite | amicimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | amicito | amicitor |
| 3. Person Singular | amicito | amicitor |
| 2. Person Plural | amicitote | — |
| 3. Person Plural | amiciunto | amiciuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | amictus, amicta, amictum | amicti, amicta, amictae |
| Genitiv | amictae, amicti | amictarum, amictorum |
| Dativ | amictae, amicto | amictis |
| Akkusativ | amictum, amictam | amictos, amicta, amictas |
| Ablativ | amicta, amicto | amictis |
| Vokativ | amicta, amictum, amicte | amicti, amicta, amictae |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | amiciens | amicientes, amicientia |
| Genitiv | amicientis | amicientium, amicientum |
| Dativ | amicienti | amicientibus |
| Akkusativ | amiciens, amicientem | amicientes, amicientia |
| Ablativ | amiciente, amicienti | amicientibus |
| Vokativ | amiciens | amicientes, amicientia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | amictura, amicturum, amicturus | amictura, amicturae, amicturi |
| Genitiv | amicturae, amicturi | amicturarum, amicturorum |
| Dativ | amicturae, amicturo | amicturis |
| Akkusativ | amicturam, amicturum | amictura, amicturas, amicturos |
| Ablativ | amictura, amicturo | amicturis |
| Vokativ | amictura, amicture, amicturum | amictura, amicturae, amicturi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | amicienda, amiciendum, amiciendus, amiciunda, amiciundum, amiciundus | amicienda, amiciendae, amiciendi, amiciunda, amiciundae, amiciundi |
| Genitiv | amiciendae, amiciendi, amiciundae, amiciundi | amiciendarum, amiciendorum, amiciundarum, amiciundorum |
| Dativ | amiciendae, amiciendo, amiciundae, amiciundo | amiciendis, amiciundis |
| Akkusativ | amiciendam, amiciendum, amiciundam, amiciundum | amicienda, amiciendas, amiciendos, amiciunda, amiciundas, amiciundos |
| Ablativ | amicienda, amiciendo, amiciunda, amiciundo | amiciendis, amiciundis |
| Vokativ | amicienda, amiciende, amiciendum, amiciunda, amiciunde, amiciundum | amicienda, amiciendae, amiciendi, amiciunda, amiciundae, amiciundi |
152 (312) Formen für „amicire“