Formentabelle zu „amare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | amo, pergamo, alamo, amoinitas, amoitas, amoitum, amoneo, amoreis | amor, amorsui |
| 2. Person Singular | amas, amastris | amaris, amare, existamare, salamare |
| 3. Person Singular | amat | amatur |
| 1. Person Plural | amamus | amamur |
| 2. Person Plural | amatis | amamini |
| 3. Person Plural | amant, amantini, existamant, amand, amantiam | amantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | amabam | amabar |
| 2. Person Singular | amabas | amabare, amabaris |
| 3. Person Singular | amabat, ueritatemamabat, amavat | amabatur |
| 1. Person Plural | amabamus | amabamur |
| 2. Person Plural | amabatis | amabamini |
| 3. Person Plural | amabant | amabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | amabo, amaro, amasso | amabor |
| 2. Person Singular | amabis, amabisamittere, amavis | amabere, amaberis |
| 3. Person Singular | amabit | amabitur |
| 1. Person Plural | amabimus | amabimur |
| 2. Person Plural | amabitis | amabimini |
| 3. Person Plural | amabunt | amabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | amavi, amavibit, amavista | — |
| 2. Person Singular | amasti, amavisti | — |
| 3. Person Singular | amauit, amassit | — |
| 1. Person Plural | amavimus, amassimus | — |
| 2. Person Plural | amavistis | — |
| 3. Person Plural | amauerunt, amarunt, amare, amavere | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | amaram, amaveram | — |
| 2. Person Singular | amaras, amaveras | — |
| 3. Person Singular | amaverat | — |
| 1. Person Plural | amaveramus | — |
| 2. Person Plural | amaveratis | — |
| 3. Person Plural | amaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | amaro, amasso, amavero | — |
| 2. Person Singular | amaris, amassis, amaveris | — |
| 3. Person Singular | amaverit, amarit, amassit | — |
| 1. Person Plural | amassimus, amaverimus | — |
| 2. Person Plural | amassitis, amaveritis | — |
| 3. Person Plural | amaverint, amassint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | amem | amer, ameriam, amerina, amerinis, ameritis |
| 2. Person Singular | ames | ameris, amere |
| 3. Person Singular | amet, suamet, meamet, modestiamet | ametur |
| 1. Person Plural | amemus | amemur |
| 2. Person Plural | ametis | amemini |
| 3. Person Plural | ament, fundament, mandament, pergament, apparament | amentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | amarem | amarer |
| 2. Person Singular | amares | amarere, amareris |
| 3. Person Singular | amaret | amaretur |
| 1. Person Plural | amaremus | amaremur |
| 2. Person Plural | amaretis | amaremini |
| 3. Person Plural | amarent | amarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | amaverim, amassim | — |
| 2. Person Singular | amaris, amassis, amaveris | — |
| 3. Person Singular | amaverit, amarit, amassit | — |
| 1. Person Plural | amassimus, amaverimus | — |
| 2. Person Plural | amassitis, amaveritis | — |
| 3. Person Plural | amaverint, amassint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | amavissem | — |
| 2. Person Singular | amavisses | — |
| 3. Person Singular | amasset, amavisset | — |
| 1. Person Plural | amavissemus | — |
| 2. Person Plural | amavissetis | — |
| 3. Person Plural | amavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | amare, amenanus, existamare, ame, amedista, salamare | amasse, amase, amavisse |
| Passiv | amari, amarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | ama, pergama, amanum, amasene, amasenus, amaside, amazonas, apama, amabae, amafinium, amarendum, amarite, amaves | amare, existamare, salamare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | amate | amamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | amato, amatoreis | amator, amatoriusum |
| 3. Person Singular | amato, amatoreis | amator, amatoriusum |
| 2. Person Plural | amatote | — |
| 3. Person Plural | amanto | amantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | amatus, amata, amatum, amathus, amada | amatae, amati, amata, amada |
| Genitiv | amati, amatae | amatorum, amatarum |
| Dativ | amatae, amato, amatoreis | amatis |
| Akkusativ | amatam, amatum | amatos, amatas, amata, amada |
| Ablativ | amato, amata, amada, amatoreis | amatis |
| Vokativ | amata, amatum, amate, amada | amatae, amati, amata, amada |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | amaturus, amatura, amaturum | amatura, amaturae, amaturi |
| Genitiv | amaturae, amaturi | amaturarum, amaturorum |
| Dativ | amaturo, amaturae | amaturis |
| Akkusativ | amaturam, amaturum | amatura, amaturas, amaturos |
| Ablativ | amaturo, amatura | amaturis |
| Vokativ | amatura, amature, amaturum | amatura, amaturae, amaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | amanda, amandum, amandus | amanda, amandisint, amandae, amandi |
| Genitiv | amandisint, amandae, amandi | amandarum, amandorum |
| Dativ | amando, amandae | amandis |
| Akkusativ | amandum, amandam | amandos, amanda, amandas |
| Ablativ | amando, amanda | amandis |
| Vokativ | amanda, amandum, amande | amanda, amandisint, amandae, amandi |
Adverb
Adjektiv
Komparativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
Superlativ| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
Substantiv
| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | amantiae |
| Genitiv | amantiae | — |
| Dativ | amantiae | — |
| Akkusativ | amantiam | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | amantiae |
169 (357) Formen für „amare“