Formentabelle zu „alienare“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | alienabam | alienabar |
| 2. Person Singular | alienabas | alienabare, alienabaris |
| 3. Person Singular | alienabat | alienabatur |
| 1. Person Plural | alienabamus | alienabamur |
| 2. Person Plural | alienabatis | alienabamini |
| 3. Person Plural | alienabant | alienabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | alienabo | alienabor |
| 2. Person Singular | alienabis | alienabere, alienaberis |
| 3. Person Singular | alienabit | alienabitur |
| 1. Person Plural | alienabimus | alienabimur |
| 2. Person Plural | alienabitis | alienabimini |
| 3. Person Plural | alienabunt | alienabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | alienavi | — |
| 2. Person Singular | alienavisti | — |
| 3. Person Singular | alienavit | — |
| 1. Person Plural | alienavimus | — |
| 2. Person Plural | alienavistis | — |
| 3. Person Plural | alienaverunt, alienare, alienavere | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | alienaveram | — |
| 2. Person Singular | alienaveras | — |
| 3. Person Singular | alienarat, alienaverat | — |
| 1. Person Plural | alienaveramus | — |
| 2. Person Plural | alienaveratis | — |
| 3. Person Plural | alienaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | alienavero | — |
| 2. Person Singular | alienaris, alienaveris | — |
| 3. Person Singular | alienaverit | — |
| 1. Person Plural | alienaverimus | — |
| 2. Person Plural | alienaveritis | — |
| 3. Person Plural | alienaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | alienem | aliener |
| 2. Person Singular | alienes | alienere, alieneris |
| 3. Person Singular | alienet | alienetur |
| 1. Person Plural | alienemus | alienemur |
| 2. Person Plural | alienetis | alienemini |
| 3. Person Plural | alienent | alienentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | alienarem | alienarer |
| 2. Person Singular | alienares | alienarere, alienareris |
| 3. Person Singular | alienaret | alienaretur |
| 1. Person Plural | alienaremus | alienaremur |
| 2. Person Plural | alienaretis | alienaremini |
| 3. Person Plural | alienarent | alienarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | alienaverim | — |
| 2. Person Singular | alienaris, alienaveris | — |
| 3. Person Singular | alienaverit | — |
| 1. Person Plural | alienaverimus | — |
| 2. Person Plural | alienaveritis | — |
| 3. Person Plural | alienaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | alienavissem | — |
| 2. Person Singular | alienavisses | — |
| 3. Person Singular | alienasset, alienavisset | — |
| 1. Person Plural | alienavissemus | — |
| 2. Person Plural | alienavissetis | — |
| 3. Person Plural | alienassent, alienavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | aliena, alienamet, alienaniteris | alienare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | alienate | alienamini |
| 3. Person Plural | — | — |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | alienatus, alienata, alienatum | alienatae, alienata, alienati |
| Genitiv | alienatae, alienati | alienatorum, alienatarum |
| Dativ | alienato, alienatae | alienatis |
| Akkusativ | alienatum, alienatam | alienatos, alienata, alienatas |
| Ablativ | alienata, alienato | alienatis |
| Vokativ | alienata, alienatum, alienate | alienata, alienatae, alienati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | alienans | alienantes, alienantia |
| Genitiv | alienantis | alienantium, alienantum |
| Dativ | alienanti | alienantibus |
| Akkusativ | alienans, alienantem | alienantes, alienantia |
| Ablativ | alienante, alienanti | alienantibus |
| Vokativ | alienans | alienantes, alienantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | alienaturum, alienatura, alienaturus | alienatura, alienaturae, alienaturi |
| Genitiv | alienaturae, alienaturi | alienaturarum, alienaturorum |
| Dativ | alienaturae, alienaturo | alienaturis |
| Akkusativ | alienaturum, alienaturam | alienatura, alienaturas, alienaturos |
| Ablativ | alienatura, alienaturo | alienaturis |
| Vokativ | alienaturum, alienatura, alienature | alienatura, alienaturae, alienaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | alienandum, alienanda, alienandus | alienandi, alienandae, alienanda |
| Genitiv | alienandi, alienandae | alienandarum, alienandorum |
| Dativ | alienandae, alienando | alienandis |
| Akkusativ | alienandum, alienandam | alienandas, alienandos, alienanda |
| Ablativ | alienando, alienanda | alienandis |
| Vokativ | alienandum, alienanda, alienande | alienandi, alienandae, alienanda |
152 (237) Formen für „alienare“